Όταν τα γεράκια ταξιδεύουν με λεωφορείο...

Γύρω στις 3:30 σήμερα το μεσημέρι λαβαίνω μια κλήση στο κινητό μου από το Καταστάρι. (Κεφαλοχώρι της Ζακύνθου). Στην άλλη άκρη της γραμμής ο δάσκαλος Διονύσης Γκούσκος:
«Ένα γεράκι τραυματισμένο έχει πέσει στην αυλή μου. Τι να κάνω;»
Πάνω που πήγανα να του δώσω οδηγίες πρώτων βοηθειών με κόβει:
« Δεν μπορώ, δεν ξέρω, καλύτερα να έρθετε εσείς. Είναι μέσα σε ένα χαντάκι. Θα το προσέχω μη το φάει καμιά γάτα μέχρι να έρθετε.»
Σ΄ αυτές τις περιπτώσεις η πρώτη κίνηση είναι να χορηγήσουμε στο τραυματισμένο πουλί ζαχαρόνερο (σε αναλογία 1 προς 4) με μια σύριγγα στα ρουθούνια του, μέχρι να δούμε το πουλί να τινάζεται. Στη συνέχεια του δίνουμε λίγο κρεατάκι σε λουρίδες. Όταν δούμε να ζωντανεύει και είναι ικανό να ταξιδέψει, το τοποθετούμε μέσα σε ένα χαρτόκουτο που έχουμε προηγουμένως ανοίξει τρύπες στο πλάι για να αναπνέει και το στέλνουμε στο Ελληνικό Κέντρο Περίθαλψης Άγριων Ζώων ή στην Αλκυόνη.
Αυτό κάναμε κι εμείς με τη βοήθεια του φίλου παιδίατρου Δημήτρη Παναγούλια(κρατάει το πουλί στη φωτό), που φαίνεται ότι εκτός από «άγρια μωρά» τα καταφέρνει καλά και με τα άγρια πουλιά…
Έτσι η γερακίνα μας ταξιδεύει αυτή τη στιγμή με το ΚΤΕΛ προς Αθήνα, από όπου θα την παραλάβει η κυρία Άννα (εκπρόσωπος του ΕΚΠΑΖ) για να την στείλει αύριο πρωί -πρωί με το πλοίο στην Αίγινα.
Εμείς δεν έχουμε παρά να της ευχηθούμε καλή και γρήγορη ανάρρωση!