Όσα πέταλα της κι αν πετάξεις, δεν θα σου βγάλει πραγματικά, αυτό που πρέπει να ψηφίσεις.Τα κόμματα είναι πολλά. Οι προτάσεις τους ατέλειωτες. Οι υποσχέσεις αμέτρητες.
Συζητήσεις, spots, αφίσες, μπροσούρες, συγκεντρώσεις σε σπίτια, για να σταυροδοτηθούν υποψήφιοι βουλευτές, για να δοθούν κομματικές διευκρινίσεις, αλλά και για να συκοφαντηθούν παρατάξεις και αντίπαλοι.
Στο τέλος όλου αυτού του αλαλούμ, λες η μαργαρίτα να σου ξεμπλέξει τον γρίφο;
Λες να σου πει, τον ποιο να προτιμήσεις;
Μακάρι η πολιτική να ήταν μόνο δίλημμα.
Μακάρι, να ήταν ένα απλό: «ναι η ένα όχι».
Μακάρι, να ήταν ζήτημα της στιγμής.
Η μέρα της κάλπης όταν τελειώσει, αφήνει πίσω της φωνές και υποσχέσεις.
Όλα αυτά, το χθες τα σαρώνει. Όλα εκείνα που λέγονται, εύκολα αθετούνται.
Η πολιτική είναι διαχρονική παρέμβαση.
Δεν είναι, το: «μ’ αγαπά η δεν μ’ αγαπά», των ερωτευμένων.
Η πολιτική καθορίζει όλη τη ζωή μας.
Τα προσωπικά μας, αλλά και τα γενικότερα. Ακόμα κι αυτόν τον έρωτα.
Σε ποιο περιβάλλον θα επιβιώσει. Σε τι εικόνες, θα χτίσει την αισθητική μας.
Ας αφήσουμε λοιπόν το συναίσθημα κι ας πιάσουμε το νήμα της ύπαρξης μας από την αρχή.
Ας θυμηθούμε, ας αναλογιστούμε, ποιοι έχουν την ευθύνη για το σημερινό μας αδιέξοδο.
Ας τιμήσουμε λοιπόν, αυτόν, που δεν μαδά την μαργαρίτα.
Αυτόν που έχει ως προμετωπίδα του, την παρουσία της μαργαρίτας.
Την ποιότητα ζωής, στη φύση και στους ανθρώπους.
Αυτόν που πιστεύει πεισματικά, στην κοινωνία των πολιτών.
Στο κίνημα της βιωματικής παρέμβασης, που ενσαρκώνεται από τις λαϊκές συνελεύσεις.
Αυτόν που θέλει μια διοίκηση αποκεντρωμένη.
Μια οικονομία ελεγχόμενη, από τα περιφερειακά συμβούλια των πολιτών.
Ψηφίζουμε λοιπόν τους Οικολόγους-Πράσινους.
Το μικρό κόμμα με τις μεγάλες ιδέες. Αυτές που σε κάνουν υπερήφανο και μάχιμο συναγωνιστή, για μια επί Γης, οικολογική ειρήνη.
Μιχάλης Μιχελής
Για την αντιγραφή Οικολόγοι Πράσινοι Ζακύνθου
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου