Άλλοι είναι οι Έλληνες και ο Ελληνικός Πολιτισμός…

"Βουλγάροι κι Αρβανίτες, Αρμένιοι και Ρωμιοί, Αράπηδες και άσπροι, με μια κοινήν ορμή, για την ελευθερίαν, να ζώσωμεν σπαθί, πως είμαστ' αντρειωμένοι, παντού να ξακουσθεί", έγραφε στον Θούριο ο Ρήγας Φεραίος.

Τον θεωρήσαμε σύμβολο του αγώνα μας για την ελευθερία. Με τα ιδανικά του μεγαλώσαμε και τα ιδανικά του προβάλλουμε μέσω της 25ης Μαρτίου: την ελευθερία και την αλληλέγγυα φιλία των λαών ανεξαρτήτως χρώματος και φυλής, φυλής και θρησκευτικού πιστεύω. Δίπλα στην κατάκτηση της δημοκρατίας, της τέχνης και της φιλοσοφίας, στα πλαίσια της αρχής ότι Έλληνας είναι ο κοινωνός του ελληνικού πολιτισμού και όχι ο κατέχων την όποια, φανταστική, «φυλετική» καθαρότητα.

Το αποτρόπαιο γεγονός που σημάδεψε πρόσφατα το εξωπραγματικό πλέον «έθιμο» της στρατιωτικής παρέλασης της 25ης Μαρτίου, μοιάζει να μας προβάλλει σε μια άλλη σελίδα ενός άλλου, νέου, ελληνικού «πολιτισμού», όπου η φυλετική διάκριση, γνήσια μισαλλόδοξη και επιθετική, αποκτά επίσημα και στίχο μόλις λίγα μέτρα από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Η χυδαία συμπεριφορά τμήματος των βατραχανθρώπων των Ειδικών Δυνάμεων του Λιμενικού Σώματος που παρέλασε κραυγάζοντας ρατσιστικά συνθήματα προβληματίζει απαισιόδοξα για την υποθάλπουσα πολιτισμική «αλλαγή» και θέτει επείγοντα σειρά από ερωτήματα:

- Υπάρχει οργανωμένη παρουσία ρατσιστικών στοιχείων στο σώμα του στρατιωτικού και αστυνομικού μηχανισμού;

- Σε ποια άλλη χώρα θα ήταν δυνατόν να συμβεί κάτι παρόμοιο που, δικαίως, στάθηκε αιτία διαμαρτυριών, διαδηλώσεων και διπλωματικών επεισοδίων, διασύροντας την εικόνα της χώρας μας και αμαυρώνοντας την πολιτισμική της διάσταση και παράδοση;

- Έως πότε θα αμαυρώνεται η πολιτισμική διάσταση της ελληνικότητας μέσω της συστηματικής της ταύτισης με την φυλετική διάκριση, από μέρους ακροδεξιών στοιχείων, γεγονός στο οποίο δεν τολμούν να αντιταχθούν άμεσα και σοβαρά τα δύο κόμματα εξουσίας;

Η Θεματική Ομάδα Πολιτισμού των Οικολόγων Πράσινων ζητά να εκκινήσει άμεσα η διαδικασία προφύλαξης της πολιτισμικής μας διάστασης από κάθε επηρμένο παραχαράκτη της. Ζητά την άμεση απομάκρυνση από το στράτευμα όσων μετείχαν στην απαράδεκτη εκδήλωση στα πλαίσια της παρέλασης της 25ης Μαρτίου και, μαζί, απαιτεί την αποκάλυψη των οργανωτών και ηθικών αυτουργών της. Ζητά, επίσης, την αντικατάσταση των απαρχαιωμένων, μιλιταριστικών και πολυέξοδων, παρελάσεων με πολιτιστικές εκδηλώσεις μνήμης για αυτούς που αγωνίστηκαν για την ελευθερία και την συμφιλίωση μεταξύ των οποίων και πολλοί αρβανίτες (Αλβανοί) καθώς και για εκείνους που διατύπωσαν τα ιδανικά μας. Όπως ο Ρήγας Φεραίος και πολλοί άλλοι ποιητές, όπως ο Κάλβος και ο Διονύσιος Σολομός. .


Θεματική Ομάδα Πολιτισμού Οικολόγων Πράσινων

read more “Άλλοι είναι οι Έλληνες και ο Ελληνικός Πολιτισμός…”

Έκκληση για moratorium στην καλλιέργεια γενετικά τροποποιημένων

Ο Οργανισμός Ελέγχου και Πιστοποίησης Βιολογικών Προϊόντων ΔΗΩ κάνει έκκληση για moratorium στην καλλιέργεια ΓΤΟ, υποστηρίζοντας το κοινό αίτημα των οργανώσεων της βιολογικής γεωργίας, όπως προέκυψε μετά την συνάντηση των εκπροσώπων του Ευρωπαϊκού Γραφείου IFOAM (http://www.facebook.com/l/47a84;www.ifoam-eu.org) στις 18 και 19 Μαρτίου στην Μάλτα, την γενέτειρα του Επίτροπου John Dalli.

Ο Οργανισμός ΔΗΩ, σε κοινό πλαίσιο με τις ευρωπαϊκές οργανώσεις της βιολογικής γεωργίας ζητά από τον Επίτροπο Dalli να δεσμευτεί επίσημα με moratorium στην καλλιέργεια των μεταλλαγμένων, ώστε να διασφαλιστεί η φυσική, αγροτική και πολιτιστική κληρονομιά, να διατηρηθεί η βιοποικιλότητα, και να προστατευθεί ο Ευρωπαίος καταναλωτής. Είναι επιτακτική η ανάγκη να διατηρήσουν οι Ευρωπαίοι αγρότες την ελευθερία επιλογής. Επιπλέον, υφίσταται και ένα οικονομικό ζήτημα, καθώς οι αγρότες πρέπει να μπορούν να είναι σίγουροι ότι τα προϊόντα τους είναι ελεύθερα από ΓΤΟ, για να μπορούν να τα διακινούν στην αγορά.

Ζητούμε από τον επίτροπο Dalli αλλά ειδικότερα από την ελληνική κυβέρνηση να λάβει πρωτοβουλία ως προς:



1. Την υλοποίηση ενός πανευρωπαϊκού moratorium στις εγκρίσεις και την καλλιέργεια των ΓΤΟ στην Ε.Ε. Το moratorium αυτό θα πρέπει να συνεχίσει να ισχύει έως ότου η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εκπληρώσει τις απαιτήσεις του Περιβαλλοντικού Συμβουλίου της 4ης Δεκεμβρίου 2008.
- Να εκτιμηθεί ο κοινωνικός και οικονομικός αντίκτυπος της καλλιέργειας των ΓΤΟ στην αγορά: Πρέπει να λάβουμε υπόψη τον αντίκτυπο των ΓΤΟ στο σύνολο της τροφικής αλυσίδας, δεδομένων των διαφορετικών δομών και συστημάτων αγροτικής παραγωγής στην Ευρώπη. Εδώ περιλαμβάνονται τα κόστη πρόληψης ή/και περιορισμού της επιμόλυνσης στους εξής τομείς: παραγωγή σπόρων, καλλιέργεια στο χωράφι, καθαρισμός μηχανημάτων κοινής χρήσεις, μεταφορά και αποθήκευση, καθώς και αποφυγή επιμόλυνσης των τροφίμων και των ζωοτροφών στις διαδικασίες μεταποίησης.
- Να αξιολογηθούν τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα των γενετικά τροποποιημένων φυτών στο περιβάλλον.
- Να τεθεί ένα πλαίσιο ώστε να μελετηθούν τα χαρακτηριστικά των οικοσυστημάτων και των συγκεκριμένων γεωγραφικών περιοχών στις οποίες ίσως καλλιεργούνται ΓΤΟ.
- Να μελετηθούν οι δυνητικές συνέπειες για το περιβάλλον, από την αλλαγή στην χρήση φυτοφαρμάκων, που προκαλείται από ανθεκτικά ΓΤΟ φυτά.
- Να διασφαλιστεί συνοχή στην αξιολόγηση του κινδύνου από τα γενετικά τροποποιημένα φυτά που παράγουν ενεργές ουσίες, που καλύπτονται από την οδηγία 91/414/EEC.

2. Την αναθεώρηση της Ευρωπαϊκής νομοθεσίας σχετικά με τους ΓΤΟ, ώστε να προκύψει βελτιωμένη κοινοτική νομοθεσία, που να προστατεύει τους αγρότες και τους καταναλωτές που θέλουν να παραμείνουν ελεύθεροι από τα μεταλλαγμένα.

3. Την λήψη αποφάσεων με βάση την αρχή της πρόληψης, που αποτελεί βασική αρχή στην ευρωπαϊκή περιβαλλοντική νομοθεσία.

4. Την αναθεώρηση της EFSA ως αρμόδιο όργανο διαχείρισης κινδύνου. Να είναι ανεξάρτητοι οι επιστήμονες της EFSA, να υπάρχει διαφάνεια στις διαδικασίες αξιολόγησης κινδύνου, αλλά και να αναγνωρίζονται οι αβεβαιότητες και οι διαφορετικές επιστημονικές απόψεις.

5. Την καθιέρωση ενός πανευρωπαϊκού πλαισίου συνύπαρξης που να διασφαλίζει την ελευθερία από τους ΓΤΟ για όλους τους αγρότες, καθώς και για όλους τους επαγγελματίες του κλάδου των τροφίμων και των ζωοτροφών, που επιθυμούν να παραμείνουν ελεύθεροι από τα μεταλλαγμένα. Στο πλαίσιο αυτό, θα πρέπει να εφαρμοστεί η αρχή ο παραβάτης πληρώνει. Οι επιχειρήσεις που έχουν κέρδη από τους ΓΤΟ θα πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους για κάθε οικονομική και περιβαλλοντική ζημία που προκαλούν οι γενετικά τροποποιημένες καλλιέργειες, συμπεριλαμβανομένου του κόστους πρόληψης της επιμόλυνσης και του κόστους αναλύσεων και ελέγχων των προϊόντων για γενετικά τροποποιημένες ουσίες.

6. Την καθιέρωση του κατώτατου δυνατού ορίου ανίχνευσης (στα όρια του εντοπισμού) για την ύπαρξη ΓΤΟ στους βιολογικούς και συμβατικούς σπόρους, , όπως ζητήθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις 18 Δεκεμβρίου 2007. Καθώς οι σπόροι βρίσκονται στην αρχή της διατροφικής αλυσίδας, οι καθαροί από ΓΤΟ σπόροι είναι απολύτως απαραίτητοι για τη διασφάλιση της παραγωγής τροφίμων.

7. Την αναθεώρηση της έγκρισης της γενετικά τροποποιημένης πατάτας Amflora, που περιλαμβάνει γονίδιο ανθεκτικό στα αντιβιοτικά. Σύμφωνα με την ισχύουσα Ευρωπαϊκή νομοθεσία, μέχρι το τέλος του 2004 θα έπρεπε να έχουν αποσυρθεί όλα τα ανθεκτικά στα αντιβιοτικά γονίδια (ARMG), που ενδέχεται να έχουν αντίξοες συνέπειες στην ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον.


Όπως δήλωσε ο Γενικός Διευθυντής του Οργανισμού ΔΗΩ, κ. Σπύρος Σγούρος, η χώρα μας μπορεί να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στην αποτροπή της εισόδου των γενετικά μεταλλαγμένων καλλιεργειών στην ευρωπαϊκή γεωργία, προωθώντας παράλληλα τη βιολογική γεωργία, ως την ρεαλιστική εναλλακτική μέθοδο στην αγροτική παραγωγή

read more “Έκκληση για moratorium στην καλλιέργεια γενετικά τροποποιημένων”

Η φορολογική αποτελεσματικότητα της διαφάνειας

Αρκετές φορές έχω επισημάνει στη Θ.Ο. Οικονομίας ότι εκτός από ποσοτικά μοντέλα φορολόγησης, πράσινων φόρων, ποσοστών και άλλων ιδεών για την μείωση της φοροδιαφυγής στη χώρα μας και την δικαιότερη κατανομή των φορολογικών βαρών, κάτι ακόμα χρειάζεται να προτείνουμε που να μας διαφοροποιήσει από τα άλλα κόμματα. Ένα μέτρο που να είναι αποτελεσματικό και άμεσο με πολλαπλά οφέλη: Οικονομικά, δικαιοσύνης, κοινωνικά, τοπικά και να χαρακτηρίζεται από πράσινη φιλοσοφία.

Στα πλαίσια αυτά θα προσπαθήσω να εξηγήσω τα πολλαπλά οφέλη που θα είχε η χώρα αν υιοθετούσε την άρση του φορολογικού απόρρητου.

Ένα παράδειγμα:

Φανταστείτε για μια στιγμή ότι είστε σε μια πόλη μια νύχτα χωρίς φεγγάρι και με γενική διακοπή ρεύματος. Θέλετε να περπατήσετε από τη μια μεριά της πόλης στην άλλη ή να πάτε μία βόλτα. Πως θα τα καταφέρετε χωρίς φώς;
Χρειάζεστε κάποιον να σας φωτίσει ή να έχετε ένα καλό φακό μαζί σας ή έστω ένα κερί. Ας πούμε ότι βρίσκετε ένα φακό ή ένα κερί και ξεκινάτε……
Ξαφνικά, εκεί που περπατάτε, κάποιος σας φωτίζει με ένα μεγάλο προβολέα.
Σας δείχνει ένα τμήμα της πόλης και σας προτρέπει να πάτε προς τα εκεί.
Το κερί, ή ο φακός που έχετε δεν είναι αρκετά δυνατός, «επισκιάζεται» από τον προβολέα και δεν μπορεί να φωτίσει κάτι άλλο και έτσι , αφού ο τύπος με τον προβολέα σας εξυπηρετεί καλύτερα, είναι πολύ πιθανό να ακολουθήσετε τις συμβουλές του (αυτός ρίχνει φώς στο σκοτάδι λέτε, καλός θα είναι) και πάτε προς τα εκεί……..

Το πού σας πάει , άγνωστο, μπορεί να σας οδηγεί σε γκρεμό και ξαφνικά να σβήσει το φώς ή σε αδιέξοδα ώστε να κάνετε κύκλους! Μπορεί να σας πάει από τον ασφαλτοστρωμένο δρόμο με τις βιτρίνες και να μην σας δείξει το χωματόδρομο με τις λακκούβες, ή το αντίθετο…

Ένα είναι σίγουρο: Ο τύπος αυτός (θα μπορούσε να είναι οποιοσδήποτε πολιτικός, δημοσιογράφος, επιχειρηματίας, συνάδελφος, «φίλος», εγώ ο ίδιος) έχει απόλυτο συμφέρον να υπάρχει σκοτάδι.

Προσωπικά προτιμώ να υπάρχει ηλιοφάνεια και να μην χρειαζόμαστε ούτε φαναράκια, ούτε τύπους που να πουλάνε φώς μέρα - μεσημέρι. Για αυτό προτείνω σύντομα το κόμμα να κάνει ουσιαστική πολιτική συζήτηση με θέμα τη φορολογική διαφάνεια και να υιοθετήσει την άρση του φορολογικού απόρρητου ενεργά!
Επισημαίνω ότι το 1994 (επί ΠΑΣΟΚ) ο φορολογικός ήλιος βγήκε για μια χρονιά. Μετά κάποιοι έριξαν πάνω του την κουρτίνα. Κάτι αντίστοιχο συνέβη και πιο πρόσφατα στην Ιταλία:
http://www.naftemporiki.gr/news/story.asp?id=1507978

Μπορούμε να αρχίσουμε να υιοθετούμε αυτή την πρόταση από τις αυτοδιοικητικές εκλογές;

Απλές αρχές:

1. Διαφάνεια: Η δημοσιοποίηση και μόνον των εσόδων και των φορολογικών εισφορών του καθενός από τους υποψηφίους για αυτοδιοικητικά αξιώματα θα περιόριζε τον κύκλο της σιωπής που συνήθως συμβαδίζει με τις λαμογιές και απάτες που ταλανίζουν αυτόν τον τόπο. Να γίνει αυτό πολιτική θέση μας και να προταθεί για υιοθέτηση και στην Πρωτοβουλία Ανεξάρτητων Αυτοδιοικητικών Κινήσεων (ΠΑΝΑΚ).

2. Η άρση του φορολογικού απορρήτου θα πρέπει να ισχύει για κάθε πολίτη / νομικό πρόσωπο δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου, κάθε κάτοχο ΑΦΜ γενικά!

3. Όλα τα στοιχεία των δηλώσεων θα υπάρχουν διαθέσιμα ανά πάσα στιγμή στο διαδίκτυο σε επεξεργάσιμη μορφή. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορεί κανείς να αντλεί ιστορικά στοιχεία, να κάνει συγκρίσεις και στατιστικές με το πάτημα ενός κουμπιού. Θα καταχωρούνται τουλάχιστον: Ονοματεπώνυμο, επάγγελμα, τόπος κατοικίας, και τα υπόλοιπα στοιχεία του Ε1 ή του εκκαθαριστικού σε μια περιεκτική μορφή .

4. Επί πλέον, εκτός από την ηλεκτρονική / επεξεργάσιμη μορφή, τα δεδομένα θα τυπώνονται κάθε χρόνο σε αντίτυπα που θα στέλνονται σε κάθε ενδιαφερόμενο κατόπιν πληρωμής εύλογου ποσού.

5. Επι πρόσθετα, θα είναι υποχρέωση όλων των δήμων και κοινοτήτων να τυπώνουν μερικά αντίτυπα (5 -10) των φορολογικών καταστάσεων όλων των υπόχρεων του δήμου / κοινότητας και να τα έχουν διαθέσιμα σε δημοτικές δανειστικές βιβλιοθήκες, πνευματικά κέντρα κλπ. έτσι ώστε και οι μη ηλεκτρονικά σοφοί να ενημερώνονται. Οι καταστάσεις αυτές θα τυπώνονται σε τρείς μορφές ταξινόμησης: Κατά φθίνουσα (ή κατά αύξουσα) σειρά πληρωτέου φόρου, αλφαβητικά και ανά διεύθυνση κατοικίας / έδρας. Ετσι, θα μπορούμε να βρίσκουμε και καμιά φορολογική λακκούβα στο δρόμο πού και πού.


Με το παραπάνω μέτρο θα γνωρίζει κανείς λίγο καλύτερα το γείτονά του. Η κοινωνική δομή δεν θα έχει να αντιμετωπίσει το φαινόμενο ένας ιδιοκτήτης βίλας 800 μ2 με 2 πισίνες να κρατά μυστικό το πού βρήκε τα λεφτά, διότι καλύπτεται από το φορολογικό απόρρητο. Επίσης, δεν θεωρώ ότι όλοι μας είμαστε άγγελοι και αδιάφθοροι αλλά ότι δεχόμαστε απλά να δημοσιεύσουμε σε site τα εκκαθαριστικά της εφορίας των 3 τελευταίων ετών, ξεκινώντας από τους υποψήφιους για αυτοδιοικητικές θέσεις!


Αλέξανδρος Αργυρόπουλος
Μάρτιος 2010

ΨΗΦΙΣΤΕ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥΣ ….. εεε, ήθελα να πω: ΟΙΚΟΛΟΓΟΥΣ ΠΡΑΣΙΝΟΥΣ!

read more “Η φορολογική αποτελεσματικότητα της διαφάνειας”

Παγκόσμια Ημέρα Δράσης κατά του Ισραηλινού Απαρτχάιντ

Οι Οικολόγοι Πράσινοι συμμετέχουμε στην Παγκόσμια Ημέρα Δράσης με μποϊκοτάζ κατά των Ισραηλινών προϊόντων, ζητώντας την Ακύρωση των Επενδύσεων στο Ισραήλ και απαιτώντας κυρώσεις κατά του Ισραηλινού Απαρτχάιντ απέναντι στους Παλαιστινίους.

Η μέρα αυτή είναι μια ελάχιστη συμβολή και αναγνώριση της παλαιστινιακής αντίστασης όταν η παράνομη απαλλοτρίωση της γης, ο αποικισμός, η κατοχή και το απαρτχάιντ συνεχίζονται με αμείωτη ένταση από το κράτος του Ισραήλ. Η διεθνής εκστρατεία για Μποϊκοτάζ, Εκποίηση, και Κυρώσεις (BDS) εναντίον του απαρτχάιντ του Ισραήλ, έχει καταστεί ένα σημαντικό μέρος αυτής της αντίστασης.

Παράλληλα, στο πλαίσιο της αλληλεγγύης μας στον αγωνιζόμενο Παλαιστινιακό λαό, στηρίζουμε την κίνηση «Ένα πλοίο για τη Γάζα» που ως σκοπό έχει το σπάσιμο του θαλάσσιου αποκλεισμού σε συνεργασία με ακτιβιστές από πολλές χώρες.

Δε ζητάμε τίποτα παραπάνω από το νόμιμο και αυτονόητο: την εφαρμογή των αποφάσεων του Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών. Καλούμε τα μέλη και τους φίλους μας να συμμετάσχουν στις δράσεις που προγραμματίζονται στις 30/3 στις 18:00 το απόγευμα στην πλατεία Κοραή.


Η Εκτελεστική Γραμματεία των Οικολόγων Πράσινων
29.3.2010

read more “Παγκόσμια Ημέρα Δράσης κατά του Ισραηλινού Απαρτχάιντ”

Όταν οι δημόσιες σχέσεις σκεπάζουν τα πραγματικά προβλήματα Ή γιατί τα παιδία δεν παίζει στην Πάτρα

«Τα παιδία δεν παίζει» είναι ο τίτλος χαριτωμένης κινηματογραφικής ταινίας, που βγήκε, σε αθηναϊκές τουλάχιστον αίθουσες στις 25 Μαρτίου. Θέμα της παιδιά στην Πάτρα, που αποκτούν χώρο παιχνιδιού μετά μακροχρόνιο έξυπνο αγώνα.
Εκ των πρωταγωνιστών και ο Δήμαρχος Πατρέων Ανδρέας Φούρας, ο οποίος εμφανίζεται να δίνει λύση στο πρόβλημα έλλειψης χώρου για παιχνίδι των παιδιών της περιοχής Αγίας Σοφίας. Επίσης εταιρία τηλεπικοινωνιών είναι ο καλός θείος που βάζει τα χρήματα για να γίνει το πολυπόθητο γήπεδο ποδοσφαίρου 5χ5, που, αν είναι σωστό το ρεπορτάζ του ΣΚΑΙ tv (συμπαραγωγού της ταινίας) θα βρίσκεται, λέει, στο «Άλσος του Αγίου Αλεξίου», μη απαλλοτριωμένο βεβαίως και ιδιόκτητο ακόμη.

Όλα μοιάζουν καλά και αξιέπαινα. Και θα ήταν έτσι αν δεν ήταν η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα. Το σκληρό κανόνα που λέει ότι τα παιδιά στην Πάτρα ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΠΟΥ ΝΑ ΠΑΙΞΟΥΝ, γιατί ο Δήμος της Πάτρας χάνει τους κοινόχρηστους χώρους που προβλέπονται στο σχέδιο πόλης, επειδή δεν έχει χρήματα να πληρώσει τις αποζημιώσεις στους ιδιοκτήτες. Κι αυτά που έχει, ή δανείζεται, τα διαθέτει σε έργα βιτρίνας. Και ούτε πρόγραμμα για τη σωτηρία των πιο απαραίτητων κοινόχρηστων χώρων διαθέτει.

Από δημόσιες σχέσεις όμως καλά πάει.
Μόνο που με παιχνίδια δημοσίων σχέσεων ούτε τα παιδιά ούτε οι μεγάλοι πρόκειται να έχουν χώρους να παίξουν, να συναντηθούν, να περπατήσουν, να ανασάνουν.
Χρειάζεται πολιτική βάθους, σθένος, αγώνας, τολμηρές επιλογές και καθόλου δεν φτάνουν οι –ευπρόσδεκτες κατά τα άλλα- συμβολικές κινήσεις.
Αν θέλουμε κάποτε να σταματήσουμε να παίζουμε με το πολεοδομικό μέλλον της τρίτης πόλης της χώρας.

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΑΧΑΙΑΣ
Παντανάσσης 35-37 Πάτρα
Πάτρα 27-3-2010

read more “Όταν οι δημόσιες σχέσεις σκεπάζουν τα πραγματικά προβλήματα Ή γιατί τα παιδία δεν παίζει στην Πάτρα”

ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗ ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ ή ΔΑΝΕΙΚΗ ΕΥΜΑΡΕΙΑ ;

Το κείμενο αυτό είναι ένα πολιτικό σχόλιο για την παρέμβαση του Μιχάλη Τρεμόπουλου στο Ευρωπαικό Κοινοβούλιο

Υπάρχουν διάφορες φωνές, μερικές μάλιστα αγανακτισμένες, που απαιτούν από την ΕΕ να μας στηρίξει οικονομικά στην παρούσα κρίση και να σταματήσει να συμπεριφέρεται αλαζονικά. Οι φωνές αυτές προβάλλουν τον καπιταλισμό και διεθνές κερδοσκοπικό χρηματοπιστωτικό σύστημα ως αποκλειστικούς υπεύθυνους για την κρίση στην Ελλάδα αλλά και τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες του νότου. Η ΕΕ θα πρέπει να δημιουργήσει, λένε, τους κατάλληλους μηχανισμούς παροχής φθηνού δανεισμού στο ελληνικό κράτος ώστε να μην υποφέρουν οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι. Οι τελευταίοι δεν θα πρέπει να πληρώσουν για άλλη μια φορά το έλλειμμα του ελληνικού δημοσίου, μια και δεν ευθύνεται η χαμηλή παραγωγικότητα της μισθωτής εργασίας σε σχέση με το επίπεδο διαβίωσης των εργαζομένων για την οικονομική κρίση στην Ελλάδα.


Ο Ευρωβουλευτής Μιχάλης Τρεμόπουλος, ανέφερε μάλιστα πως «Δεν ευθύνονται οι αυξήσεις των μισθών πάνω από την παραγωγικότητα, οι οποίες χρηματοδοτήθηκαν με εξωτερικό δανεισμό για να έχουν οι μισθωτοί υψηλή κατανάλωση, διότι η παραγωγικότητα της Ελλάδας δεν ήταν πολύ χαμηλότερη του μέσου όρου της ΕΕ των 27, κυμαινόμενη τα τελευταία χρόνια στην περιοχή του 90%». Οι ίδιες φωνές μάλιστα σχολιάζουν το γεγονός πως οι μισθοί στην Ελλάδα υπολείπονται σημαντικά του μέσου όρου των EU15 και επομένως οι πλουσιότερες Ευρωπαϊκές χώρες θα έπρεπε να συνδράμουν τις φτωχότερες μέσω ενός συμφώνου ευρωπαϊκής αλληλεγγύης.

Σε ποια παραγωγικότητα όμως ακριβώς αναφέρεται ο κος Τρεμόπουλος; Τι μετράει δηλαδή αυτός ο δείκτης παραγωγικότητας; Μάλλον πρόκειται (διότι δεν ξέρουμε ποιόν ακριβώς δείκτη έχει χρησιμοποιήσει) για το ΑΕΠ/ σύνολο απασχολούμενων στην οικονομία, ο οποίος πράγματι κυμαίνεται γύρω στο 99% του μέσου όρου των EU27.

Ωστόσο ο δείκτης αυτός είναι εντελώς ακατάλληλος και παραπλανητικός για να στηρίξει το επιχείρημα, διότι αυτό που μας δείχνει είναι κυρίως την εθνική κατανάλωση/ απασχολούμενο και όχι την μισθωτή παραγωγικότητα, ιδιαίτερα μάλιστα εκείνη που σχετίζεται με το μισθολογικό κόστος! Το ΑΕΠ είτε από την παραγωγική είτε από την καταναλωτική του σκοπιά του εξετάσει κανείς, περιλαμβάνει και την δραστηριότητα του δημόσιου τομέα, τους φόρους και τις δημόσιες επιδοτήσεις αλλά και την ιστορική παραγωγικότητα ενσωματωμένη σε πάγια.

Ο καταλληλότερος δείκτης για την παραγωγικότητα των μισθωτών είναι εκείνος που ενσωματώνει το μισθολογικό κόστος και ονομάζεται “Wage adjusted labor productivity”. Αυτός ο δείκτης υπολογίζει την παραγωγικότητα των μισθωτών που εργάζονται στην πραγματική οικονομία που παράγει την προστιθέμενη αξία μιας χώρας! Είναι επίσης ένας δείκτης που μπορεί να μετρήσει την ανταγωνιστικότητα της μισθωτής εργασίας σε μια χώρα όταν χρησιμοποιηθεί μαζί με άλλους δείκτες. Ο παρακάτω πίνακας προέρχεται από την ετήσια αναφορά της Eurostat (European Business – Facts & Figures 2009).



H Ελλάδα με 122,6% και μέσο όρο 151% των EU27, βρίσκεται στην τελευταία θέση, κάτω τόσο από τις παραγωγές χώρες υψηλής τεχνολογίας όσο και τις ανατολικές του χαμηλού μισθολογικού κόστους !!

Βέβαια, όταν μιλάμε για μισθούς που υπολείπονται της παραγωγικότητας δεν αναφερόμαστε στην παραγωγικότητα (εργατικότητα) του ΚΑΘΕ ΕΝΟΣ εργαζόμενου είτε στον ιδιωτικό τομέα (που συνεισφέρει στα έσοδα) του δημοσίου είτε ακόμη και το στο ίδιο το δημόσιο. Η χαμηλή παραγωγικότητα αναφέρεται στο ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ μιας ολόκληρης παραγωγικής διαδικασίας όπως ΑΝΤΙΚΑΤΟΠΤΡΙΖΕΤΑΙ κατά την διαδικασία ΠΩΛΗΣΗΣ του προϊόντος/ υπηρεσίας και ειδικά στο ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΕΛΛΕΙΜΑ της Ελλάδος.

Η εργατικότητα κάθε ενός εργαζομένου αποτελεί ένα μικρό μόνο μέρος του ελλείμματος. Μάλιστα άλλα στατιστικά στοιχεία της Eurostat στοιχειοθετούν την διαπίστωση ότι οι εκτεταμένες ώρες εργασίας παρατηρούνται σε χώρες με χαμηλή παραγωγικότητα!

Πέρα από τους διάφορες στατιστικούς δείκτες, η επιλογή των οποίων πρέπει να είναι πολύ προσεκτική, η βιωματική εμπειρία στην ελλαδική πραγματικότητα, δείχνει πως ένα σημαντικό μέρος του ελληνικού ελλείμματος παραγωγικότητας προέρχεται από την έλλειψη καινοτομίας, μεθοδολογίας, οργάνωσης, κατάρτισης και δημιουργικού/ παραγωγικού οράματος τόσο ατομικά όσο και συλλογικά. Το μεγαλύτερο μέρος όμως, δημιουργείται εξαιτίας της διαφθοράς που εισαγάγει το ελληνικό δημόσιο σε όλα τα επίπεδα της παραγωγικής διαδικασίας οποιαδήποτε προϊόντος - υπηρεσίας και της παραοικονομίας που έχει συντηρήσει και καλλιεργεί η διάφθορη ελληνική μετριότητα.

Παρόλα αυτά, δικαιούνται οι έλληνες ένα καλό επίπεδο διαβίωσης; Ίσως!

Είναι ΑΔΥΝΑΤΟ όμως αυτό να συντηρείται μόνιμα με δανεικά! Όπως ένα χάρτινο ποτήρι με πολλές μικρές και μεγαλύτερες τρύπες, όσο νερό και να του ρίχνεις, μόνιμα θα σπαταλάς νερό χωρίς ποτέ να το γεμίζεις!

Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να την πληρώσουν οι μισθωτοί - συνταξιούχοι; Προφανώς όχι, ούτε καν οι πιο εύποροι που είναι τίμιοι, εργατικοί, καινοτόμοι, που δεν φοροδιαφεύγουν. Αυτοί που θα έπρεπε να πληρώσουν την κρίση, είναι οι απατεώνες και οι τεμπέληδες που έχουν δημιουργήσει τις τρύπες στο ποτήρι.

Τα ισοπεδωτικά οικονομικά μέτρα λοιπόν που δεν έχουν στρατηγικό άξονα τον πόλεμο ενάντια στην κλεψιά και την μετριότητα σε όλα τα επίπεδα και την κάθαρση του πολιτικού συστήματος, είναι "by design" και εξορισμού καταδικασμένα σε αποτυχία! Πολύ περισσότερο καταδικασμένη σε αποτυχία είναι οι προτάσεις που ακούγονται για συνέχιση του δανεισμού χωρίς καθόλου επώδυνα μέτρα ακόμη και με τοκογλυφικά επιτόκια ώστε να μην θιγεί το επίπεδο διαβίωσης!

Όσο παραμένει η ληστρική ανισορροπία στο οικονομικό σύστημα και η μαφιόζικη πολιτική και κοινωνική νοοτροπία, ο τοκογλυφικός δανεισμός θα επιδεινώνει το πρόβλημα. Η στάση αυτή, δηλαδή να συνεχίσουν η μαφιοκρατία και η κομματοκρατορτία να ληστεύουν τους φυσικούς και ανθρώπινους πόρους χάριν μιας εικονικής και αρρωστημένης ευμάρειας είναι η χειρότερη δυνατή λύση! Αυτή είναι η καταστροφική προσέγγιση όπως είχα γράψει παλιότερα. Η πολύ κακή προσέγγιση είναι τα μέτρα που προτείνει το ΔΝΤ.

Η ελάχιστα κακή προσέγγιση για τους πολλούς, είναι η άμεση και αδιαπραγμάτευτη πολιτική κάθαρση, η επιστροφή των κλεμμένων από τους μαφιόζους και η πίστη σ΄ένα νέο υγιές όραμα ΕΘΝΙΚΗΣ παραγωγικής αυτάρκειας και αποτελεσματικότητας.

Δημήτρης ΤΣΕΛΙΟΣ
B.Sc., M.Sc
Μαθηματικός, Μηχανικός Πληροφορικής
Ελεύθερος Στοχαστής και Επιχειρηματίας

read more “ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗ ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ ή ΔΑΝΕΙΚΗ ΕΥΜΑΡΕΙΑ ;”

ΕΝΑ ΝΕΟ ΕΣΥ ΑΠΟ ΠΡΑΣΙΝΗ ΣΚΟΠΙΑ

του Αποστόλη Λούλη

• Παραλογισμοί του συστήματος

Σύμφωνα με τον καταστατικό χάρτη της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας (WHO), ο ορισμός της υγείας αποδίδεται σαν η «κατάσταση της πλήρους φυσικής, διανοητικής και κοινωνικής ευημερίας και όχι απλά η απουσία ασθένειας ή αδυναμίας».
Στο σημερινό όμως κόσμο του ανταγωνισμού, της ορθολογικότητας και της παγκοσμιοποίησης, ο διαχωρισμός του νου από το σώμα είναι απόλυτος. Οι αγορές έχουν σήμερα ανάγκη μόνο από χέρια , πόδια, οφθαλμούς και εγκεφάλους κι όχι από ολοκληρωμένους ανθρώπινους οργανισμούς και ανθρώπινες ψυχές. Ο άνθρωπος δεν έχει πλέον τη δυνατότητα ούτε το δικαίωμα ν’ αναπαραχθεί ακέραιος κι αυτός που μπορεί να γεννηθεί και να επιζήσει είναι μόνο ο μεταλλαγμένος! Γι΄ αυτό φροντίζουν μια σειρά μηχανισμοί όπως η εξελιγμένη γενετική, τα υπερεξοπλισμένα χειρουργεία , η πληθωρική φαρμακοβιομηχανία και τα υπερσύγχρονα νοσοκομεία.

Η νοσηρή μετεξέλιξη του νεωτερισμού σε μοναδικό μοντέλο οικονομικής και κοινωνικής ζωής, αναδείχθηκε υπεύθυνη για τη σημερινή πολύπλευρη κρίση, περιλαμβανόμενης και της περιβαλλοντικής που απειλεί τη βιωσιμότητα του πλανήτη. Στα Συστήματα Υγείας , σ’ όλο τον κόσμο καθρεφτίζονται όλοι οι παραλογισμοί του ‘’μοναδικού’’ μοντέλου:

συνέχεια εδώ

read more “ΕΝΑ ΝΕΟ ΕΣΥ ΑΠΟ ΠΡΑΣΙΝΗ ΣΚΟΠΙΑ”

Όλα πάνε καλά...

read more “Όλα πάνε καλά...”

Τοποθέτηση του Μιχάλη Τρεμόπουλου στη σημερινή συνεδρίαση της ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου

25/3/2010, Βρυξέλλες.
Με αφορμή τη συζήτηση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου γύρω από την έκθεση του Σβεν Γκίγκολτ (Αναφορά για την Ετήσια Έκθεση του 2009 για την Ευρωζώνη και τα Δημόσια Οικονομικά), ο Μιχάλης Τρεμόπουλος έκανε στην ολομέλεια την παρακάτω τοποθέτηση:

"Πρόκειται για μια σημαντική έκθεση, που αποτελεί έναν αξιοπρεπή συμβιβασμό των απόψεων που έχουν κατατεθεί. Εντοπίζει στοιχεία κοινωνικής συνοχής που δεν παρουσιάζονταν σε ανάλογες συζητήσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Θα θέλαμε να σηματοδοτεί και μια σημαντική στροφή στη συνολική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Αναφέρεται βέβαια στο 2009, ενώ μέσα στο 2010 είχαμε νέες εξελίξεις, που αφορούν και τη χώρα μου, την Ελλάδα.

Το γενικό συμπέρασμα από τα προβλήματα αυτά είναι ότι δεν αρκεί μια νομισματική ένωση, αλλά χρειάζεται και μια οικονομική και πολιτική ενοποίηση της Ευρώπης. Το ευρώ θα πρέπει να συνοδευτεί και από ένα μίνιμουμ δείκτη ασφαλείας για την κοινωνική συνοχή.
Ακούγονται διάφορες ανακρίβειες που αφορούν την Ελλάδα, όπως το ότι η υπερχρέωση της Ελλάδας οφείλεται στις αυξήσεις των μισθών πάνω από την παραγωγικότητα, που χρηματοδοτήθηκαν με εξωτερικό δανεισμό για να έχουν οι μισθωτοί υψηλή κατανάλωση. Όμως η παραγωγικότητα της Ελλάδας δεν ήταν πολύ χαμηλότερη του μέσου όρου της ΕΕ των 27 -σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, για τις πρόσφατες χρονιές (2007 ή 2008) ήταν κοντά ή πάνω από το 90%.

Η αύξηση του ελλείμματος του προϋπολογισμού και του δημοσίου χρέους, τα τελευταία δύο-τρία χρόνια ήταν αποτέλεσμα της κατάρρευσης των εσόδων, της μείωσης εσόδων από το εξωτερικό (στον τουρισμό και τη ναυτιλία) λόγω της κρίσης αλλά και της αύξησης δημόσιων δαπανών, προφανώς και της σπατάλης αλλά κυρίως λόγω προσλήψεων στο δημόσιο με διάφορες μορφές. Σίγουρα αυτά θα πρέπει να αλλάξουν και να ζητήσουμε και ένα δίχτυ κοινωνικής προστασίας και να μην αρκούμαστε στην έκκληση να μη θιγούν "πολύ" τα χαμηλά εισοδήματα.

Σίγουρα θα πρέπει να γίνει έλεγχος τόσο των δαπανών που αυξήθηκαν σημαντικά τα τελευταία δύο χρόνια αλλά κυρίως των εσόδων που μειώθηκαν επίσης σημαντικά. Όμως δεν πρέπει να μειωθούν τα ήδη χαμηλά εισοδήματα των Ελλήνων μισθωτών και πρέπει να υπάρχει ειδική φροντίδα για τα μεγάλα τμήματα του πληθυσμού που είναι στο όριο της φτώχειας.
Όλα αυτά έχουν τη σημασία τους ενόψει και της συνόδου κορυφής που πραγματοποιείται σήμερα κι αύριο στις Βρυξέλλες.

Εύχομαι η σημαντική αυτή έκθεση Γκίγκολτ να σηματοδοτήσει και την αλλαγή του Συμφώνου Σταθερότητας. Και βέβαια να εγκαταλειφτεί κάθε ιδέα προσφυγής της Ελλάδας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, που -εκτός των άλλων- χαρακτηρίζεται και από έλλειμμα βιωσιμότητας".

read more “Τοποθέτηση του Μιχάλη Τρεμόπουλου στη σημερινή συνεδρίαση της ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου”

Χαιρετισμός των Νέων Πράσινων στο 6ο Συνέδριο Νεολαίας του Συνασπισμού

read more “Χαιρετισμός των Νέων Πράσινων στο 6ο Συνέδριο Νεολαίας του Συνασπισμού”

Κάποιος να στείλει την αγάπη μου και δύο μπουρμπουλήθρες στα παιδάκια μου

2η επιστολή του Μάριου Ζ. από τον κορυδαλλό

Α’ ΠΤΕΡΥΓΑ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ
21.03.2010

"Πέντε βράδια μετά τον εγκλεισμό μου στον Κορυδαλλό και παραμένω κι εγώ θεατής σε αυτό το βρώμικο παιχνίδι που έχει στηθεί εις βάρος μου. Δεν καταλαβαίνω αν το μίσος μεγαλώνει ή η μοναξιά με καταρρακώνει. Βρίσκομαι άδικα εδώ μέσα και δεν γνωρίζω που και πως να το φωνάξω. Ευτυχώς υπάρχουν κάποιοι καλοί άνθρωποι εκεί έξω που το φωνάζουν και για μένα.

Τι θα γίνει με αυτό το ‘’αστείο ‘’ τελοσπάντων ; Θα δωθεί ένα τέλος τώρα, που θα μπορούσε να σημάνει ένα τέλος και για τους υπόλοιπους; Είναι κρίμα νέοι άνθρωποι να μην μπορούν να είναι ελεύθεροι να δημιουργήσουν κι να προσφέρουν. Εάν ένα τέτοιο κόσμο θέλετε, με μεθόδους τις οποίες βιώνω εδώ και κάποιες μέρες, το καταφέρνετε. Αλλά το πουλί ακόμα και στο κλουβί πετάει γιατί έχει φτερά και νου. Μην το τσακίζετε άλλο.

Κάποιος να στείλει την αγάπη μου και δύο μπουρμπουλήθρες στα παιδάκια μου στο κολυμβητήριο. Θα είναι ίσως το πιο δύσκολο απ’ όλα να τους εξηγήσω τι συνέβη. Να συνεχίσουν να χτυπάνε πάντα δυνατά τα ποδαράκια τους, για να ξεφύγουν απ’ αυτούς που δεν φροντίζουν για ένα καλύτερο μέλλον γι’ αυτά."

Μάριος Ζ.

Η πρώτη επιστολή εδώ
Τι λένε οι Νέοι Πράσινοι για την υπόθεση

Πηγή: http://freemariosz.wordpress.com/

read more “Κάποιος να στείλει την αγάπη μου και δύο μπουρμπουλήθρες στα παιδάκια μου”

Ας εφεύρουμε μαζί ένα νέου τύπου πολιτικό συνεταιρισμό / του Ντανιέλ Κον Μπεντίτ

του Ντανιέλ Κον Μπεντίτ «Inventons ensemble une Coopérative politique»

© Libération

Πρόκειται για μια ιστορική στροφή: από τις ευρωεκλογές έως τις περιφερειακές εκλογές, η πολιτική οικολογία εγκαθίσταται πλέον ως αυτόνομος χώρος στην γαλλική πολιτική σκηνή. Αλλά εμπρός στις προκλήσεις με τις οποίες βρίσκονται αντιμέτωπες οι κοινωνίες μας, η περαιτέρω πολιτική μας ενίσχυση είναι επείγουσα αναγκαιότητα. Θα πρέπει να αποκτήσουμε διάρκεια και να τιμήσουμε αυτό το ραντεβού μας με την ιστορία, επί ποινή να απαξιωθεί η κριτική που ασκούμε στην ανευθυνότητα και την αδράνεια των άλλων, στην Κοπεγχάγη και όχι μόνο, που τους κατηγορούμε ως ανίκανους να υπερβούν τα στενά, εγωιστικά τους συμφέροντα.


Έχουμε ανάγκη από μια δομή που θα είναι ταυτόχρονα μόνιμη και ευέλικτη, ικανή να φέρει εις πέρας τις προτάσεις μας και το οικολογικό εγχείρημα, χωρίς να καταστραφεί από τη στειρότητα των παιχνιδιών εξουσίας ή την τρελή πορεία των προσωπικών στρατηγικών.

Ας είμαστε σαφείς: είναι εκτός συζήτησης να εμπιστευθούμε στους κομματικούς μηχανισμούς το εγχείρημα αυτής της πολιτικής και κοινωνικής αναγέννησης. Αν το κάναμε αυτό θα ήταν σα να κλείναμε θέση στο νεκροταφείο των διαψευσμένων ιδεών (που ήδη χαρακτηρίζεται από σημαντική πληρότητα). Κατά τα άλλα, αναγνωρίζω πρόθυμα πως υπό την πίεση των διαδοχικών εκλογικών αναμετρήσεων, αναβάλαμε για πολύ καιρό το ζήτημα της συγκρότησης του κινήματός μας, αφήνοντας ατελές το ελπιδοφόρο μας πολιτικό οικοδόμημα.

Κάτι μεταξύ ονομασίας για εκλογικούς λόγους και φανταστικού δικτύου, η «Ευρώπη-οικολογία» (Ε-Ε) έχει παραμείνει εν πολλοίς μια φαντασιακή συγκρότηση στην οποία ο καθένας βλέπει ό,τι θέλει. Εξάλλου, τα αμφιλεγόμενα αποτελέσματα των υποψηφίων μας στον α' γύρο των περιφερειακών εκλογών, αναδεικνύουν την επιτυχία όσων υποψηφίων σεβάστηκαν το ενωτικό πνεύμα της Ε-Ε και δεν αρκέστηκαν να τηρήσουν απλά το γράμμα της, συρρικνώνοντας την ουσία της σε μια απλή τακτική διεύρυνση.

Χωρίς να αρνούμαστε τη πρόσφατη ιστορία μας, είναι η ώρα η πολιτική οικολογία να ενσαρκωθεί σε ένα νέο πολιτικό σώμα, σε μια εν πολλοίς πρωτόγνωρη πολιτική δομή, χωρίς αποκλεισμούς, που θα έχει αποστολή τον κοινωνικό μετασχηματισμό.

Αποχή, λαϊκισμός, πελατειακές σχέσεις... Οι πρόσφατες εκλογές απέδειξαν για μια ακόμα φορά το χάσμα που συνεχώς διευρύνεται μεταξύ κοινωνίας και πολιτικής. Βλέπουμε στις δημοκρατίες μας να βαθαίνει ολοένα το διαζύγιο μεταξύ των κομματικών λογικών, που είναι εντελώς εκτός τόπου και χρόνου, και της δραστήριας, πολύμορφης και δημιουργικής κοινωνίας, που όμως δεν τρέφει αυταπάτες ως προς τη φύση της εξουσίας που ασκείται πάνω της. Χτες τα πολιτικά κόμματα ήταν πραγματικά σχολεία κοινωνικοποίησης και πολιτικής παιδείας για τα ζητήματα της πόλεως. Σήμερα ως επί το πλείστον είναι πια δομές απομονωμένες από την κοινωνία, στειρωμένες από στεγνές λογικές κατάκτησης της εξουσίας, ανίκανες να αναλογιστούν ή να παρακολουθήσουν την κοινωνική αλλαγή, πόσο μάλλον να συμβάλουν σε αυτή.

Στρατιωτικοποιημένο κόμμα μαζών ή πεφωτισμένη επαναστατική πρωτοπορία, κόκκινη, ή και πράσινη; Αυτός είναι ο κόσμος του χτες, της βιομηχανικής επανάστασης και των κομμάτων που είχαν σχεδιαστεί ως άψυχοι μηχανισμοί, με μόνο στόχο την εξουσία. Σαν τη «φόρμουλα 1», αυτοί οι πολιτικοί μηχανισμοί μπορεί να είναι εξαιρετικά πολύπλοκοι και να ανταγωνίζονται αξιοθαύμαστα μεταξύ τους, αλλά γυρνούν πάντα γύρω-γύρω, στις ίδιες πάντα διαδρομές, με όλο και λιγότερους θεατές.

Το πολιτικό κίνημα που καλούμαστε να οικοδομήσουμε δεν μπορεί να μοιάζει με παραδοσιακό κόμμα. Τα διακυβεύματα του 21ου αιώνα απαιτούν το μετασχηματισμό και της μορφής της πολιτικής. Η δημοκρατία απαιτεί μια μορφή οργάνωσης που να σέβεται την πολλαπλότητα αλλά και τη μοναδικότητα των συνιστωσών της. Μια κοινωνική και πολιτιστική βιοποικιλότητα, που θα ζωογονείται απ' ευθείας από τη ζωτικότητα των εμπειριών και των ιδεών της. Έχουμε ανάγκη από μια μορφή πολιτικής οργάνωσης που να στοχάζεται και να πράττει τον κοινωνικό μετασχηματισμό, ευρισκόμενη πάντα σε συντονισμό με την κοινωνία της γνώσης. Φαντάζομαι μια οργάνωση γονιμοποιό, που αναζητά τις νέες ιδέες, τις μεταφέρει και τις γονιμοποιεί, φέρνοντάς τις σε όλα τα τμήματα του κοινωνικού σώματος.

Κοντολογίς, η σημερινή πολιτική απαλλοτριώνει τους πολίτες, τους αποξενώνει από την πόλι, στο όνομα του τεχνοκρατικού ορθολογισμού ή του λαϊκιστικού συναισθηματισμού. Είναι ανάγκη να «επαναπολιτικοποιήσουμε» την κοινωνία των πολιτών, «εκπολιτίζοντας» ταυτόχρονα τον πολιτικό κόσμο, μεταβαίνοντας από ένα ιδιοκτησιακό σύστημα σε ένα σύστημα ελεύθερου λογισμικού.

Δεν παραβλέπω τη σημαντική συμβολή των «πράσινων» (VEC) που τα τελευταία είκοσι πέντε χρόνια υπεραμύνονται και υλοποιούν τις ιδέες μας στη γαλλική πολιτική ζωή. Μολοταύτα, από τη μια η παραδοσιακή κομματική μορφή είναι πλέον ασύμβατη με τις νέες απαιτήσεις των κοινωνιών μας, αλλά από την άλλη θεωρώ πως αργά ή γρήγορα είναι ασύμβατη και με την αντιαυταρχική κουλτούρα του κινήματός μας, μια από τις βασικές αρχές της οικολογικής αντίληψης.

Πέραν του κόμματος-μηχανισμού ή του κόμματος-επιχείρησης, θα προτιμούσα να ανακαλύψουμε μαζί ένα είδος «πολιτικού συνεταιρισμού», πάει να πει μια δομή ικανή να παράγει πολιτικό περιεχόμενο και στρατηγικές αποφάσεις. Θεωρώ αυτή τη δομή ως το μέσο να εγγυηθούμε στον καθένα την ουσιαστική συμμετοχή του στην πολιτική περιουσία του κινήματός μας, αλλά και στα πολιτικά του πλεονεκτήματα, ούτως ώστε να νοηματοδοτηθεί ξανά η έννοια της στράτευσης και της πολιτικής σκέψης.

Αν αυτός ο «συνεταιρισμός» έχει, όπως είναι φυσικό, στόχο τόσο να αποφασίσουμε συλλογικά τη στάση μας στις θεσμικές μας υποχρεώσεις έως το 2012, όσο και να σκεφτούμε τα μεγάλα κοινωνικά ζητήματα, είναι προφανές πως η τελική του μορφή δεν είναι ακόμα δεδομένη. Ανήκει στα μέλη του να προσδιορίσουν το περίγραμμα, τις δομές και τη στρατηγική του. Προς τούτο, καλώ να δημιουργηθούν παντού «όμιλοι Ευρώπη-οικολογία 22 Μάρτη». Συγκροτούμενοι σε περιφερειακό ή τοπικό επίπεδο, ώστε να αποφευχθεί κάθε είδους αντιδημοκρατικός συγκεντρωτισμός, θέλουμε αυτούς τους ομίλους να λειτουργούν ως πραγματικές «αγορές» της πολιτικής οικολογίας, που θα διαχειρίζονται μέσω διαδικτύου.

Βασική αποστολή αυτών των ομίλων θα είναι να συλλογιστούμε από κοινού τη μελλοντική δομή του κινήματος· θα παραμείνουν εν ισχύ για ένα μεταβατικό στάδιο, κι εν καιρώ θα δώσουν τη θέση τους στο Συνεταιρισμό, στην οικοδόμηση του οποίου θα έχουν συμβάλει. Καθ' όλη τη διάρκεια της ύπαρξής τους, θα λειτουργούν στη βάση της διπλής ένταξης για τα μέλη των συλλόγων, των μη-κυβερνητικών οργανώσεων, των συνδικάτων, ακόμα και όσους συμμετέχουν σε πολιτικά κόμματα, αφού πράσινοι, σοσιαλιστές, CAP21, κομμουνιστές, ποιος ξέρει τι άλλο ακόμα, οι πάντες μπορούν να συμμετέχουν πλήρως σε αυτή τη συλλογική δυναμική. Για μια ακόμα φορά: το σημαντικότερο δεν είναι από πού προερχόμαστε, αλλά πού θέλουμε να πάμε μαζί. Αυτή ήταν πάντα η δύναμη της συσπείρωσής μας: η θέλησή μας να οικοδομήσουμε μαζί ένα εναλλακτικό κοινό αγαθό.

Όταν έρθει το πλήρωμα του χρόνου, κάθε μέλος του Συνεταιρισμού μας θα ψηφίσει, ώστε να σηματοδοτήσει δημοκρατικά τη γέννησή του νέου φορέα. Έως σήμερα, η Ε-Ε υπήρξε μια πολιτική οντότητα αρκετά ασαφής. Η ωριμότητά της θα φανεί από την ικανότητά της να μετεξελιχτεί σε πραγματικό και αυτόνομο οικολογικό πολιτικό υποκείμενο, που θα υπερβαίνει τις παλιές πολιτικές ταυτότητες.

read more “Ας εφεύρουμε μαζί ένα νέου τύπου πολιτικό συνεταιρισμό / του Ντανιέλ Κον Μπεντίτ”

ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΑΠΌ ΤΟΥΣ ΕΥΡΩΠΑΙΟΥΣ ΠΡΑΣΙΝΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΉ ΚΡΊΣΗ

Περικοπές εξοπλιστικών δαπανών, προστασία των ασθενέστερων, αλλαγές και στην ευρωπαϊκή πολιτική

Κοινό ψήφισμα για την ελληνική κρίση υιοθετήθηκε ομόφωνα στη Σύνοδο του Ευρωπαϊκού Πράσινου Κόμματος, που ολοκληρώθηκε την Κυριακή στη Βαρκελώνη.

Πάνω από 300 αντιπρόσωποι από 36 πράσινα κόμματα επικέντρωσαν τις συζητήσεις τους στη στρατηγική για την κλιματική αλλαγή μετά την Κοπεγχάγη, αλλά και στην ταυτόχρονη διέξοδο από την οικονομική, κοινωνική και περιβαλλοντική κρίση. Από τους Οικολόγους Πράσινους συμμετείχε αντιπροσωπεία με επικεφαλής τον Γιάννη Τσιρώνη και την Όλγα Κήκου, μέλη του Πανελλαδικού Συμβουλίου.

Το ψήφισμα για την ελληνική κρίση, που στηρίχθηκε σε πρόταση της Ομοσπονδίας Νέων Ευρωπαίων Πράσινων (FYEG) και συνδιαμορφώθηκε και από τους Οικολόγους Πράσινους, τονίζει ιδιαίτερα την ευρωπαϊκή διάσταση του ζητήματος.

Προτείνει παροχή ευρωπαϊκών εγγυήσεων προς την Ελλάδα ώστε να καταφέρει να δανειστεί με λογικά επιτόκια. Ζητά, επίσης, αναστολή διαπραγμάτευσης των παράγωγων χρηματοπιστωτικών προϊόντων που καθορίζουν τα spread των ελληνικών ομολόγων, καθώς και επιβολή ενός διεθνή φόρου στις χρηματοπιστωτικές συναλλαγές που θα χρηματοδοτεί ένα ταμείο για δημόσιες και διεθνείς παρεμβάσεις σε κρίσεις στο τραπεζικό σύστημα.

Για την αντιμετώπιση της ύφεσης που θα επιταθεί από τα μέτρα της κυβέρνησης, προτείνεται να μεταφερθούν στο 2010 και 2011 κονδύλια επόμενων χρόνων των διαρθρωτικών ταμείων προκειμένου να χρηματοδοτηθούν πράσινες επενδύσεις που θα αναθερμάνουν την οικονομία και θα τη στρέψουν σε πράσινη κατεύθυνση.
Στο πλαίσιο μιας κοινής ευρωπαϊκής οικονομικής (και όχι μόνο νομισματικής) πολιτικής, επισημαίνεται η ανάγκη για έμφαση στην εξάλειψη των μεγάλων ελλειμμάτων και πλεονασμάτων στα εθνικά ισοζύγια πληρωμών, η προώθηση πλαισίου φορολογικής συνεργασίας αντί του σημερινού ανταγωνισμού, καθώς και ένας ενισχυμένος ευρωπαϊκός προϋπολογισμός με εξισορροπητικό ρόλο.

Για τα μέτρα στο εσωτερικό της χώρας τονίζεται η ανάγκη προστασίας των χαμηλότερων εισοδημάτων, το πρασίνισμα της φορολογίας και η αύξηση των φόρων για τα υψηλότερα εισοδήματα, η καθιέρωση φόρων περιουσίας ώστε να φορολογηθούν και τα κέρδη από διαφθορά και φοροδιαφυγή.
Ιδιαίτερη θέση δίνεται, τέλος, στη δραστική περικοπή των εξοπλιστικών δαπανών, ζητώντας διαμεσολάβηση της Ε.Ε. στην ελληνοτουρκική αντιπαράθεση και περιορισμό των πωλήσεων όπλων σε Ελλάδα και Τουρκία.
Τα πλήρη κείμενα των ψηφισμάτων θα δοθούν στη δημοσιότητα την Τρίτη.



Η Εκτελεστική Γραμματεία των Οικολόγων Πράσινων



Σημ. Στο Ευρωπαϊκό Πράσινο Κόμμα δε μετέχουν μόνο τα κόμματα των χωρών μελών της ΕΕ που έχουν εκπροσώπηση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, αλλά 36 κόμματα ως πλήρη μέλη και 7 ως συνδεδεμένα μέλη και παρατηρητές απ’ όλες τις χώρες της Ευρώπης.

read more “ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΑΠΌ ΤΟΥΣ ΕΥΡΩΠΑΙΟΥΣ ΠΡΑΣΙΝΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΉ ΚΡΊΣΗ”

Η άλλη κλίμακα της προβληματικής του «Ελαιώνα»...

Η όλη αντιπαράθεση που διαπλέκεται, εδώ και χρόνια, γύρω από την επανάχρηση της περιοχής του «Ελαιώνα», αφήνει πλέον την πεποίθηση ότι αντί να την ανάγει σε ένα από τους φέροντες άξονες της ουσιαστικής, σταδιακής και συνολικής, επίλυσης του δραματικού πολεοδομικού προβλήματος του λεκανοπεδίου, τείνει να την καταστήσει μέρος του προβλήματος και, σχεδόν σίγουρα, με σοβαρότατο επιβαρυντικό ρόλο. Και αυτό, γιατί κινείται σε λάθος κατεύθυνση ή, καλύτερα, εκτός του φυσικού πεδίου αντιμετώπισης προβληματικών αυτού του τύπου όπως εκείνο του αστικού οικο-σχεδιασμού μεγάλης κλίμακας. Δίχως την κατάθεση της παραμικρής «ιδέας», μεταξύ απλής διαμαρτυρίας και «αναπτυξιακών» μικρο-προσεγγίσεων, αναδρομών σε πεπαλαιωμένες νομολογίες και γραφειοκρατικών αναλύσεων, μακριά από κάθε αναδρομή στην διεθνή εμπειρία, πλούσια σε περιπτώσεις αντιμετώπισης θεματικών αυτού του τύπου.


Πριν από δύο περίπου χρόνια ξεκίνησε στο Κατάρ η κατασκευή του πρώτου «υπόγειου» σταδίου στον κόσμο. Με την επωνυμία Doha's "Wall", το στάδιο σχεδιάστηκε για να φιλοξενήσει τους αγώνες του Παν-ασιατικού Κυπέλλου ποδοσφαίρου του 2011, σύμφωνα με μία προσέγγιση που ήδη γράφει ιστορία.


Από επάνω πάρκο και από κάτω στάδιο. Σχετικά μικρό, με μόλις 11.000 θέσεις, το «έξυπνο» στάδιο απόκτησε την αρχιτεκτονική του φυσιογνωμία στα πλαίσια των πλέον καινοτομικών θεωρήσεων περί «αειφορίας» της αρχιτεκτονικής και πολεοδομικής πρακτικής, τουλάχιστον από την οπτική γωνία της δραστικής συρρίκνωσης της χρήσης δομικών υλικών και από εκείνη της ενεργειακής αυτάρκειας περισσότερων τύπων - ηλεκτρική ενέργεια, νερό κ.λ.π.


Δεν γνωρίζουμε εάν προβλέπεται η επένδυση των υπέργειων κατασκευών με φιλμ φωτοβολταϊκών έτσι ώστε να παρέχεται αλλού η πλεονάζουσα ηλεκτρική ενέργεια, ούτε εάν το πότισμα του υπερκείμενου πάρκου θα πραγματοποιείται μέσω της κατασκευής ενός ad hoc διπλού δικτύου ύδρευσης. Εκείνο όμως που κατανοούμε είναι ότι τα χρήματα που θα δαπανούνταν για την ενεργοβόρα υλοποίηση συμβατικών υπέργειων κατασκευών, που θα εξανάγκαζαν στην άλλο τόσο ενεργοβόρα λειτουργία του έργου, χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή ενός φυσικά – και ανέξοδα - κλιματιζόμενου χώρου με την ταυτόχρονη απόδοση στην κοινότητα ενός ακόμη φυσικού, ελεύθερου από οτιδήποτε, μεγάλου πάρκου. Με χρήση του εδάφους που προκύπτει από τις εκσκαφές.

Θεωρούμε, κατά συνέπεια, ότι την μοναδική οδό για την αντιμετώπιση της προβληματικής του «Ελαιώνα», με την ταυτόχρονη ανάδειξη του σε πρωταρχικό εργαλείο απαρχής βιώσιμης επίλυσης του πολεοδομικού του λεκανοπεδίου, δεν αποτελεί παρά η θεώρηση του σαν ένα «πράσινο», οικο-βιοκλιματικό και πολυ-λειτουργικό, κόμβο μεγάλης κλίμακας, διαρθρωμένου βάσει των παρακάτω επεμβάσεων-αξόνων:

1. Υπογειοποίηση όλων των προβλεπόμενων έργων στα πλαίσια της περιοχής και διάρθρωση τους σαν παθητικό οικο-βιοκλιματικό, πολυλειτουργικό, συγκρότημα μεγάλης κλίμακας - στάδιο, μωλ κ.λ.π.

2. Διατήρηση όσων από τα υπέργεια κτίσματα ενέχουν χαρακτηριστικά βιομηχανικής αρχαιολογίας και επανάχρηση τους με καθαρά πολιτισμικό περιεχόμενο.

3. Ανάδειξη όλων των αρχαιοτήτων που, πιθανά, υπάρχουν στην περιοχή.

4. Διευθέτηση του συνόλου της έκτασης σαν πολιτισμικό πάρκο με καθαρά μεσογειακό χαρακτήρα της περιοχής.

5. Δραστική αναδιάρθρωση του συγκοινωνιακού δικτύου της περιοχής - υπογειοποίηση των περιμετρικών αξόνων αυτοκίνησης, όπου χρειάζεται, με ταυτόχρονη υπόγεια πρόσβαση στους χώρους στάθμευσης του σταδίου, προέκταση του περιπάτου του πάρκου στις γύρω περιοχές και προέκταση της γραμμής μετρό σε περισσότερες από μία πλευρές της.

5. Θεσμοθέτηση των αναγκαίων αλλαγών στα πλαίσια του ισχύοντος Ρυθμιστικού.



Γιώργος Δημητρίου

Φίλιππος Δραγούμης

Αγγελος Τρωιάνος

Κώστας Κιτσίκης

read more “Η άλλη κλίμακα της προβληματικής του «Ελαιώνα»...”

21 ΜΑΡΤΙΟΥ: ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΔΑΣΟΠΟΝΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΠΟΤΕ ΘΑ ΤΗΝ ΤΙΜΗΣΟΥΜΕ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ;

Επιστολές με προτάσεις των Οικολόγων Πράσινων για τα δάση προς τους υπουργούς Περιβάλλοντος και Προστασίας του Πολίτη.

Στη φετινή Παγκόσμια Ημέρα Δασοπονίας παραμένουν δυστυχώς επίκαιρα όλα όσα ίσχυαν και τις προηγούμενες χρονιές. Στο περσινό Δελτίο των Οικολόγων Πράσινων επισημαίναμε ότι δεν μπορούμε να τιμούμε την Ημέρα Δασοπονίας αν δεν αλλάξουν οι πολιτικές που υποτιμούν το δασικό πλούτο της χώρας μας και δεν αποκτήσει η χώρα την ενιαία και συνεκτική δασική πολιτική που θα θωρακίσει τα δασικά οικοσυστήματα από κάθε λογής κινδύνους. Φέτος, παρά τα θετικά βήματα που έχουν σημειωθεί σε αυτή την κατεύθυνση, τίποτα δεν μας εγγυάται ότι η παρανομία στις δασικές εκτάσεις θα εξαλειφθεί ή ότι δεν θα ζήσουμε ξανά τα πύρινα καλοκαίρια των τελευταίων ετών.

Και πώς να μας εγγυηθεί όταν:


* Η δασική υπηρεσία παραμένει ερημωμένη και υποστελεχωμένη, με χιλιάδες οργανικές θέσεις δασικών υπαλλήλων κενές και τεράστια έλλειψη σε κονδύλια για τη δασοπροστασία. Το πρόσχημα δε της οικονομικής κρίσης δεν πιάνει τόπο στη συγκεκριμένη περίσταση, αφού οι προσλήψεις δασικών υπαλλήλων έχουν παγώσει εδώ και δεκαετίες, ενώ τα κονδύλια που αντιστοιχούσαν σε κάθε δασαρχείο ετησίως ήταν πάντα πενιχρά.

* Ακόμα δεν έχει λυθεί το θέμα της χρηματοδότησης της Δασικής Υπηρεσίας, αφού η μεταφορά της Γενικής Διεύθυνσης Δασών στο Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, απέκοψε τη χρηματοδότησή της από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, ενώ το Πράσινο Ταμείο δεν έχει συσταθεί ακόμη.

* Η μεταφορά της Γενικής Διεύθυνσης Δασών στο ΥΠΕΚΑ είναι αποσπασματικό μέτρο και δεν συνδέεται με ριζοσπαστικές αλλαγές στη διοίκηση της Δασικής Υπηρεσίας (Γενική Γραμματεία Δασών, κάθετη διάρθρωση της υπηρεσίας).

* Δεν υλοποιήθηκε καμία προληπτική ενέργεια για τη δασοπροστασία, όπως οι καθαρισμοί των δασικών εκτάσεων από τη βιομάζα.

* Δεν έχει δρομολογηθεί ακόμη ο Ενιαίος Φορέας Δασοπροστασίας, που προβλέπει την εμπλοκή στην δασοπυρόσβεση όλων των σχετικών υπηρεσιών (Δασική, Πυροσβεστική, Πολιτική Προστασία) κάτω από ένα σαφώς ορισμένο πλαίσιο αρμοδιοτήτων και με υποχρεωτική εκπάιδευση όλων των υπαλλήλων για την άμεση επέμβασή τους και την αποτελεσματική κατάσβεση των πυρκαγιών.

* Δεν έχει γίνει ποτέ Εθνική Απογραφή Δασών, που θα μας δίνει σαφή εικόνα για την κατάσταση των ελληνικών δασών, την υγεία τους και τους κινδύνους που διατρέχουν. Η απογραφή αποτελεί απαραίτητο εργαλείο ακόμη και για να αποδείξουμε ως χώρα την ποιότητα της διοίκησης και διαχείρισης που ασκούμε στα πλαίσια των διεθνών συμβάσεων για τη δασοπροστασία και την προστασία του περιβάλλοντος.

* Το Πυροσβεστικό Σώμα εξακολουθεί να έχει ελλείψεις σε προσωπικό και εξοπλισμό, ενώ δεν έχει σημειωθεί καμία εξέλιξη στο θέμα της εκπαίδευσης των πυροσβεστών στη δασοπυρόσβεση.

* Το Ταμείο Αποκατάστασης Πυροπλήκτων δεν έχει διοίκηση, καθώς η διοίκηση Μολυβιάτη παραιτήθηκε και δεν αντικαταστάθηκε ποτέ.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι, με επιστολές μας στην κ. Μπιρμπίλη και στον κ. Χρυσοχοΐδη ενόψει της παγκόσμιας Ημέρας Δασοπονίας προτείνουμε σειρά άμεσων μέτρων που πρέπει να ληφθούν, προκειμένου να βελτιωθεί η κατάσταση άμεσα και να συνδεθεί η δασοπροστασία με την εθνική οικονομία. Δεν υπάρχει πράσινη οικονομία χωρίς αειφορική διαχείριση των δασικών οικοσυστημάτων. Είναι απαράδεκτο να αδιαφορεί η κυβέρνηση για τις πράσινες θέσεις εργασίας που δημιουργεί η προστασία των δασών, θέσεις που μπορούν να στηρίξουν και τις τοπικές οικονομίες.

Με κεντρικές παρεμβάσεις αλλά και με τοπικές δράσεις συνεχίζουμε να ευαισθητοποιούμε την κοινή γνώμη για τα προβλήματα στη δασική πολιτική και την αναγκαιότητα ισχυρής δασικής διοίκησης, ενώ επιμένουμε στην αναγκαία συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας στη δασοπροστασία και στην πυροφύλαξη.
Αναλυτικά οι δράσεις μας με αφορμή την ημέρα Δασοπονίας στην ιστοσελίδα μας www.ecogreens.gr

read more “21 ΜΑΡΤΙΟΥ: ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΔΑΣΟΠΟΝΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΠΟΤΕ ΘΑ ΤΗΝ ΤΙΜΗΣΟΥΜΕ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ;”

Η ΠΝΙΓΜΕΝΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΑΠ’ ΤΑ ΡΑΣΤΑ ΠΙΑΝΕΤΑΙ

Μετά τον Παναγιώτη με τα πράσινα All Star και το φοιτητή με τις πυτζάμες, οι αστυνομικές και εισαγγελικές αρχές της χώρας έχουν να παινεύονται για ακόμα μία προφυλάκιση «επικίνδυνου και ταραχοποιού στοιχείου».

O Μάριος Ζέρβας συνελήφθη κατά τη διάρκεια συλλαλητηρίου στα πλαίσια της γενικής απεργίας ως ύποπτος για συμμετοχή σε μικροεπεισόδια που είχαν γίνει προηγουμένως. Ο τρόπος της σύλληψής του ήταν αρκετά βίαιος, σε μια στιγμή που δε γινόταν το οποιοδήποτε επεισόδιο. Όπως καταγγέλλει ο ίδιος, αλλά και αυτόπτες μάρτυρες, σύρθηκε βίαια από το σώμα της πορείας στο πεζοδρόμιο από αστυνομικό των ΜΑΤ, γεγονός που βεβαιώνεται και από αρκετές φωτογραφίες.


Τελικά προφυλακίστηκε για συμμετοχή σε φθορές και επίθεση σε όργανα των ΜΑΤ. Κρίθηκε ύποπτος για συμμετοχή σε επεισόδια με βάση τη μαρτυρία του αστυνομικού που τον συνέλαβε, ενώ μοναδικά πειστήρια εμφανίστηκαν...ένα μπουκάλι σαμπουάν και γυαλιά κολύμβησης που είχε ο Μάριος στο σακίδιό του, προκειμένου να πάει στο κολυμβητήριο για προπόνηση μετά την πορεία, αφού είναι προπονητής σε κολυμβητικό σύλλογο.

Τέτοια περιστατικά μας υπενθυμίζουν πως παραμένουν κενό γράμμα οι επανειλημμένες διακυρήξεις του υπουργού Προστασίας του Πολίτη, με τις οποίες εγγυάται να εξαλείψει τα κρούσματα αυταρχισμού στην ΕΛΑΣ και να θέσει στο προσκήνιο την προστασία των θεμελιωδών ατομικών δικαιωμάτων όσων έρχονται σε επαφή με αστυνομικά όργανα. Σε μία σύγχρονη δημοκρατία που πηγάζει από τη βούληση των πολιτών για να υπηρετεί τα δικαιώματά τους, δε συγχωρείται η ταλαιπωρία τους με τόσο διάτρητα στοιχεία, πόσο μάλλον η άδικη ενοχοποίησή τους με βάση την εμφάνιση, προκειμένου να παρουσιαστεί η εικόνα μιας αστυνομίας που συλλαμβάνει και τιμωρεί ταραχοποιούς για τα δελτία των 20.00.

Ως Νέοι Πράσινοι ζητάμε την άμεση απελεύθερωση του Μάριου Ζέρβα. Η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου καλείται να προχωρήσει άμεσα σε κυρώσεις κατά των αστυνομικών που είναι υπεύθυνοι για την σύλληψη του νεαρού και να δώσει σαφή δείγματα γραφής στους υφιστάμενούς της αστυνομικούς πως κάθε κατάχρηση εξουσίας από αστυνομικά όργανα δε θα γίνεται ανεκτή.

NΕΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ

Μέλος της Ευρωπαικής Ομοσπονδίας Νέων Πρασίνων

email:neoi.prasinoi@gmail.com τηλ. 210 3241001

http://neoiprasinoi.blogspot.com

read more “Η ΠΝΙΓΜΕΝΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΑΠ’ ΤΑ ΡΑΣΤΑ ΠΙΑΝΕΤΑΙ”

Ερώτηση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τη χρήση επικίνδυνου φυτοφαρμάκου για την αντιμετώπιση του δάκου στην καλιέργεια της ελιάς

Ο Ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων Μ. Τρεμόπουλος κατάθεσε ερώτηση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή σχετικά με τη χρήση του επικινδύνου φυτοφαρμάκου Lebacid στην καταπολέμηση του δάκου της ελιάς. Αναφερόμαστε στο Lebacid, προϊόν που έχει απαγορευθεί στην Ευρ. Ένωση από το 2004, ενώ η παράταση που είχε δοθεί για τη χώρα μας έληξε το 2007. Παρόλα αυτά, η ελληνική κυβέρνηση χορήγησε επιπλέον κατ’ εξαίρεση εγκρίσεις για δύο ακόμη συνεχόμενες χρονιές, το 2008 και το 2009, ενώ δεν υπάρχει ακόμη επίσημη δέσμευση για το αν η πρακτική αυτή επαναληφθεί και εφέτος. Η Κομισιόν καλείται να απαντήσει για το αν αυτή η πρακτική είναι σύμφωνη με την ευρωπαϊκή νομοθεσία, και το αν ελέγχθηκε η τήρηση των απαραίτητων μέτρων ασφαλείας κατά τη χρήση του φυτοφαρμάκου.

Καλούμε τις τοπικές αρχές να αναλάβουν έγκαιρα την πρωτοβουλία για την άρνηση χρήσης αυτού του φυτοφαρμάκου στο Ζακυνθινό ελαιώνα και την αναζήτηση αποτελεσματικών εναλλακτικών φυτοπροστατευτικών προϊόντων που θα μπορούσαν να αντικαταστήσουν το Lebacid. Μέχρι την πλήρη εφαρμογή μεθόδων βιολογικής γεωργίας στα λιοστάσια της Ζακύνθου, είμαστε υποχρεωμένοι να προστατεύσουμε τη φύση του νησιού μας για εμάς και τα παιδιά μας. «Πίσω από τα φυτοφάρμακα δε βρίσκονται μόνο σοβαρότατοι κίνδυνοι για τη δημόσια υγεία και το περιβάλλον, αλλά και τεράστια οικονομικά συμφέροντα», δήλωσε ο Μιχάλης Τρεμόπουλος. «Η αδιαφορία ή και η διαπλοκή των ελληνικών κυβερνήσεων έχει οδηγήσει τη χώρα μας στο σημείο να αποτελεί το τελευταίο καταφύγιο για φυτοφάρμακα που έχουν απαγορευθεί σε όλη την υπόλοιπη Ευρώπη. Η κατάσταση αυτή πρέπει οπωσδήποτε να πάρει τέλος».

Πκ Οικολόγων Πράσινων Ζακύνθου

Ακολουθεί το κείμενο της ερώτησης

Θέμα: Χρήση απαγορευμένου φυτοπροστατευτικού Lebaycid στην Ελλάδα

Το φυτοπροστατευτικό προϊόν Lebaycid περιέχει τη δραστική ουσία fenthion. Η συγκεκριμένη ουσία με την απόφαση 2004/140/ΕΚ(), δεν περιέχεται στο παράρτημα Ι της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ() περί διάθεσης στην αγορά φυτοπροστατευτικών προϊόντων, καθώς δεν θεωρείται ασφαλής για την υγεία των ανθρώπων και το περιβάλλον. Η απόφαση 2004/140/ΕΚ προβλέπει ανάκληση των προϊόντων με fenthion, η οποία για την Ελλάδα και μόνον για εφαρμογή δολώματος σε ελιές παρατάθηκε το αργότερο έως 31-12-07 ()..

Το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων στην Ελλάδα με την υπ’ αριθμ. 128569/11-5-09() απόφασή του χορήγησε για το έτος 2009 κατ’ εξαίρεση έγκριση διάθεσης 120 ημερών στην αγορά για το Lebaycid, ενώ παρόμοια απόφαση είχε εκδοθεί από το υπουργείο και κατά το έτος 2008 (αριθ. απόφ. 120035/24-6-08()).

Με τον τρόπο αυτό το υπουργείο χορήγησε κατ’ εξαίρεση σειρά εγκρίσεων διάθεσης 120 ημερών του φυτοφαρμάκου Lebaycid για δύο συνεχόμενα έτη, επικαλούμενο το άρθρο 8, παρ. 4 της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ.

Ερωτάται η Επιτροπή:

1. Μπορεί η κατ’ εξαίρεση έγκριση διάθεσης των 120 ημερών να εφαρμόζεται κατ’ εξακολούθηση για πάνω από ένα έτος;

2. Υπάρχουν αποτελεσματικά εναλλακτικά φυτοπροστατευτικά προϊόντα που θα μπορούσαν να αντικαταστήσουν το Lebaycid;

3. Επιβεβαίωσε τη λήψη κατάλληλων μέτρων για τη διασφάλιση της προστασίας της υγείας των ανθρώπων (τήρηση ανώτερων ορίων καταλοίπων – ΑΟΚ), των ζώων και του περιβάλλοντος κατά την εφαρμογή του φυτοφαρμάκου το 2008 και 2009;

4. Είναι ενήμερη η Επιτροπή για το αν η Ελλάδα σκοπεύει και φέτος, για τρίτη συνεχόμενη χρονιά, να εγκρίνει διάθεση 120 ημερών ή για το αν υπάρχουν ακόμη αδιάθετα αποθέματα και πόσα;

() EE L 46/32 της 17.2.2004, σ.2

() EE L 230 της 19.8.1991

() Σύμφωνα με πληροφορίες, το ελληνικό κράτος προέβη σε προμήθεια 200.000 λίτρων του φυτοφαρμάκου το 2006, λίγους μήνες πριν από την ημερομηνία οριστικής του ανάκλησης.

() http://www.minagric.gr/greek/data/LEBAYCIDE%20FENTHION%202009-Y%CE%91.pdf
() http://www.minagric.gr/greek/data/LEBAYCID%2050%20EC-2008_8%204_%C3%8E%C2%A5%C3%8E%C2%91_%C3%8F%C2%84%C3%8E%C2%B5%C3%8E%C2%BB%C3%8E%C2%B9%C3%8E%C2%BA%C3%8F%C2%8C.pdf

read more “Ερώτηση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τη χρήση επικίνδυνου φυτοφαρμάκου για την αντιμετώπιση του δάκου στην καλιέργεια της ελιάς”

ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΗΣΗ ΚΑΤ' ΟΙΚΟΝ: Μικρό βήμα, εκεί που απαιτείται άλμα

Το πρόγραμμα "Εξοικονόμηση Κατ' οίκον", όπως το εξήγγειλε χθες το Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, κινείται μεν σε θετική κατεύθυνση, είναι όμως εξαιρετικά περιορισμένο αναπόφευκτα αναποτελεσματικό.
Καταρχήν ο προϋπολογισμός των 200 εκ.ευρώ και ο στόχος των 100.000 κατοικιών του προγράμματος είναι ανεπαρκείς ακόμα και για την επίτευξη των ήδη δεσμευτικών στόχων της χώρας μας. Το κτιριακό απόθεμα που χρειάζεται άμεσα ενεργειακή αναβάθμιση εκτιμάται σε περίπου 1 εκ κατοικίες. Ένα ουσιαστικό πρόγραμμα συνεπώς οφείλει να στοχεύει στην αναβάθμιση 100.000 κατοικιών κάθε χρόνο, από φέτος μέχρι το 2020 και να παρέχει τα κατάλληλα κίνητρα για αυτό.


Ο αποκλεισμός των κατοικιών με τιμή ζώνης πάνω από 1500Ε/τμ, εξαιρεί αυτόματα τεράστιες περιοχές της χώρας ιδίως στο λεκανοπέδιο. Παρότι είναι σωστό οι οικονομικά ασθενέστερες ομάδες να έχουν προτεραιότητα, η έκταση των περιορισμών εισοδήματος για τους ωφελουμένους αποκλείει από το πρόγραμμα πολύ σημαντικό μέρος ιδιοκτητών κατοικιών, που δεν είναι όλοι πλούσιοι.
Χαρακτηριστικό επίσης της μίζερης αντιμετώπισης είναι ότι το μέσο κόστος μιας αποτελεσματικής ενεργειακής αναβάθμισης (περίπου 15.000 ευρώ) ανά κατοικία, τίθεται ως ανώτατο όριο επιλέξιμου προϋπολογισμού.

Η ενεργειακή αποδοτικότητα των κτιρίων στην Ελλάδα είναι εξαιρετικά χαμηλή και οδηγεί σε τεράστια ενεργειακή σπατάλη. Αν συνυπολογίσουμε και το σχετικά ήπιο κλίμα της χώρας, είμαστε τελευταίοι σε όλη την Ε.Ε. στις ενεργειακές επιδόσεις των κτιρίων.
Φαίνεται ότι η κυβέρνηση δεν έχει πραγματικά συνειδητοποιήσει ότι το ενεργειακά άθλιο κτιριακό μας απόθεμα, είναι ταυτόχρονα βάρος, αλλά και μια μεγάλη διπλή ευκαιρία:

• Ενεργειακά, για εξοικονόμηση και συμβολή στην αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής.
• Οικονομικά, για την επείγουσα τόνωση και βιώσιμη στροφή ενός τομέα με μεγάλη εγχώρια προστιθέμενη αξία και πλήθος θέσεις εργασίας, όπως της οικοδομής.
Στις σημερινές συνθήκες κρίσης η ρητορική δεν αρκεί, απαιτείται τόλμη στην προώθηση βιώσιμων λύσεων. Η ενεργειακή αναβάθμιση κτιρίων είναι ο πιο αποδοτικός τρόπος για να μειωθούν οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου δημιουργώντας θέσεις εργασίας και αντιμετωπίζοντας την ενεργειακή φτώχεια ενώ παράλληλα τονώνεται η οικονομική δραστηριότητα.

Το ότι η κυβέρνηση χρηματοδοτεί με τόσο μικρό ποσό μια τόσο αποδοτική επένδυση δείχνει ότι έχει διαφορετικές προτεραιότητες από ότι ισχυρίζεται. Η Ιρλανδία, μια μικρότερη χώρα με μεγαλύτερο από το δικό μας έλλειμμα επέλεξε να εισάγει φόρο στον άνθρακα για να χρηματοδοτήσει την ενεργειακή αναβάθμιση των κτιρίων της με το διπλάσιο ποσό και μάλιστα σε βάθος χρόνου. Δυστυχώς η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δεν τόλμησε μια αντίστοιχη στρατηγική επιλογή ξεχνώντας γρήγορα τις προεκλογικές κορώνες.
Η Εκτελεστική Γραμματεία των Οικολόγων Πράσινων

read more “ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΗΣΗ ΚΑΤ' ΟΙΚΟΝ: Μικρό βήμα, εκεί που απαιτείται άλμα”

Χαιρετισμός των Νέων Πράσινων στο 6ο Συνέδριο της Νεολαίας ΣΥΝ

Ανταποκρινόμενη σε πρόσκληση της Νεολαίας ΣΥΝ, αντιπροσωπεία των Νέων Πράσινων χαιρέτησε την έναρξη των εργασιών του 6ου Συνεδρίου της οργάνωσης στην Αθήνα, την Πέμπτη 18 Μαρτίου. Ακολουθεί ο χαιρετισμός που εκφώνησε εκ μέρους των Νέων Πράσινων η Χριστίνα Κοττώρη .


Γεια χαρά σε όλους

Εκπροσωπώ ένα πολιτικό χώρο που ιστορικά έχει αναπτυχθεί γύρω από τις αξίες της οικολογικής σοφίας, τηςσυνύπαρξης και της ελευθερίας.

Ένα χώρο που ενώ αυτοπροσδιορίζεται ότι δεν ανήκει στο παραδοσιακό φάσμα Αριστερά – Δεξιά, έχει ήδη αγκαλιάσει πολύ κόσμο της ευρύτερης αριστεράς και της αυτονομίας, καθώς θεωρούν ότι η Πολιτική Οικολογία είναι ένα βήμα παραπέρα, μια ρεαλιστική καθημερινή επανάσταση για να κάνουμε τις ουτοπίες μας πραγματικότητα.

Η πολιτική οικολογία είναι ένας διακριτός πολιτικός χώρος, υπαρκτός τα τελευταία 30 χρόνια σε Παγκόσμιο επίπεδο, με ιστορικές καταβολές στα κινήματα της αμφισβήτησης του '68, της ειρήνης, της εφαρμοσμένης οικολογίας, της βιολογικής καλλιέργειας, των δικαιωμάτων των μειονοτήτων και των ζώων, των οικοκοινοτήτων.

Ένας πολιτικός χώρος που επιδιώκει από την φύση του την συνεργασία και τη σύνθεση (με όλες τις προοδευτικές και δημοκρατικές δυνάμεις), με σκοπό την οικοδόμηση μιας οικολογικής κοινωνίας που στηρίζεται στην συνύπαρξη του ανθρώπου με άνθρωπο και του ανθρώπου με τη φύση.

Ο Λάο Τσε είχε πει κάποτε μονοπάτια στη ζωή δεν υπάρχουν, εμείς τα ανοίγουμε διαβαίνοντας...

Ζούμε σε μια εποχή όπου τα πάντα γύρω μας αλλάζουν ραγδαία και με ρυθμούς ταχύτερους από ότι μπορεί να συλλάβει η αντίληψη ή το φαντασιακό μας.

Ζούμε σε μια εποχή όπου η ηγεμονία του καπιταλισμού, η γιγάντωση των παγκόσμιων «απελευθερωμένων» δομών εμπορίου και των νεοφιλελεύθερων αγορών επιβάλλουν ένα Οργουελιανό σύστημα παγκόσμιας διακυβέρνησης και ελέγχου.

Σαν συνθήκη επιβάλλεται η, προς λάθος κατεύθυνση, τεχνολογική εξέλιξη, μια ληστρική εκμετάλλευση των φυσικών πόρων, μια προσαρμοσμένη στο σύστημα παραγωγής αντίληψη του χρόνου, καθώς και τα συνεπακόλουθα φρενήρη μοντέλα αλόγιστης ανάπτυξης και κατανάλωσης, την αποτυχία των οποίων πιστοποιεί η σημερινή κρίση.

Η Αριστερά γνωρίζει πως, ιστορικά, τα δικαιώματα δεν χαρίζονται αλλά κατακτώνται.

Είναι η εποχή να δημιουργήσουμε αυτόνομους χώρους έκφρασης για όλη αυτή την ποικιλομορφία που μας χαρακτηρίζει, να προωθήσουμε την ενότητα μέσα στη διαφορετικότητα μας και να προωθήσουμε νέες μορφές κοινωνικής (αυτο)οργάνωσης.

Το πείραμα του Υποδιοικητή Μάρκος και των Ζαπατίστας, η ανακατάκτηση δηλαδή του κοινοτικού, των κοινών αγαθών, του κοινοτικού χώρου και η αυτοοργάνωση της βιοπεριφέρειας των Chiapas αποτελούν ένα παράδειγμα του τι είναι δυνατόν να επιτύχει –μέσα σε μια δεδομένη συγκυρία- ένα τοπικό εγχείρημα κοινωνικής ανυπακοής, ένα κοινοτιστικό μοντέλο αυτοδιοίκησης.

Θα μπορούσε να στηρίξει κάποιος ότι πρόκειται για ουτοπία. Ωστόσο αυτή η τοπική ουτοπία ίσως να είναι, τελικά, ρεαλιστική, γιατί οι προσδοκίες και οι δυνατότητες πηγάζουν από συγκεκριμένα βιώματα και ανάγκες των πολιτών. Σε κάθε περίπτωση η δημιουργία τοπικών αμεσοδημοκρατικών πρωτοβουλιών είναι περισσότερο ρεαλιστική από τη δημιουργία μιας παγκόσμιας δημοκρατίας.

Αν φαντάζει αξεπέραστο εμπόδιο η κατά μέτωπο επίθεση και η ανατροπή της κυριαρχίας του κεφαλαίου μέσα από την κοινωνική επανάσταση, μας απομένει η δυνατότητα να περάσουμε στην τοπική δράση.

Η οικολογική κοινωνία που ονειρευόμαστε έχει τα χαρακτηριστικά των τοπικών αμεσοδημοκρατικών δομών, τηςαυτάρκειας, και της αυτονομίας (ενεργειακής, διατροφικής, και κοινωνικής). Έχει τα χαρακτηριστικά τηςαυτοδιάθεσης, που συνεπάγεται ελευθερία και, της αυτοοργάνωσης, που συνεπάγεται ευθύνη. Είναι στο χέρι μας να συμβάλουμε στον επαναπροσδιορισμό του ενεργού πολίτη, στην επανοικοδόμηση του καθημερινού βιώματος της πολιτικής και της οικολογίας ως μια καθημερινή διαδικασία ατομικής και κοινωνικής εξέλιξης.

Η κριτική μας στάση ως καταναλωτές στις αγορές (μποϊκοτάζ, επιλεκτική αγορά με αρχές δίκαιου εμπορίου, προτίμηση στα βιολογικά προϊόντα) και στις μετακινήσεις μας (απεξάρτηση από το πετρέλαιο, στροφή στις ΑΠΕ) είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτοοργάνωσης με άπειρες προεκτάσεις. Η συμμετοχή μας σε δίκτυα βιοκαλλιεργητών- καταναλωτών (όπως το Δίκτυο Οικοκοινότητα και Το Πελίτι) είναι ένα πρώτο σημαντικό βήμα για την κατάργηση της οικονομίας της αγοράς.

Από τους αυτοδιαχειριζόμενους κοινοτικούς κήπους της Νέας Υόρκης στις οργανικές αστικές καλλιέργειες της Αβάνας, και από τη Κοινοτικά Υποστηριζόμενη Καλλιέργεια στην Αυστραλία στις μοντέρνες κολεκτίβες- συνεταιρισμούς, τα αυτοδιαχειριζόμενα εργοστάσια και τα Τοπικά Ανταλλακτικά Εμπορικά Σχήματα (Trueque) της Αργεντινής, ο σπόρος της αυτοοργάνωσης φέρνει πραγματικά εκπληκτικά αποτελέσματα.

Το κίνημα μέσα από την αυτονομία και την αποκεντρωμένη λειτουργία καταλήγει να εμπνέει νέες μορφές αντίστασης που εκτείνονται από τον διαδυκτιακό ακτιβισμό μέχρι τα αυτοδιαχειριζόμενα στέκια, τα κοινωνικά κέντρα και τις οικοκοινότητες.

Η οικοδόμηση εναλλακτικών μορφών κοινωνικής οργάνωσης όπως η επιστροφή των παραγωγικών δραστηριοτήτων κοντά στον τόπο κατανάλωσης, ο κοινωνικός έλεγχος και η αυτοδιαχείριση επί της παραγωγής αγαθών και υπηρεσιών, η στροφή στην αποανάπτυξη, η αυτοκυβέρνηση και η άμεση οικολογική δημοκρατία είναι μια ρεαλιστική πράσινη ουτοπία στον αντίποδα της οικονομίας της αγοράς. Αρκεί να μην περιμένουμε την επανάσταση ή όποια επαναστατική διακυβέρνηση και να αρχίσουμε να χτίζουμε από σήμερα το είδος της κοινωνίας που ονειρευόμαστε.

Υπό αυτό το πρίσμα, η κινηματική ενεργοποίηση των πολιτών και η κοινωνική ανυπακοή δεν είναι επιλογή, αλλά ανάγκη και υποχρέωση, γιατί τελικά ένας άλλος κόσμος είναι υπαρκτός και όχι απλά εφικτός... Εμείς τον κάνουμε πραγματικότητα αλλάζοντας εδώ και τώρα τον κακό μας εαυτό και τα κακώς κείμενα γύρω μας

Ραντεβού στους δρόμους λοιπόν. Θα τα πούμε στο Αντιρατσιστικό, στο Αντιαπαγορευτικό, στους αγώνες για τα δικαιώματα των μειονοτήτων, στα κινήματα πόλης, όπου μπορούμε να συνυπάρξουμε και να συνταχθούμεαπέναντι στις κοινές προκλήσεις. Την περιβαλλοντική υποβάθμιση, τον εθνικισμό και τον ρατσισμό, την καταστρατήγηση των πολιτικών ελευθεριών και δικαιωμάτων.

Χωρίς απαραίτητα με σημαίες και διακριτικά, μέρος των κινημάτων και όχι πάνω από αυτά.

Ειρηνικό και εποικοδομητικό Συνέδριο
Ευχαριστούμε για την πρόσκληση, να στε καλά
Neoi Prasinoi

read more “Χαιρετισμός των Νέων Πράσινων στο 6ο Συνέδριο της Νεολαίας ΣΥΝ”

Να ξαναπάρουμε πίσω τα φυσικά μας δικαιώματα

«Βλέπω μία μόνο δυνατότητα… Να ξαναπάρουμε πίσω τα φυσικά μας δικαιώματα. Την γεωγραφία μας, το νερό, τον αέρα, το φως, την υγεία μας, την ελευθερία μετακίνησης, το περιβάλλον. Πράγματα που μας ανήκουν, που μας τα απαλλοτρίωσε η κομματοκρατία. Πρέπει να ξεκινήσουμε από τους δήμους. Να φτιάξουμε δημοτικές παρατάξεις και λίστες ενεργών, αδέσμευτων, πολιτών σε κάθε δήμο. Με ένα πρόγραμμα που να προστατεύει εσάς, τα παιδιά σας, το μέλλον… Να μην επιτρέψετε ούτε για μια στιγμή να παρθεί έστω και μία απόφαση δίχως να διαβούλευση με εσάς. Και σε αυτό πρέπει να είστε ξεκάθαροι, σκληροί και αδιάλλακτοι, με δήμαρχους και δημοτικούς συμβούλους… Είναι υπάλληλοι σας.»

Beppe Grillo.
για την αντιγραφή Giorgio

read more “Να ξαναπάρουμε πίσω τα φυσικά μας δικαιώματα”

Πάμε σινεμά παιδιά;

Ζακυνθινός όμιλος μέριμνας ζώων σε συνεργασία με την Κινηματογραφική λέσχη Ζακύνθου θα προβάλουν την ταινία κινούμενων σχεδίων "Brother bear- Ο Αδελφός μου ο Αρκούδος".

Προβολές:

Παρασκευή 19 & Δευτέρα 22 Μαρτίου 2010 πρωινές προβολές για τα σχολεία τηλ.για συνεννόηση 2695029470 & 2695029589
Σάββατο 20 Μαρτίου 2010 18:00
Κυριακή 21 Μαρτίου 2010 18:00



Υπόθεση:

Εκατοντάδες χρόνια πριν, όταν οι Ευρωπαίοι δεν είχαν πατήσει το πόδι τους στο Νέο Κόσμο (αυτό που σήμερα λέμε Αμερική), ο σοφός αρχηγός της φυλής ιθαγενών Inuit σκοτώνεται κατά λάθος από μια μητέρα-αρκούδα που προσπαθεί να προστατέψει τα μικρά της. Ο δεκαπεντάχρονος γιος του Kenai αναζητά την εκδίκηση και έτσι ξεκινά ένα αδυσώπητο κυνηγητό. Όμως, τα «Μεγάλα Πνεύματα» του αρχαίου δάσους, θέλοντας να τον συνετίσουν τον μεταμορφώνουν σε ό,τι μισεί περισσότερο: σε αρκούδα! Αφού προσαρμοστεί στη νέα του μορφή, ο Kenai θα γνωρίσει ένα μικρό αρκουδάκι, τον Koda, που θα τον μυήσει στα μυστικά του δάσους, αλλά θα του δώσει και πολύτιμα μαθήματα ζωής. Θα πρέπει όμως να βρουν και ένα τρόπο για να γίνει πάλι ο Kenai ένα μικρό αγόρι.


Η ταινία είναι μεταγλωτισμένη.

read more “Πάμε σινεμά παιδιά;”

"Πράσινοι" προυπολογισμοί και "αποκέντρωση"

Δημοσιεύουμε απόσπασμα από τον προυπολογισμό των Οικολόγων Πράσινων, όπως εγκρίθηκε στο τελευταίο Πανελλαδικό Συμβούλιο, όπου μέσα από τη λογική της κατανομής των χρημάτων της κρατικής επιδότησης, μπορεί κανείς να δει καθαρά πως αντιλαμβάνεται η τωρινή ηγεσία του κόμματος το ρόλο των τοπικών πολιτικών κινήσεων, (σύμφωνα με το καταστατικό αποτελούν το βασικό κύτταρο του φορέα), στην ανάπτυξη της οικολογικής συνείδησης στην ελληνική περιφέρεια της Ελλάδας του 2010!

Συγκρίνετε τα ποσά που αντιστοιχούν στην Αθήνα προσθέτοντας τα ποσά του πρώτου πίνακα σε αυτά που προβλέπονται για την Αθήνα στον Β' πίνακα με τα αντίστοιχα ποσά που προβλέπονται για τις τοπικές κινήσεις του Ιονίου ετησίως .
Στη Ζάκυνθο θα πρέπει να βρούμε τρόπο να καλύψουμε τα πάγια έξοδα της Πολιτικής μας Κίνησης και να οργανώσουμε δράσεις με 73 € το μήνα!

Τα λέμε αυτά διότι ο τρόπος λειτουργίας ενός κόμματος αντανακλά τη φιλοσοφία του για τη λειτουργία του κράτους. Και εδώ μιλάμε για ένα κόμμα που δίνει έμφαση στην αποκέντρωση και τάσεται σαφώς κατά ενός "συγκεντρωτικού και αυταρχικού μοντέλου κρατικής οργάνωσης , προτάσοντας ένα πιο συμμετοχικό μοντέλο διακυβέρνησης και ανακατανομής των πόρων μεταξύ των περιφερειών της χώρας με στόχο την οικονομική και κοινωνική σύγκλιση μεταξύ των περιφερειών της χώρας ..."κλπ

*Το κείμενο εντός των εισαγωγικών προέρχεται από τις προγραμματικές θέσεις του κόμματος των Οικολόγων Πράσινων

read more “"Πράσινοι" προυπολογισμοί και "αποκέντρωση"”

Ηλιόσποροι: "Η δική μας πράσινη λύση στην κρίση"

ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟΣΤΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΖΩΝΗ
ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΑΠΟ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΛΛΑΓΜΕΝΑ


1. μείωση των στρατιωτικών εξοπλιστικών δαπανών κατά 3/4 και επανατροφοδότηση των κονδυλίων στην παιδεία, την έρευνα και τον πολιτισμό (α! και στο χρέος)

2. κατάργηση της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας και των στρατιωτικών- μαθητικών παρελάσεων, αντικατάσταση του μαθήματος των θρησκευτικών από αντίστοιχο διαπολιτισμικής εκπαίδευσης για τη μη-βία και τη συνύπαρξη

3. αποποινικοποίηση της χρήσης και ρύθμιση του παράνομου εμπορίου ουσιών κατά τα πρότυπα του καπνού και του αλκόολ, ελεγχόμενη κλινική διάθεση ουσιών σε τοξικοεξαρτημένα άτομα με συνταγογράφηση

4. νομιμοποίηση της καλλιέργειας ινδικής κάνναβης (για θεραπευτικούς- διατροφικούς σκοπούς) και κλωστικής κάνναβης (για βιομηχανικούς σκοπούς)

5. φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας με τον ανώτερο δυνατό συντελεστή

6. αναδιοργάνωση της αγροτικής οικονομίας με έμφαση στην βιολογική ποιοτική καλλιέργεια

7. επανάχρηση εγκαταλελειμμένων αγροτικών γαιών από νέους αγρότες οργανωμένους σε συνεταιρισμούς λαϊκής βάσης, δημιουργία οικοκοινοτήτων και αλληλοβοηθητικών επιχειρήσεων καινοτομίας με έμφαση στην προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, την ενεργειακή αυτονομία και τον οικοτουρισμό

8. οργάνωση της τοπικής- οικιακής παραγωγής ενέργειας από ΑΠΕ, δημιουργία κοινοτικών συνεταιριστικών ενώσεων ΑΠΕ λαϊκής βάσης, ένα εκατομμύριο ηλιακές στέγες και αξιοποίηση του αιολικού/ υδροδυναμικού πεδίου, στόχος 25% ΑΠΕ μέχρι το 2025

9. δημιουργία δικτύων παραγωγών- καταναλωτών, εναλλακτικών μορφών οικονομικής δικτύωσης και τοπικών ανταλλακτικών συστημάτων χωρίς χρήματα

10. απαξίωση του τραπεζικού- χρηματοπιστωτικού συστήματος, ενίσχυση ταμείων αλληλοβοήθειας και τοπικών μικροπιστωτικών μη-κερδοσκοπικών ιδρυμάτων, μαζική άρνηση αποπληρωμής δανείων

Ηλιόσποροι
δίκτυο νέων για την κοινωνική και πολιτική οικολογία

read more “Ηλιόσποροι: "Η δική μας πράσινη λύση στην κρίση"”