Το¨"πέτσινο" χρήμα και πως βαφτίστηκε δημόσιο χρέος

του Δημήτρη Κατσάνη*

Οι κεντρικές τράπεζες τυπώνουν χρήμα (το οποίο το ονομάζουν πληθωριστικό και κανείς ποτέ δεν ρώτησε γιατί το κάνουν αυτό, εάν πρέπει να το κάνουν, πώς πρέπει να το κάνουν και γιατί το ονομάζουν έτσι) και πως οι τράπεζες μπορούν να δανείζουν περισσότερο χρήμα απ' όσο έχουν.

Εάν λοιπόν εσύ αγαπητέ αναγνώστη τυπώσεις χρήμα θα είσαι παραχαράκτης.
Εάν το κάνει η τράπεζα θα είναι κερδοφόρος (και βεβαίως νόμιμη αφού κάποιος κάποτε είπε κάτι και κάποιοι με εξουσίες συμφώνησαν με αυτόν)
Εάν το κάνουν οι Κεντρικές Τράπεζες θα είναι για την προστασία του πολίτη και του δημόσιου συμφέροντος.

Ένα είναι σίγουρο:

Το πέτσινο χρήμα εάν βγεί στην αγορά πρέπει οπωσδήποτε να ξαναμπεί!!!!
Για όποιον δεν κατάλαβε εάν αφήσεις το "πληθωριστικό χρήμα" μέσα στην αγορά για πολύ καιρό τότε η αγορά καταστρέφεται.

Τι πρέπει λοιπόν να γίνει:

α) Να μαζευτεί το χρήμα πίσω στις τράπεζες στεγνώνοντας την αγορά
β) Να περιμένεις καιρό να ισορροπήσει το κυκλοφορούν χρήμα με την πραγματική αξία του χρήματος αντισταθμίζοντάς το σιγά - σιγά με την βαθμιαία παραγωγή πλούτου, που σημαίνει πως η εργασία πληρώνεται λιγότερο απ' όσο πρέπει.
γ) Να κάνεις το πέτσινο χρήμα πραγματικό αγοράζοντας σε χαμηλές τιμές κάτι πραγματικό.

Εάν δεν το έχετε καταλάβει, η Ελλάδα και μετέπειτα τα PIGS για ακριβώς αυτό το λόγο προορίζονται.

Έρχεται λοιπόν το ΔΝΤ, η ΕΕ και το προδοτικό ΠΑΣΟΚ του αμερικανόδουλου jefry με τους κολλητους του τραπεζίτες από την Goldman Sachs κ.λπ. και μιλάνε για δημόσιο χρέος εγκλωβίζοντας τους πάντες άσχετούς και ημισχετικούς στο χρεός και κανείς δεν κοιτάει να δεί:

ποιος δημιούργησε το χρέος
πώς δημιουργήθηκε το χρέος
και ποιο ενεργητικό (όπως αναφέρει και το άρθρο του Φίλιππου) αντιπροσωπεύει το χρέος, δηλαδή ποιος επωφελήθηκε από το χρέος αυξάνοντας την περιουσά του;
παρά μόνο συζητάνε ποιος θα πληρώσει το χρέος, μόνο ένα οι πολίτες !!!!!!!!!!!!!!

Σε αυτή την προπαγάνδα έχουν τυφλωθεί όλοι εκτός από εκείνους που είναι ενημερωμένοι και γνωρίζουν τα θέματα της οικονομίας καλά και από κοντά.
Και οι Ο.Π. με παιδική αφέλεια που είναι ανεπίτρεπτη για κάποιον ο οποίος θέλει να ασχολείται με τα πολιτικά και ιδίως εάν είναι και εκλεγμένο κόμμα σε μία χώρα και σε μία εποχή που συμβαίνουν σημεία και τέρατα, υπάρχει τεράστια ανηθικότητα, παρανομία, εκμετάλλευση αφελώς τραγικά.

Ο λαός είναι σοφός και ΄γνωρίζει ένα πράγμα: ότι το χρέος δεν είναι δικό του:
Σας προκαλώ λοιπόν να πάτε να εξηγήσετε στον αγρότη, στο ψαρά, στον δημόσιο υπάλληλο, στον ελεύθερο επαγγελματία, στον έμπορο, στην γιαγιά ή τον παπού που παίρνει την φτωχο-συνταξούλα του γιατί είναι υπεύθυνος για το Δημόσιο Χρέος!!!!!!!
Διότι για Δημόσιο χρέος μιλάμε και όχι για ιδιωτικό χρέος και αυτό έχω την εντύπωση πως δεν έχει γίνει αντιληπτό ακόμη !!!!!!
Και μην μου πείτε για φόρους που ίσως να μην πληρωνε κάποιοςμ ή για αποδείξει που μπορεί να μην έκοβε. Διότι ήταν θέμα της πολιτείας να τηρεί τους νόμους που η ίδια είχε θεσπίσει.

Και για να μην μακρυγορώ:

Ποιός μπορεί, επαναλαμβάνω, ποιος μπορεί (και όχι πρέπει) να πληρώσει το πέτσινο χρήμα!!!!!
Ποιος; είναι πολύ απλό. Μόνο αυτός που παράγει πλούτο μπορεί να πληρώσει το χρέος!!!!!!!!
ο λαός θα κληθεί να πληρώσει από την τσέπη του τα πέτσινα χρήματα που ονομάστηκαν λαθραία Δημόσιο Χρέος, μαζεύοντας το πέτσινο χρήμα μόνο η Δημόσια περιουσία μπορεί να μετατρέψει τα πέτσινα χρήματα σε πραγματική αξία και περιουσία μόνο ο πληθωρισμός (σαν τιμή) ταυτόχρονα με τη σταθερότητα των τιμών μπορεί να επαναφέρει αντιστίχιση πέτσινου χρήματος σε πραγματικές τιμές

Αυτή είναι η αλήθεια και αυτή η πραγματικότητα ξενικάνει με το "σωτήριο" πακέτο στήριξης:

Για όποιον δεν το έχει καταλλάβει η δύσκολες μέρες φτώχειας, εγκληματικότητας, βίας, συγκρούσεων, απώλειας της δημόσιας περιουσίας και ίσως και της ιδιωτικής, απώλειας ελευθεριών, ερτγατικής-οικονομικής σκλαβιάς και μεσαίωνα μόλις ξεκίνησε....
Γιατί;
Γιατί αποδεχθήκατε κάτι που δεν έπρεπε, αν και είχατε την ευκαιρία.

Ο Δημήτρης Κατσάνης είναι μέλος των Οικολόγων Πράσινων

read more “Το¨"πέτσινο" χρήμα και πως βαφτίστηκε δημόσιο χρέος”

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ 2010: ΤΟ Δ.Ν.Τ. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΛΥΣΗ!

Αγώνες των εργαζομένων– ευρωπαϊκή αλληλεγγύη-στροφή στη βιωσιμότητα!
Η δέσμευση της χώρας σε μηχανισμό «στήριξης», με καθοριστικό ρόλο στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, δίνει δραματικές διαστάσεις στην φετινή εργατική Πρωτομαγιά. Κάθε διάσταση «γιορτής» υποχωρεί μπροστά στην οδυνηρή συγκυρία και την ανάγκη οι δυνάμεις της εργασίας, της παραγωγικής οικονομίας και της βιωσιμότητας να αναζητήσουν μια εναλλακτική διέξοδο.

Ας δείξουμε λοιπόν τη μέρα της Εργατικής Πρωτομαγιάς στους ανάλγητους (δήθεν) τεχνοκράτες του ΔΝΤ και τους άλλους εκφραστές του «καπιταλισμού – καζίνο», ότι ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΔΩ, ΟΡΘΙΟΙ, ΔΥΝΑΤΟΙ, ΕΤΟΙΜΟΙ:

• Να υπερασπίσουμε τα στοιχειώδη εργατικά δικαιώματα του μισθού, της σύνταξης, του ανθρώπινου ωραρίου, της ασφαλούς θέσης εργασίας
• Να υπερασπίσουμε τις θέσεις εργασίας και να επιβάλλουμε τη λήψη μέτρων κοινωνικής αλληλεγγύης στους εργαζόμενους που χάνουν τη δουλειά τους
• Να ξανακάνουμε τα συνδικάτα ελκυστικά για τους εργαζόμενους, αυτόνομα, ικανά να πιάνουν το σφυγμό της κοινωνίας.
Πέρα όμως από την άμεση, εδώ και τώρα, αντίδραση επείγει η οικοδόμηση κοινωνικών και πολιτικών συμμαχιών:

• Για να αποτρέψουμε τη λεηλασία των συλλογικών αγαθών στο όνομα της αποπληρωμής του χρέους: δε δεχόμαστε ακρωτηριασμό ή κλείσιμο του σιδηροδρόμου, ούτε εκποίηση δημόσιας γης που προορίζεται για ελεύθερους χώρους, ούτε οποιαδήποτε χαλάρωση στο καθεστώς προστασίας της δασικής γης ή άλλων ευαίσθητων περιοχών.
• Για να αναδείξουμε την εναλλακτική λύση για ουσιαστική και ΕΠΑΡΚΗ ευρωπαϊκή στήριξη μέσω ευρωομολόγων και ευρωπαϊκών εγγυήσεων, όπως είχαν προτείνει οι Ευρωπαίοι Πράσινοι και είχε αποδεχθεί με μεγάλη πλειοψηφία το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο στην έκθεση Giegold (25/3/10) για την πορεία της ευρωζώνης.
• Για να στηρίξουμε και να επιβάλλουμε, παράλληλα με τις αλλαγές που έτσι κι αλλιώς χρωστάμε στους εαυτούς μας και την κοινωνία μας, μια πολιτική σοβαρής επιμήκυνσης του εξωτερικού χρέους με επιτόκια που να μπορούν να πληρωθούν.
• Για να αγωνισθούμε μαζί με τους όλους τους ευρωπαϊκούς λαούς για κοινή οικονομική πολιτική σε ευρωπαϊκό επίπεδο με όρους αλληλεγγύης, κοινωνικής συνοχής και πράσινης στροφής, που θα συμπληρώσει και θα στηρίξει το κοινό νόμισμα. Δεν πρόκειται για «καλή ιδέα» αλλά για στοιχειώδη ανάγκη οικονομικής βιωσιμότητας.
• Για να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά όλα αυτά που μας έφεραν στο έλεος των «αγορών»: κακοδιαχείριση, διαφθορά, σπατάλη εθνικών και κοινοτικών πόρων που υποθηκεύουν το παρόν μας και το μέλλον των επόμενων γενεών.

Για να μην ξεχνάμε ούτε στιγμή ότι, αν παράλληλα με την οικονομική και κοινωνική κρίση, δεν αντιμετωπίσουμε και την πλανητική κρίση του περιβάλλοντος και του κλίματος, βάζουμε απλώς τις βάσεις για μια κρίση ακόμη χειρότερη από τη σημερινή.
Χρειαζόμαστε νέα πρότυπα ευημερίας, στηριγμένα λιγότερο στην αγοραστική δύναμη και περισσότερο στα συλλογικά αγαθά και την ποιότητα ζωής ως δικαίωμα για όλους.
Υπογραμμίζουμε ότι η διασφάλιση μιας βιώσιμης ευημερίας και αξιοπρέπειας για μας, για όλους τους ευρωπαϊκούς λαούς και συνολικά για την ανθρωπότητα, περνάει από το σεβασμό των ορίων της φύσης και των πόρων που μπορεί να μας δώσει, περνάει από την εμπέδωση ενός συστήματος αξιών όπου η απληστία θα δώσει τη θέση της στην αλληλεγγύη, τη συλλογικότητα και το σεβασμό της φύσης.

Περνάει από τη δραστική μείωση του χάσματος πλουσίων και φτωχών σε όλο τον κόσμο, από διεθνείς κανόνες που θα μεταρρυθμίσουν ένα διεθνές πλαίσιο που σήμερα βάζει την ανεξέλεγκτη οικονομική δραστηριότητα πάνω από το κοινό όφελος, προστατεύει τα συμφέροντα των εταιρειών και επιτίθεται στο κοινωνικό κράτος, προωθεί την υποτέλεια των εθνικών οικονομιών σε ένα διεθνές χρηματοοικονομικό καζίνο όπου διακινούνται καθημερινά πάνω από 1.3 τρισεκατομμύρια δολάρια σε κερδοσκοπικές συναλλαγές.
Για μας, τους Οικολόγους Πράσινους, ΒΙΩΣΙΜΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΒΑΔΙΖΟΥΝ ΧΕΡΙ –ΧΕΡΙ!

Είμαστε ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΟΙ ΣΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ!
Λέμε ναι σε μια ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΕΝΗ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ!
Λέμε ναι σε μια ΒΑΘΙΑ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΘΕΣΜΩΝ στη χώρα μας!
ΤΟ Δ.Ν.Τ. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΥΣΗ ΓΙΑ ΜΑΣ

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙΣ - ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ -ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ – ΒΙΩΣΙΜΑ ΠΡΟΤΥΠΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗΣ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ - ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ - ΤΙΜΩΡΙΑ ΤΩΝ ΚΛΕΦΤΩΝ

ΔΙΚΑΙΗ ΚΑΤΑΝΟΜΗ ΤΩΝ ΒΑΡΩΝ: ΟΧΙ ΣΕ ΑΛΛΟΥΣ ΕΜΜΕΣΟΥΣ ΦΟΡΟΥΣ, ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΣΤΑ ΧΑΜΗΛΑ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΑ, ΟΧΙ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ 13ΟΥ-14ΟΥ ΜΙΣΘΟΥ ΚΑΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ.
ΑΠΟΛΥΤΟ ΟΧΙ ΣΕ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΕΣ ΕΚΠΤΩΣΕΙΣ - ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΑΓΑΘΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΦΥΣΙΚΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ.

Ένας δίκαιος και βιώσιμος κόσμος είναι εφικτός και αναγκαίος!

read more “ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ 2010: ΤΟ Δ.Ν.Τ. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΛΥΣΗ!”

ΔΙΚΗ ΑΜΑΡΥΝΘΟΥ: ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΕΝ ΒΡΗΚΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

Oργή και θλίψη μας προκάλεσε η αθωωτική απόφαση του δικαστηρίου για την υπόθεση της Αμαρύνθου. Ήταν τον Οκτώβριο του 2006, που η ανήλικη αλλοδαπή μαθήτρια είχε καταγγείλει τον ομαδικό βιασμό της από 4 συμμαθητές της, ενώ 3 συμμαθήτριες βιντεοσκοπούσαν το «κατόρθωμά» τους.
Τρεισήμισυ χρόνια αργότερα, η υπόθεση αναβίωσε στο δικαστήριο, αλλά για εμάς είναι φανερό ότι δεν έγινε δυνατόν να βγεί στο φως η αλήθεια. Κατά τη διαδικασία κατέθεσαν περίπου 40 μάρτυρες υπέρ των κατηγορουμένων, μεταξύ των οποίων και εκπαιδευτικοί, ενώ από την πλευρά της καταγγέλλουσας δεν υπήρξε κανείς και καμία μάρτυρας, εκτός βέβαια της μητέρας της. Και μάλιστα, το δικαστήριο δεν δέχθηκε καν να υποβληθεί το πόρισμα της εξέτασης της καταγγέλλουσας από εγκεκριμένη κλινική ψυχολογίας διαπιστευμένη με διεθνή στάνταρ. Οι ίδιοι οι κατηγορούμενοι και κατηγορούμενες, ανέφεραν σημεία και τέρατα εναντίον της, σε βαθμό πραγματικού βασανιστηρίου (που το δικαστήριο δεν απέτρεψε) ενώ μέσα στην αίθουσα κυριαρχούσαν συνθήκες κατατρομοκράτησης, ώστε να μην τολμήσει κανένας και καμία να προσέλθει ως μάρτυρας για να καταθέσει αντικρούοντας τις αδιανόητες κατηγορίες.

Τις προηγούμενες από τη δίκη ημέρες, κάποιες και κάποιοι από τους κατηγορούμενους είχαν δώσει και συνεντεύξεις για τη δημιουργία κατάλληλου κλίματος, ενώ είχαν φροντίσει, από την πρώτη ημέρα της καταγγελίας κιόλας, να εξαφανιστεί το βίντεο.

Στη σύγχρονη ξενοφοβική και ρατσιστική Ελλάδα είναι προφανές ότι κυριάρχησε το κλίμα να «προστατεύσουμε τα δικά μας παιδιά έναντι της ξένης».
Στη σύγχρονη σεξιστική Ελλάδα εξακολουθεί να κυριαρχεί η άποψη ότι το θύμα του βιασμού «τα ήθελε», ότι ο βιασμός δεν είναι ξένος προς τη «γυναικεία φύση», και υπάρχουν δυστυχώς πολλές σχετικές αποδείξεις και από άλλες καταγγελίες βιασμών που εκδικάζονται δικαστήρια. Η μικρή μαθήτρια από τη Βουλγαρία τιμωρείται για το πολλαπλό έγκλημά της: 1) είναι φτωχή (είναι γνωστό ότι ήταν εργαζόμενη και παράλληλα αριστούχα μαθήτρια) 2) είναι ξένη και 3) είναι γυναίκα. Την καθορίζει, δηλαδή, «διαφορετικότητα» τάξης φυλής και φύλου, και παρ’ όλα αυτά τολμά να καταγγείλει ότι έπεσε θύμα βιασμού. Το ότι το θύμα κατέληξε αιμόφυρτο στο νοσοκομείο δεν φαίνεται να αξιολογείται από τους κρίνοντες και να αίρει κάθε ένοια «συναίνεσής» της στην «ασέλγεια» που διαπράχθηκε σε βάρος της.

Υπενθυμίζουμε ότι, 11 γυναικείες συλλογικότητες είχαν οργανώσει διαδήλωση στην Αμάρυνθο στις 4-11-2006, στην οποία είχαν συμμετάσχει εκατοντάδες γυναίκες και είχε πάρει μεγάλη δημοσιότητα. Δυστυχώς, επιβεβαιώθηκε το χειρότερο σενάριο, όπως αναφερόταν και στην τότε ανακοίνωση: «Επειδή δεν ξεχνούμε ότι ο βιασμός μπορεί να συμβεί σε κάθε γυναίκα, νέα ή μεσήλικα ή ακόμα υπερήλικα, το πρωί ή το βράδυ, σε πολυσύχναστες ή ερημικές περιοχές, συχνότερα μέσα στο ίδιο της το σπίτι. Η εποχή που, όταν η γυναίκα που έπεφτε θύμα βιασμού έπρεπε να δικαστεί και να καταδικαστεί από την κοινωνία και καμιά φορά και από τα δικαστήρια σαν να ήταν η ίδια ένοχη, πρέπει να πάψει να αναβιώνει, πρέπει να μπει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας».
Επίσης υπενθυμίζουμε ότι υπήρξε ευρύτατη συμπαράσταση από πολύ περισσότερους φορείς, καθώς και από θεσμικά πρόσωπα. Η επιτροπή αλληλεγγύης που είχε σχηματισθεί τότε, φρόντισε για κάλυψη των πολύπλευρων αναγκών που δημιούργησε η δίωξη και ο εξοβελισμός της νεαρής μαθήτριας και της μητέρας της, για κατοικία, δουλειά και σχολείο.
Σήμερα, μετά τρεισήμισυ χρόνια, οι καθηγητές και ο διευθυντής γνωστού ιδιωτικού σχολείου το οποίο της έδωσε υποτροφία και απ’ όπου αποφοίτησε, διαβεβαιώνουν τόσο για τις επιδόσεις της όσο και για το άμεμπτο ήθος της σε όλη τη διάρκεια της φοίτησής της.
Πιστεύουμε ότι η αντιμετώπιση της υπόθεσης Αμαρύνθου εντάσσεται στο κλίμα συγκάλυψης της βίας κατά των γυναικών και της κατίσχυσης της οικογενειακής ή κοινωνικής (στην προκειμένη περίπτωση) «συνοχής» έναντι του δικαιώματος των γυναικών για αυτονομία του σώματος και σεβασμό της αξιοπρέπειας, και αναβιώνει επικυρώνοντας το πατριαρχικό δικαίωμα για τον έλεγχο του σώματος των γυναικών.
Επαναβεβαιώνουμε σήμερα την αλληλεγγύη μας προς την νεαρή, ενήλικη πλέον, παθούσα και καταγγέλλουσα, και ζητούμε την αποδοχή του αιτήματός της για έφεση της εκδοθείσας απόφασης.

Αθήνα, 12 Απριλίου 2010

ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ
• Παγκόσμια Πορεία Γυναικών
• Φεμινιστικό Κέντρο Αθήνας
• Κέντρο Έρευνας και Δράσης για την Ειρήνη
• Κίνηση Δημοκρατικών Γυναικών
• Γυναικεία Ομάδα Αυτοάμυνας
• Δίκτυο Γυναικών Ευρώπης
• Πολιτικός Σύνδεσμος Γυναικών
• Ομάδα Γυναικών ΟΚΔΕ-Σπάρτακος
• Ομάδα φύλου Νεολαίας ΣΥΝ
• Δίκτυο Γυναικών ΣΥΡΙΖΑ
• Τομέας Γυναικών ΠΑΣΟΚ
• Θεματική Ομάδα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Οικολόγων Πρασίνων

read more “ΔΙΚΗ ΑΜΑΡΥΝΘΟΥ: ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΕΝ ΒΡΗΚΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ”

Η ΚΡΙΣΗ, ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ ΟΛΟΚΛΗΡΟΥ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

• Αντίθετοι στο ΔΝΤ οι Οικολόγοι Πράσινοι

• Επιμένουν σε λύσεις με βάση τις προτάσεις του ευρωκοινοβουλίου για τη μεταρρύθμιση της ευρωζώνης

• Μακρυά από αποτυχημένες πολιτικές όπως εξοπλιστικά προγράμματα, εκτροπές ποταμών και Ολυμπιακούς μεγαλοïδεατισμούς

Την πολιτική τους απόφαση με τις εκτιμήσεις για την κρίση και τις προτάσεις τους για πράσινη διέξοδο, δίνουν σήμερα στη δημοσιότητα οι Οικολόγοι Πράσινοι. Η δημοσιοποίηση αποτελεί αφετηρία σειράς πρωτοβουλιών για τα θέματα της κρίσης. Στο κείμενο της απόφασης, που υιοθετήθηκε ομόφωνα από το Πανελλαδικό Συμβούλιο στις 24 και 25 Απριλίου, τονίζονται:


Ο πολλαπλός χαρακτήρας της κρίσης που, στο πλαίσιο της διεθνούς καπιταλιστικής κρίσης, αφορά επίσης την πραγματική οικονομία, την κοινωνική συνοχή και το περιβάλλον. Κοινό παρονομαστή σε όλες αυτές τις διαστάσεις στη χώρα μας, αποτελεί η συνολική χρεοκοπία του μεταπολιτευτικού πολιτικού μας συστήματος, ιδιαίτερα όσων άσκησαν κυβερνητική εξουσία.
Η αντίθεση των Οικολόγων Πράσινων στην προσφυγή στο μηχανισμό του Δ.Ν.Τ., που ναρκοθετεί και την ευρωπαϊκή προοπτική. Αντιπροτείνουν συνέχιση της προσπάθειας για στήριξη δυνατότητας δανεισμού μέσω ευρωομολόγων και ευρωπαϊκών εγγυήσεων, όπως είχαν προτείνει οι Ευρωπαίοι Πράσινοι και είχε αποδεχθεί με μεγάλη πλειοψηφία το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο στην έκθεση Giegold (25/3/10) για την πορεία της ευρωζώνης.
Οι παράλληλοι περιβαλλοντικοί κίνδυνοι από τις «αναπτυξιακές» πολιτικές του Δ।Ν.Τ., όπου εκφράζονται απόλυτη αντίθεση για μέτρα όπως η συρρίκνωση του σιδηροδρομικού δικτύου, ανεξέλεγκτες μεταλλευτικές δραστηριότητες, εκποίηση ελεύθερων χώρων όπως πρώην στρατόπεδα ή το αεροδρόμιο του Ελληνικού, οικοπεδοποίηση δασικών εκτάσεων.

Η ανάγκη ταυτόχρονης διεξόδου από την κοινωνική, οικονομική και περιβαλλοντική διάσταση της κρίσης, με εκτεταμένες επενδύσεις για πράσινη στροφή της οικονομίας για νέες θέσεις εργασίας, ενίσχυση της Κοινωνικής και Αλληλέγγυας Οικονομίας ως δίχτυ ασφαλείας κατά της φτώχειας, και εξαίρεση των χαμηλότερων μισθών και συντάξεων από τις περικοπές.
Η συνέχιση της προσπάθειας να συμπληρωθεί το ευρώ με κοινή οικονομική πολιτική σε ευρωπαϊκό επίπεδο, με όρους αλληλεγγύης, κοινωνικής συνοχής και πράσινης στροφής।

Παράλληλα με τις επισημάνσεις για τις κυβερνητικές ευθύνες, και τις προτάσεις για λογοδοσία των υπεύθυνων για τη διαφθορά και επανεξέταση δαπανών όπως οι εξοπλισμοί ή η εκτροπή του Αχελώου, στην απόφαση δίνεται έμφαση στην αλλαγή όλων όσων μας έφεραν στο σημείο αυτό, περιλαμβανομένων μεγαλοϊδεατισμών όπως οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2004: «Θέλουμε τα συλλογικά αγαθά να υποκαταστήσουν σταδιακά την αγοραστική δύναμη ως βασικοί παράγοντες ποιότητας της ζωής…. Χρειάζεται ισχυρός πράσινος λόγος που να εξηγεί τις ευθύνες για τις πολιτικές που μας εγκλώβισαν σε μια οικονομία με ημερομηνία λήξης, τα αιτήματα για δίκαιη κατανομή των βαρών, την αδυναμία ουσιαστικής διαφάνειας χωρίς δημοκρατία, …. την ανάγκη για ολοκληρωμένο σχέδιο εξόδου από την κρίση ώστε οι όποιες θυσίες να αποκτήσουν σύντομα αντίκρισμα. Ως κοινωνία χρειαζόμαστε ριζική τομή σε θέματα διαφάνειας, προσωπικής υπευθυνότητας, αμοιβαίας εμπιστοσύνης, συλλογικών αγαθών, προτύπων ευημερίας και κατανάλωσης».

Ολόκληρη η απόφαση των Οικολόγων Πράσινων έχει αναρτηθεί στο
http://www.ecogreens-gr.org/cms/index.php?option=com_content&view=article&id=999:2010-04-27-12-50-06&catid=7:economy&Itemid=22


Η Εκτελεστική Γραμματεία των Οικολόγων Πράσινων

read more “Η ΚΡΙΣΗ, ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ ΟΛΟΚΛΗΡΟΥ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ”

Οι Οικολόγοι Πράσινοι και το κυνήγι

Δεν υπάρχει κανένας Οικολόγος – Πράσινος που να είναι υπέρ του κυνηγιού. Ωστόσο, υπάρχουν μέσα στους Ο-Π δυο ρεύματα σκέψης: το πρώτο λέει όχι στο κυνήγι εδώ και τώρα, ενώ το δεύτερο προκρίνει μια λογική περιορισμού – εξορθολογισμού, ως άμεση δράση για το θέμα. Οι δυο θέσεις εκφράζονται μέσα από δυο θεματικές ομάδες και δυο κείμενα. Το πρώτο (της ομάδας για τα δικαιώματα των ζώων) υπερψηφίστηκε από το Πανελλαδικό Συμβούλιο των Ο-Π, το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε, ως βάση για συζήτηση – η οποία θα ολοκληρωθεί στο επικείμενο Συνέδριο του Ιουνίου. Το δεύτερο κείμενο (της ομάδας για το περιβάλλον) το οποίο μειοψήφησε, παρατίθεται στη συνέχεια.



ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΘΕΜΑΤΙΚΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΖΩΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ

Α. ΚΕΙΜΕΝΟ ΘΕΣΕΩΝ ΠΡΟΤΑΣΕΩΝ ΠΡΟΣ ΤΟ Π.Σ. ΤΩΝ Ο.Π.

Οι θέσεις που διατυπώνονται από την Θ.Ο.Δ.Ζ. στοχεύουν στην προστασία της πανίδας στην Ελλάδα, την άσκηση πίεσης προς τους κυβερνώντες και τους αρμόδιους φορείς, καθώς και την ενημέρωση – αφύπνιση – ενεργοποίηση της ελληνικής κοινωνίας κατά του κυνηγιού. Παράλληλα, ως Θ.Ο. των ΟΠ, στοχεύουμε να συμβάλλουμε με τις θέσεις μας στην αποστασιοποίηση της παράταξής μας από τις τετριμμένες και άκαρπες τοποθετήσεις των άλλων κομμάτων και να προβάλουμε ένα ανεξάρτητο, υπεύθυνο και ριζοσπαστικό πολιτικό πρόσωπο στην χώρα μας.

Παραδοχές

Με το πέρασμα των χρόνων, όπως είναι γνωστό, το Οικολογικό Κίνημα και πολλές περιβαλλοντικές οργανώσεις έχασαν σε μεγάλο βαθμό τη ριζοσπαστικότητα τους, κάποιες μάλιστα την ανεξαρτησία τους και, ενίοτε, μετατρέπονται σε πράσινους κήρυκες του διεθνούς επιχειρηματικού κατεστημένου.

Όλοι σχεδόν μιλούν σήμερα για πράσινη ανάπτυξη, πολλοί όμως έχουν ως κύριο στόχο την εξυπηρέτηση κεφαλαιακών και κερδοσκοπικών συμφερόντων. Παρά την έντονη προβολή που γίνεται για τις πράσινες θέσεις, τα παραδοσιακά κόμματα εξακολουθούν να κυβερνούν γιατί οι πολίτες δεν έχουν ενημερωθεί και πεισθεί επαρκώς για τη γνησιότητα των πράσινων θέσεων και προθέσεων του οικολογικού κινήματος.

Λαμβάνοντας υπόψη τις ανωτέρω διαπιστώσεις, σε συνδυασμό με τις αρχές και αξίες των ΟΠ, δηλώνουμε ότι «η θέση της Θ.Ο.Δ.Ζ. είναι υπέρ της οριστικής και καθολικής απαγόρευσης του κυνηγιού στην χώρα μας». Διαμορφώσαμε δε τις προτάσεις μας βασιζόμενοι στις ακόλουθες παραδοχές:

1. Οι Ο.Π. είναι ένα δημοκρατικό, προοδευτικό και ριζοσπαστικό Κόμμα, ανεξάρτητο από τα οικονομικά συμφέροντα φορέων και επιχειρήσεων και από άλλου είδους πιέσεις και εξαρτήσεις από τον κυβερνητικό χώρο.

1. Απευθυνόμαστε προς τους Έλληνες πολίτες που έχουν υγιή οικολογική συνείδηση και επιδιώκουμε την ορθή και αντικειμενική ενημέρωση των συνανθρώπων μας, ώστε να προσελκύσουμε στο Κόμμα μας πολυπληθείς ενεργούς πολίτες που θα αποτελέσουν τη δύναμη και τη βάση της εξάπλωσης του αυθεντικού και ανεξάρτητου οικολογικού κινήματος μας.

1. Οι θέσεις μας, ως Κόμμα, βασίζονται στις αρχές που έχουμε θεσπίσει και δεν επηρεάζονται από τις ψηφοθηρικές και λοιπές παραδοσιακές τοποθετήσεις και κινήσεις των άλλων Κομμάτων.

Θέσεις / προτάσεις προς Π.Σ.

Ως Θ.Ο.Δ.Ζ. τοποθετούμαστε κατά της θανάτωσης των ζώων. Προκειμένου, όμως, να διεκδικήσουμε την οριστική και καθολική απαγόρευση του κυνηγιού στην χώρα μας, περιοριζόμαστε να επιχειρηματολογήσουμε, προς το παρόν, μόνο για τους λόγους που επιβάλλουν την απαγόρευση του κυνηγιού και δεν εισερχόμαστε στο γενικότερο θέμα της θανάτωσης των ζώων για άλλους λόγους, έτσι ώστε να συμβάλουμε σε μία άμεση και ευρύτερη πολιτική συναίνεση που θα μας οδηγήσει σε μία αμοιβαία αποδεκτή κοινή πολιτική θέση που θα γνωστοποιηθεί στην κοινωνία.

Ζητάμε την οριστική και καθολική απαγόρευση του κυνηγιού για τους παρακάτω λόγους:

1. Η τακτική της άσκησης ελέγχου για το κυνήγι μέσω των «ετήσιων ρυθμιστικών διατάξεων περί θήρας» είναι αποδεδειγμένα αναποτελεσματική. Είναι μία ουτοπική προσέγγιση η οποία αποσκοπεί στην σχετική ικανοποίηση όλων των μερών (Κυβέρνησης, Κομμάτων, Κυνηγών, Κυνηγετικών Επιχειρήσεων και συμβιβασμένων αντικυνηγών). Έτσι, η ισχύουσα απαράδεκτη κατάσταση διαιωνίζεται, ικανοποιείται το κατεστημένο και η παράλογη θανάτωση των ζώων για λόγους αναψυχής και οικονομικής εκμετάλλευσης συνεχίζεται απρόσκοπτη. Είναι μία τακτική που βολεύει πολλούς.

1. Η έστω και προσωρινή «αποδοχή του κυνηγιού και η διαπραγμάτευση των όρων διεξαγωγής του» τοποθετεί de facto τον πήχη των διαπραγματεύσεων πολύ χαμηλά και το αποτέλεσμα που προκύπτει είναι χωρίς ουσιώδη σημασία στην αντιμετώπιση του προβλήματος. Αντίθετα, με την ξεκάθαρη τοποθέτηση μας υπέρ της οριστικής και καθολικής απαγόρευσης του κυνηγιού, αν και είναι κατανοητό ότι αυτή η απαγόρευση δεν είναι δυνατόν να γίνει άμεσα αποδεκτή από την Πολιτεία, τοποθετούμε τον πήχη των διαπραγματεύσεων ψηλά και ασκούμε πολύ πιο έντονη πίεση στη λήψη δραστικότερων μέτρων κατά του κυνηγιού και πιέζοντας παράλληλα για τη μελλοντική απαγόρευσή του. Μάλιστα, η συγκεκριμένη στάση ενισχύει την παρουσία και θέσεις των περιβαλλοντικών φορέων καθότι βοηθά στην αποτελεσματικότερη προβολή των προτάσεών τους και στην πιο εύκολη αποδοχή τους.

1. Μια τυχόν τοποθέτησή μας υπέρ των συνήθων συμβιβαστικών «λύσεων», εξομοιώνει τους Ο.Π. με τα παραδοσιακά κόμματα τοποθετώντας τους στο ίδιο επίπεδο. Άλλωστε όλα τα κόμματα πλέον, πλην του ΚΚΕ, παίρνουν κάποια θετική θέση υπέρ της πράσινης πολιτικής και της οικολογίας για ψηφοθηρικούς και ωφελιμιστικούς λόγους. Η υιοθέτηση αντίστοιχης πολιτικής από μέρους μας θα μας οδηγήσει κατά συνέπεια σε ισοπέδωση και πολιτικό μαρασμό. Η εκδοχή να δείξουμε συμβιβαστική στάση προς το παρόν κάνοντας προτάσεις για τις «ρυθμιστικές διατάξεις» του κυνηγιού για μερικά χρόνια και μετά να απαιτήσουμε την οριστική απαγόρευσή του, εκτός από την έλλειψη ρεαλισμού, προβάλει μία αβέβαιη, καιροσκοπική εικόνα για τις θέσεις του Κόμματος μας και μας εκθέτει στην κοινωνία. Άλλωστε στη χώρα μας ισχύει η αρχή «ουδέν μονιμότερον του προσωρινού».

1. Ως προς την προσέλκυση υποστηρικτών, το Κόμμα μας μέχρι τώρα δεν έχει εκμεταλλευθεί στον απαιτούμενο βαθμό τις ευκαιρίες που του δόθηκαν επειδή δεν έχει σε αρκετά θέματα (όπως το κυνήγι) ξεκάθαρες πολιτικές θέσεις και με τις ενέργειες ή παραλείψεις του αποθαρρύνει την μαζική προσέλκυση νέων υποστηρικτών. Τόσο από τις πολυάριθμες ζωοφιλικές οργανώσεις όσο και από την νεολαία που τοποθετείται αρκετά ευνοϊκά υπέρ των προοδευτικών, ριζοσπαστικών λύσεων δεν έχει εκδηλωθεί μέχρι σήμερα η αναμενόμενη ανταπόκριση προς το Κόμμα μας. Η προσέλκυση υποστηρικτών από το λόμπυ των κυνηγών, όπως έχουν εκφράσει κάποιοι, είναι κυριολεκτικά μία αυταπάτη.

1. Η μη λήψη ξεκάθαρης θέσης κατά του κυνηγιού από τους Ο.Π. καλλιεργεί εντυπώσεις στην κοινωνία ότι και αυτό το Κόμμα βρίσκεται σε εξάρτηση, όπως και τα άλλα κόμματα και εξυπηρετεί τα συμφέροντα των εκμεταλλευτών της πράσινης ανάπτυξης επωφελούμενο της παρουσίας του για να αποκομίσει διάφορα οφέλη.

Μέχρι σήμερα όλες οι προσπάθειες επικεντρώθηκαν στη λήψη μέτρων και όχι στην απαγόρευση του κυνηγιού, πλην των αντιδράσεων που εκδηλώθηκαν τα προηγούμενα χρόνια από ελάχιστες αντικυνηγετικές οργανώσεις. Η λήψη μέτρων νομιμοποιεί και ενισχύει το υπάρχον σύστημα. Οι Ο.Π με την τοποθέτησή τους στο θέμα του κυνηγιού οφείλουν να επιβεβαιώσουν ότι είναι ένα αυθεντικά οικολογικό, ριζοσπαστικό και δυναμικό Κόμμα και όχι κόμμα «βιτρίνας». Οι μεσοβέζικες τοποθετήσεις σε συγκεκριμένα θέματα μπορεί να αποβούν καταστρεπτικές. Η λογική της προσωρινής ρύθμισης του κυνηγιού με στόχο τη μελλοντική απαγόρευσή του, δηλώνει ότι είμαστε ανειλικρινείς, ότι δεν είμαστε μία απελευθερωμένη πολιτική οντότητα και μας στερεί την ευκαιρία να αποτελέσουμε την άλλη πλευρά του νομίσματος για την κοινωνία.

«Δεν μπορούμε να κάνουμε αυθεντική πράσινη πολιτική, αν δεν φέρουμε τον κόσμο με το μέρος μας και δεν θα μπορέσουμε να φέρουμε τον κόσμο μαζί μας, αν δεν έχουμε ξεκάθαρες, ειλικρινείς οικολογικές και πολιτικές θέσεις και προτάσεις».

Β. ΚΕΙΜΕΝΟ ΘΕΣΕΩΝ ΤΩΝ Ο.Π. ΓΙΑ ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Η Θ.Ο.Δ.Ζ. καταδικάζει το κυνήγι ως έγκλημα κατά της φύσης και ζητούμε να σταματήσει. Το κυνήγι που ήταν κάποτε ένας απαραίτητος μηχανισμός επιβίωσης είναι τώρα μια αχρείαστη, άδικη, εθιστική, καταστροφική για την υγεία, ολέθρια για το περιβάλλον, δυσλειτουργική συμπεριφορά και κοινωνική πρακτική. Στην σύγχρονη εποχή είναι ένα «χόμπι» που προκειμένου να το περιφρουρήσουν οι οπαδοί του «επικαλούνται τα παλαιά πρότυπα, την εθνική ταυτότητα και τις αρχαίες παραδόσεις». Ο σύγχρονος άνθρωπος οφείλει να προσαρμοστεί στα δεδομένα της σύγχρονης εποχής. Κατά τον Alvin Toffler, «οι αναλφάβητοι του 21ου αιώνα δεν θα είναι εκείνοι που δεν μπορούν να διαβάσουν και να γράψουν, αλλά εκείνοι που δεν μπορούν να μάθουν, να ξεμάθουν και να ξαναμάθουν».

Το κυνήγι σήμερα είναι μια ψυχαγωγική δραστηριότητα και η θανάτωση των ζώων για ψυχαγωγικούς λόγους δεν μπορεί να είναι κοινωνικά αποδεκτή, νόμιμη και συνταγματικά κατοχυρωμένη.

Η επιστήμη έχει καταδείξει ότι τα ζώα βιώνουν όπως και οι άνθρωποι ένα βαθύ και εκτεταμένο εύρος συναισθημάτων, όπως η χαρά, η αγάπη, η θλίψη, η ζηλοτυπία και η αμηχανία. Τα θηλαστικά κατέχουν μεταιχμιακό σύστημα και νεοφλοιό, τις λειτουργίες δηλαδή που επιτρέπουν στα ανθρώπινα πλάσματα να βιώνουν συναισθήματα και να έχουν αφηρημένες σκέψεις. Όλα τα θηλαστικά κατέχουν οκυτοκίνη, μία ορμόνη που περιλαμβάνεται στη βίωση της ευχαρίστησης κατά τη διάρκεια του σεξ και παίζει βασικό ρόλο στην ανάπτυξη συναισθηματικών δεσμών μεταξύ μητέρας και βρέφους. Η μεταχείριση των ζώων ως απλά αντικείμενα, ως μέσα για τους ανθρώπινους σκοπούς είναι κατακριτέα.

Στην προτεινόμενη απαγόρευση για το κυνήγι συμπεριλαμβάνουμε και την απαγόρευση της αλιείας για αναψυχή με τη χρήση του ψαροντούφεκου, το λεγόμενο ψαροκυνήγι. Το ψαροκυνήγι είναι άλλη μία ακόμη αφύσικη ψυχαγωγία του είδους μας. Τα ψάρια έχουν το ίδιο σύστημα πόνου με αυτό των θηλαστικών και των πτηνών και μάλιστα ορισμένοι υποστηρίζουν ότι είναι ακόμη πιο ευαίσθητο. Οι επιστήμονες έχουν αποδείξει ότι οι εγκέφαλοι των ψαριών και το νευρικό τους σύστημα μοιάζουν με του ανθρώπου. Για παράδειγμα, τα ψάρια έχουν νευρομεταδότες, όπως οι ενδορφίνες, που βοηθούν στην αντιμετώπιση του πόνου και ισχυρισμοί ότι τα ψάρια δεν υποφέρουν είναι επιστημονικά άτοποι. Πλήθος μελετών καταγράφουν τη αυξημένη νοημοσύνη των ψαριών, τη χρήση εργαλείων, την εντυπωσιακά καλή μνήμη και τις περίπλοκες κοινωνικές δομές μεταξύ τους. Εν κατακλείδι, τα ψάρια είναι και αυτά όντα με συναίσθηση.

Ο άνθρωπος, ως είδος που διέπεται από ηθικούς κανόνες και διαθέτει την απαραίτητη λογική, είναι σε θέση να αγωνιστεί για τη σωτηρία των άλλων ειδών, με τα οποία συγκατοικεί στον πλανήτη και με τα οποία μοιράζεται τα ίδια βασικά ένστικτα διατήρησης στη ζωή και διαιώνισης του είδους. Κατά συνέπεια, η θανάτωση των ζώων από τον άνθρωπο και μάλιστα για ψυχαγωγικούς λόγους είναι μία απαράδεκτη ενέργεια ασυμβίβαστη με τις ηθικές μας αξίες.

Οι κυνηγοί επικαλούνται ότι είναι διαχειριστές της φύσης. Αυτή η επίκληση στερείται κάθε λογικής και ηθικής βάσης. Οι πρόγονοί μας χρησιμοποίησαν την ιδεολογία του «δικαίου του ισχυρότερου» για να αιτιολογήσουν την κυριαρχία τους επί των άλλων όντων. Αυτές οι τοποθετήσεις έγιναν για τη διαιώνιση της ισχύος τους «παράδοση», «κουλτούρα», «ανάγκη», «χόμπι» και «τρόπος ζωής». Σήμερα, για να αποφευχθούν τυχόν αντίθετες τοποθετήσεις, παρουσιάζεται τη σκεπτικό της «διαχείρισης» και της αναγκαιότητας της για να επιβληθεί η συνέχιση της συγκεκριμένης δραστηριότητας. Η διαχειριστική αυτή λογική έχει συμβάλλει στην πλήρη νομιμοποίηση της δραστηριότητας και μάλιστα στην ανάδειξή της ως μέσο διατήρησης της βιοποικιλότητας και έχει δώσει την ευκαιρία στο κυνηγετικό λόμπυ παγκοσμίως να κατέχει καίριες θέσεις στους φορείς διαχείρισης των εθνικών πάρκων, στα αρμόδια υπουργεία και φορείς καθώς και στις επιτροπές που συστήνονται για την αξιολόγηση των τακτικών που ακολουθούνται.

ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

“Η «άγρια» φύση δεν είναι άγρια για τα ζώα που ζουν σε αυτή. Η φύση δεν είναι από μόνη της ούτε αιμοσταγής ούτε άγρια. Δεν υπάρχει περισσότερο αίμα, αγριότητα και σκληρότητα απ’ όσο υπάρχει στους ίδιους τους ανθρώπους, ή για την ακρίβεια, στην κοινωνία μέσα στην οποία ζουν.”

Murray Bookchin

Α. Σε σχέση με το Περιβάλλον

Το κυνήγι εκτός από την πρόκληση διαταραχής στην οικολογική αλυσίδα, ευθύνεται και για την εξαφάνιση πολλών ειδών της πανίδας μας. Πρόσθετα με το πρόβλημα της δολοφονίας των ζώων, ένας σημαντικός αριθμός αυτών τραυματίζεται και υποφέρει, ενώ άλλα πεθαίνουν λόγω εξάντλησης από την έντονη και διαρκή όχληση που δεν τους επιτρέπει να βρουν την τροφή τους, να ξεκουραστούν και να αναπαραχθούν.

Πρόσφατα, η εσφαλμένη και βολική αντίληψη περί αειφορικού κυνηγιού ήλθε να καλύψει την αμφισβήτηση για τη συγκεκριμένη δραστηριότητα και να εξασφαλίσει ότι και οι επόμενες γενεές θα έχουν τη χαρά να σκοτώνουν, καθώς με αυτό τον τρόπο εξασφαλίζεται η διαιώνιση της δολοφονίας ζώων για ψυχαγωγία. Η έννοια του αειφορικού κυνηγιού παρουσιάζεται ως η οικολογική απάντηση στην καταστροφή!!

Στις σύγχρονες κοινωνίες, στις οποίες δεν υπάρχει διατροφική εξάρτηση από το κυνήγι, η διεξαγωγή του γίνεται με σύγχρονη τεχνολογία ξεκληρίζοντας κάθε ζώο που θα βρεθεί στο δρόμο του κυνηγού. Νέα όπλα και μέθοδοι θανάτωσης προσφέρουν τη δυνατότητα εξολόθρευσης τεράστιων αριθμών θηλαστικών και πουλιών. Η συσσώρευση πλαστικού και μόλυβδου από τα σκάγια στη φύση έχει καταστροφικές συνέπειες για το περιβάλλον λόγω της μόλυνσης που προκαλεί.

Η διεξαγωγή της αλιείας για ψυχαγωγικούς λόγους και ειδικά με την χρήση ψαροντούφεκου έχει ολέθριες επιπτώσεις στην θαλάσσια βιοποικιλότητα. Πρόκειται για επιλεκτικό κυνήγι που στοχεύει στην ανεύρεση και θανάτωση συγκεκριμένων ειδών που κρίνονται πολυτιμότερα για τον κυνηγό και πληθυσμιακά υστερούν έναντι των άλλων θαλάσσιων ειδών. Είναι αυτονόητο ότι ένας ψαροντουφεκάς δεν κυνηγά σαρδέλες με το ψαροντούφεκο.

Η διεξαγωγή του κυνηγιού προκαλεί προβλήματα στην φύση, επηρεάζει τη βιοποικιλότητα και δημιουργεί αρνητικές ισορροπίες μεταξύ των ειδών. Η φύση από μόνη της επιτυγχάνει τις απαραίτητες ισορροπίες ενώ η ανθρώπινη παρέμβαση έχει αποδειχθεί καταστροφική στις περισσότερες περιπτώσεις.

Β. Σε σχέση με την Κοινωνία

Η κυνηγετική δραστηριότητα ασκείται από μία μειοψηφία ανθρώπων που παραβλέπει εντελώς το δημοκρατικό δικαίωμα της μεγάλης πλειοψηφίας των πολιτών να απολαμβάνουν τη φύση σε όλο της το μεγαλείο με ηρεμία και χωρίς κίνδυνο. Σε ένα πληθυσμό 11.000.000 ανθρώπων, η ετήσια ρυθμιστική του κυνηγιού επιτρέπει σε μια μειοψηφία 230.000 οπλοφόρων συμπολιτών μας να ασκεί τις ανάγκες αναψυχής τους σκοτώνοντας ζώα με την ευλογία μάλιστα της Πολιτείας.

Το κυνήγι βασίζεται στην ικανοποίηση από τη διαδικασία καταδίωξης ενός ζωντανού ζώου μέχρι θανάτου. Οφείλουμε να αναδείξουμε το γεγονός ότι το κυνήγι καλλιεργεί αντικοινωνική συμπεριφορά με αρνητικές επιπτώσεις στην κοινωνία. Ως δραστηριότητα, καλλιεργεί τη βία με τη νομιμοποιημένη θανάτωση των ζώων, γεγονός που προωθεί επιθετικά ένστικτα. Η άμεση σχέση μεταξύ της βίας σε ζώα και της βίας σε ανθρώπους αποτελεί πλέον αναμφισβήτητο γεγονός. Είναι πολύ σημαντικό να αναδείξουμε ότι το κυνήγι διδάσκει τους νεότερους ότι κάποιοι έχουν το δικαίωμα να επιβάλλουν τη δύναμή τους μόνο και μόνο επειδή είναι πιο ισχυροί και καλύτερα οπλισμένοι. Οι αντιπαιδαγωγικές αξίες του κυνηγιού:

α. το ενδιαφέρον για τη ζωή ενός ζώου είναι μια μορφή «αδυναμίας» και

β. η θανάτωση ζώων είναι διασκέδαση

θα πρέπει να χαρακτηρίζονται ως κατακριτέες.

Η νομιμοποίηση της οπλοκατοχής για το κυνήγι είναι η αιτία πολυάριθμων θανάτων και σοβαρών τραυματισμών κυνηγών και αθώων περιπατητών στην φύση, ακόμη και παιδιών.

Γ. Σε σχέση με την Οικονομία

Η κυνηγετική δραστηριότητα προκαλεί τεράστιο πρόβλημα στον οικοτουρισμό, τις μικρομεσαίες ξενοδοχειακές και λοιπές συναφείς επιχειρήσεις της ορεινής κυρίως Ελλάδας. Η ζημιά που επικαλείται η κυνηγετική βιομηχανία ότι θα υποστεί σε περίπτωση απαγόρευσης του κυνηγιού είναι κατά πολύ κατώτερη εκείνης που έχει ήδη προκληθεί από την παρεμπόδιση της οικοτουριστικής ανάπτυξης η οποία απευθύνεται σε ένα κατά πολύ μεγαλύτερο αριθμό πολιτών, Ελλήνων και ξένων, που επιλέγουν τον εναλλακτικό τουρισμό καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Ο ισχυρισμός, όπως ο πρόσφατος του ΥΠΕΚΑ (για να δικαιολογήσει την επανέγκριση της ρυθμιστικής απόφασης του κυνηγιού μετά την απόρριψή της από το ΣτΕ) ότι θα υποστούν οικονομική ζημιά τα ξενοδοχεία της υπαίθρου, δεν ευσταθεί γιατί ο αριθμός των κυνηγών που χρησιμοποιούν ξενοδοχεία είναι ελάχιστος σε σχέση με τους πολίτες που κάνουν οικοτουρισμό. Η συντριπτική πλειοψηφία των κυνηγών ασκεί τη δραστηριότητά αυτή κοντά στην περιοχή που κατοικεί και δεν χρησιμοποιεί ξενοδοχεία. Τέτοιοι ισχυρισμοί λειτουργούν εκβιαστικά με σκοπό να αποπροσανατολίσουν. Οι πραγματικοί λάτρεις της φύσης δεν την εγκαταλείπουν όταν τους πάρεις τα όπλα.

Ομοίως, οι ψυχαγωγούμενοι με το ψαροκυνήγι δεν αποφέρουν έσοδα στις τοπικές κοινωνίες των περιοχών που δραστηριοποιούνται, απεναντίας μάλιστα αρκετοί από αυτούς εμπορεύονται την αλιεία τους σε τοπικές ταβέρνες αποκομίζοντας αφορολόγητα έσοδα.

ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ

Στον ευρύτερο οικολογικό χώρο οι αρνητικές διαστάσεις του κυνηγιού ήταν πάντα γνωστές και οι αντιδράσεις κατά του κυνηγιού είχαν ξεκινήσει πολύ νωρίτερα από τη δεκαετία του εξήντα. Η διαρκής προσπάθεια συμβιβασμού με τους κυνηγούς όλα αυτά τα χρόνια μέσω διαφόρων προτεινόμενων «ρυθμίσεων» το μόνο που απέδωσε ήταν η επιβίωση του κυνηγιού, η εδραίωσή του μέσα από τους νόμους και τα ΜΜΕ και η κατάληψη καίριων θέσεων από φιλικά προσκείμενα άτομα.

Κάθε χρόνο, το αρμόδιο υπουργείο για το θέμα (Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων μέχρι πρόσφατα), καλεί τους κυνηγούς και τις περιβαλλοντικές οργανώσεις σε διαβούλευση λίγο πριν την έκδοση της εκάστοτε ρυθμιστικής. Οι κυνηγοί και οι οργανώσεις υποβάλλουν τις προτάσεις τους και το υπουργείο προχωρά στην έκδοση της ρυθμιστικής απόφασης. Το υπουργείο κατά κανόνα στηρίζει τις προτάσεις των κυνηγών.

Οι κυνηγοί έχουν υποβάλλει προτάσεις όπως η αναβάθμιση της εκπαίδευσης των κυνηγών, η αλλαγή του τρόπου απόκτησης άδειας, οι αυστηρότερες εξετάσεις (γραπτές εξετάσεις και πρακτική εφαρμογή στα κυνηγοτόπια) και η εκπαίδευση σε όλα τα θέματα που σχετίζονται με την κυνηγετική δραστηριότητα και το περιβάλλον. Εφαρμόζουν το πρόγραμμα Άρτεμις Ι και ΙΙ όπου γίνεται λεπτομερής καταγραφή των ειδών. Προτείνουν την έκδοση τοπικών αδειών κυνηγιού αφού προηγουμένως εξεταστεί η ζωοχωρητικότητα και βιοχωρητικότητα της περιοχής σε συνδυασμό με εμπλουτισμό σε «θηράματα». Εισηγούνται, επίσης, την ενδυνάμωση της θηροφυλακής.

Οι προτάσεις των οργανώσεων που έχουν λάβει μέρος στις ετήσιες διαβουλεύσεις αφορούν τις ημερομηνίες άσκησης του κυνηγιού (για τη λήξη της κυνηγετικής περιόδου έχει προταθεί η καταληκτική ημερομηνία της 31ης Ιανουαρίου και έχει προταθεί και η καθυστέρηση της έναρξης της κυνηγετικής περιόδου), τις περιοχές, τα είδη, τον έλεγχο της λαθροθηρίας (πάντοτε υπήρχαν αντιδράσεις για την ομοσπονδιακή θηροφυλακή), και πολλά άλλα.

Τα δε θέματα της λαθροθηρίας και της αειφορίας ήταν τα μόνα που συμφωνούν υπουργείο, κυνηγοί και περιβαλλοντικές οργανώσεις, καθώς με τον καθορισμό ορίων εξασφαλίζεται η αειφορική συνέχιση του κυνηγιού. Κυνηγοί και περιβαλλοντικές οργανώσεις ζητούν επιπρόσθετα μέτρα σχετικά με τη διαδικασία εκτροφής και απελευθέρωσης των «θηραματικών» ειδών. Επίσης, θέματα όπως η μολυβδίαση είχαν απασχολήσει το υπουργείο και κατά το παρελθόν, και ακούστηκαν προτάσεις για τη χρήση μη μολυβδούχων σκαγιών. Το ζήτημα έχει ήδη αντιμετωπιστεί από την ΕΕ, η οποία έχει ορίσει ότι μετά το τέλος της κυνηγετικής περιόδου 2009-2010 μόνο για τους υδροβιότοπους θα πρέπει να χρησιμοποιείται άλλο κράμα στα φυσίγγια, οπότε αναγκαστικά θα ακολουθήσει και η Ελλάδα. Τέλος, κυνηγοί και περιβαλλοντικές οργανώσεις ζητούν αυστηρότερες ποινές και αύξηση των προστίμων, καθώς και αυστηρότερη νομοθεσία σχετικά με τη χρήση όπλων.

Η αποδοχή περιοριστικών μέτρων προϋποθέτει την αποδοχή της νομιμότητας διεξαγωγής της συγκεκριμένης δραστηριότητας που οδηγεί στη συνέχισή της για τις επόμενες δεκαετίες και μάλιστα στη διαιώνισή της. Στην ανθρώπινη κοινωνία υπάρχουν πράξεις και δραστηριότητες που δεν πρέπει να είναι αποδεκτές, ανεξάρτητα από τον τρόπο διεξαγωγής τους.

Ένας άλλος σημαντικός λόγος για τη μη αποδοχή μέτρων και τη ξεκάθαρη αντίθεσή μας αποτελεί το χαρακτηριστικό των ατόμων να απευαισθητοποιούνται σε πρακτικές που εμπεριέχουν βία και θανάτωση ζώων μέσω της συνήθειας. Όταν μπαίνουμε στη διαδικασία εκλογίκευσης μιας δραστηριότητας, η κοινωνία μαθαίνει να την αποδέχεται.

Υπάρχουν πολλά παραδείγματα για απαγορεύσεις που αν δεν είχαν επιβληθεί, το κυνήγι θα ίσχυε θα συνεχίζονταν μέχρι σήμερα. π.χ. Στην Αγγλία το 1839 απαγόρευσαν το κυνήγι των ταύρων. Αν δεν είχε απαγορευτεί τότε και είχαν μιλήσει για μέτρα, θα διεξάγονταν ακόμη σήμερα. Πρόσφατα, στην ίδια χώρα, μετά από μεγάλη συζήτηση και μια κυβερνητική αναφορά (Burns Report), το Κοινοβούλιο στην ερώτηση μεταξύ ελέγχου και απαγόρευσης, ψήφισε υπέρ της απαγόρευσης του κυνηγιού με σκύλους, θέτοντας τέλος με αυτό τον τρόπο σε μια παράδοση εκατοντάδων χρόνων, το κυνήγι της αλεπούς. Στην Ελλάδα, το παράδειγμα της Τήλου με την απαγόρευση του κυνηγιού στην περιοχή έχει δημιουργήσει νέες προοπτικές για την οικοτουριστική ανάπτυξη του νησιού. Πλήθος άλλων κινημάτων τάσσονται υπέρ των ξεκάθαρων και καθαρά ευδιάκριτων τοποθετήσεων και πετυχαίνουν τους στόχους τους, όπως στο παρελθόν το κίνημα για τον τερματισμό της δουλείας, για την ισότητα των φύλων, κατά των φυλετικών διακρίσεων, κ.α.

Οι όποιες ρυθμίσεις γίνονται για το κυνήγι απλώς αποσκοπούν στη διαιώνιση μιας απαράδεκτης κατάστασης, εξυπηρετούν ψηφοθηρικές και κερδοσκοπικές σκοπιμότητες και αποτελούν έναν εύσχημο τρόπο αναγνώρισής του. Για τους λόγους αυτούς ζητάμε ξεκάθαρα την καθολική και οριστική απαγόρευσή του στην χώρα μας.

Εκτροφεία

Στη χώρα μας υπάρχουν κρατικά και ιδιωτικά εκτροφεία θηραμάτων. Σκοπός τους είναι ο εμπλουτισμός των βιοτόπων με «εκτρεφόμενα θηράματα» όπως χαρακτηρίζονται τα ζώα που εκτρέφονται με σκοπό να απελευθερωθούν και εν συνεχεία να σκοτωθούν από τους κυνηγούς. Για παράδειγμα, το 2008 περίπου 34.000 φασιανοί και πέρδικες δόθηκαν στους κυνηγετικούς συλλόγους από τα κρατικά εκτροφεία για απελευθέρωση, ή μάλλον, για εκτέλεση. Ο «εμπλουτισμός» αυτός ο οποίος καλείται «διαχείριση του θηραματικού πλούτου», διενεργείται σύμφωνα με επιστημονικά δεδομένα και με τις επιταγές της εθνικής και κοινοτικής νομοθεσίας. Μιλάμε πλέον για επιστημονικά τεκμηριωμένους φόνους. Πριν από την απελευθέρωση κάθε είδους πρέπει να λαμβάνονται υπόψη εκτός από τις οικολογικές και βιολογικές απαιτήσεις του και οι γενετικές μελέτες ώστε να αποφευχθεί η γενετική μόλυνση των ενδημικών ειδών. Ο επιστημονικός σχεδιασμός δράσεων και ενεργειών αποσκοπεί στην τόνωση των φυσικών πληθυσμών των διαφόρων ειδών της πανίδας μας ώστε οι κυνηγοί να έχουν τη δυνατότητα της αειφόρου εκμετάλλευσης των θηραμάτων. Το γεγονός αυτό δεν συνάδει με την περιβαλλοντική ηθική και δεν αποδεχόμαστε τη λειτουργία των εκτροφείων θηραμάτων. Εκτός αυτού, τα ζώα που απελευθερώνονται δεν έχουν τη δυνατότητα να επιβιώσουν γιατί δεν έχουν τη συμπεριφορά και τις δεξιότητες των ζώων που μεγάλωσαν στη φύση για να διεκδικήσουν την τροφή και επιβίωσή τους. Επιπλέον, δημιουργούν προβλήματα και επηρεάζουν τους πληθυσμούς των άλλων ζώων μέσω της παρουσίας τους και των αριθμών τους.

Καταφύγια «άγριας ζωής»

Αξίζει να αναφερθεί ότι υπάρχουν 685 καταφύγια άγριας ζωής διάσπαρτα σε όλη την Ελλάδα και θα γίνουν και άλλα. Προτάσεις για αύξηση των καταφυγίων έχουν γίνει και από κυνηγούς και από περιβαλλοντικές οργανώσεις. Το συμπέρασμα πρόσφατης μελέτης που έκανε το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο το 2009, ήταν ότι σε διάστημα 40 ετών, μεταξύ 1969-2009, τα καταφύγια δεν έχουν καταφέρει να προστατεύσουν τα ζώα.

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Οι ΟΠ, ως κόμμα το οποίο τάσσεται υπέρ της πράσινης ανάπτυξης με κύριο μέλημά του την προστασία της φύσης και της πανίδας της χώρας, ως κόμμα που αποτάσσει την κάθε μορφή βίας, που αγωνίζεται για τα ανθρώπινα δικαιώματα αλλά και την προστασία και κατοχύρωση των δικαιωμάτων των ζώων, ζητάει από την πολιτική ηγεσία της χώρας την οριστική παύση του κυνηγιού, ως δραστηριότητας βλαπτικής για τα ζώα και το περιβάλλον, βάρβαρης και ασύμβατης με τον 21ο αιώνα. Τα ζώα σκοτώνουν για τις διατροφικές τους ανάγκες, ενώ ο «πολιτισμένος» κυνηγός σκοτώνει για να εξασκήσει τη σκοπευτική του ικανότητα πάνω σε ζωντανά πλάσματα, να ψυχαγωγηθεί και να νιώσει την ηδονή του φόνου. Είναι πράξη που δε συνάδει ούτε με τη νέα περιβαλλοντική ηθική που αναπτύσσεται στις μέρες μας ούτε και με την αρχή της αβλάβειας. Ζητάμε να δοθεί ένα οριστικό τέλος σ’ αυτή τη δραστηριότητα.

Πιστεύουμε σε μια νέα ηθική απέναντι στη φύση και στη ζωή βασισμένη στην προάσπιση των δικαιωμάτων των ζώων. Προτείνουμε στην Πολιτεία να δώσει ένα οριστικό τέλος στο κυνήγι. Σε παγκόσμιο επίπεδο, σειρά αποφάσεων βασίζονται στην ηθική προς τα ζώα και ορίζουν νόμους για την προστασία των ζώων με πρόσφατα παραδείγματα την απαγόρευση της γούνας σε πολλές χώρες, την απαγόρευση του εμπορίου προϊόντων φώκιας στην ΕΕ, την απαγόρευση πειραμάτων σε ζώα σε πολλά πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα αλλά και για καλλυντικούς σκοπούς στην ΕΕ, την απαγόρευση των τσίρκο με ζώα σε πολλές χώρες, την απαγόρευση των ταυρομαχιών στην Καταλονία και πολλά άλλα.

Προτείνουμε εναλλακτικές λύσεις για τη μετατροπή της οικονομίας που συνδέεται με το κυνήγι (επιχειρήσεις ειδών κυνηγίου, κλπ) σε δραστηριότητες φιλικές προς το περιβάλλον, όπως ο οικοτουρισμός, οι ξεναγήσεις στη φύση, κλπ. Λαμβάνοντας υπόψη άλλες περιπτώσεις απαγόρευσης, όπως της Τήλου, μπορούν να υποβληθούν εμπεριστατωμένες προτάσεις για ανάπτυξη των περιοχών με βάση πραγματικά οικολογικά κριτήρια. Οι επαγγελματίες που έχουν κάποια οικονομική σχέση με τη δραστηριότητα του κυνηγιού (ξενοδόχοι, βενζινοπώλες, κ.α.) δεν θα χάσουν την πελατεία τους, αντιθέτως, τυχόν παύση του κυνηγιού θα αυξήσει τη δραστηριότητα άλλων ομάδων που έρχονται σε επαφή με τη φύση. Με λίγα λόγια, το μόνο που θα εξαφανιστεί από το τοπίο, θα είναι τα όπλα. Οι μόνοι επαγγελματίες που θα χρειαστεί να αλλάξουν εμπόρευμα ή επάγγελμα, θα είναι οι έμποροι όπλων.

Προτείνουμε να δοθούν κίνητρα και να ανατεθούν συγκεκριμένοι ρόλοι στους κυνηγούς, ώστε να αντικαταστήσουν το κυνήγι με άλλες δραστηριότητες φιλικές με τη φύση και τη ζωή, όπως είναι η δασοπροστασία, η πυροφύλαξη, η προστασία της ζωής (αντί η θανάτωσή της), η δενδροφύτευση, ο καθαρισμός δασικών περιοχών κλπ. Με αυτόν τον τρόπο θα καλλιεργήσουμε μια υγιή σχέση με τη φύση.

Προτείνουμε την υιοθέτηση ριζικότερων πολιτισμικών αλλαγών που θα οδηγήσουν τους κυνηγούς στην αναζήτηση εναλλακτικών μορφών επαφής με τη φύση. Καθοριστικό ρόλο θα παίξει η κατάλληλη περιβαλλοντική εκπαίδευση και η ενημέρωση των πολιτών και πρωτίστως της νεολαίας για τις αρνητικές επιδράσεις του κυνηγιού στο περιβάλλον και η ευαισθητοποίησή τους στα δικαιώματα των ζώων και στην προστασία της ζωής τους.

Προτείνουμε την κατάρτιση ολοκληρωμένου σχεδίου για την κατάργηση του κυνηγιού και για την προστασία όλων των περιοχών από την δεδομένη διεξαγωγή παράνομου κυνηγιού. Στο σχέδιο αυτό θα πρέπει να καθορίζονται οι κανόνες και τα μέσα για την συστηματική εποπτεία των περιοχών για τη μη συνέχιση του κυνηγιού και για την παράνομη αιχμαλώτιση των ζώων της πανίδας.

Προτείνουμε την τροποποίηση του νόμου και των διαδικασιών ώστε η εκδίκαση των κατηγορουμένων για παράβαση της απαγόρευσης κυνηγιού να είναι σύντομη και αποτελεσματική. Προτείνουμε την αναπροσαρμογή του συστήματος με την καθιέρωση αντίστοιχων ποινών με εκείνων που προβλέπει ο Νόμος για αναίτια θανάτωση των ζώων συντροφιάς.

Ζητάμε την απαγόρευση της κατοχής και χρήσης όπλων με πολύ αυστηρές ποινές σε περίπτωση παράβασης του νόμου. Το ψαροντούφεκο θα πρέπει να θεωρηθεί όπλο και να υπόκειται στους ίδιους περιορισμούς με τα λοιπά όπλα. Η οπλοκατοχή, έστω και με αυστηρές προϋποθέσεις, δεν είναι αποδεκτή γιατί συμβάλλει στη βία και δεν αρμόζει σε μια σύγχρονη, πολιτισμένη και προοδευτική κοινωνία. Η κατοχή όπλων από πολίτες δεν είναι συμβατή τις αξίες ενός οικολογικού πράσινου κόμματος στη χώρα μας.

Αποδοκιμάζουμε τη διαχειριστική πολιτική του υπουργείου και της κυνηγετικής συνομοσπονδίας και των περιβαλλοντικών οργανώσεων. Η δική μας πρόταση δεν βασίζεται στην διαχειριστική λογική. Δεν μπορούμε να μιλάμε την ίδια γλώσσα με τους κυνηγούς για τη «διαχείριση» της φύσης.

Καταδικάζουμε κάθε προσπάθεια απαξίωσης της ηθικής διάστασης και της επιβολής μιας επιστημονικής προσέγγισης, βασισμένης σε κατευθυνόμενες μελέτες και στοιχεία που μας οδηγούν στην πολιτική της διαχείρισης. Η ηθική αποτελεί σημαντικότατο χαρακτηριστικό της ανθρώπινης κοινωνίας και η άποψη ότι δεν πρέπει να λαμβάνεται υπόψη οδηγεί στην αποδοχή της βίας και την απαξίωση των ηθικών κριτηρίων. Δεν μπορούμε να χρησιμοποιούμε μελέτες για να αποδείξουμε την αξία της ζωής.

Βασισμένοι στον κινηματικό και ριζοσπαστικό χαρακτήρα των ΟΠ, στοχεύουμε στη δημιουργία ενός ευρύτερου κοινωνικού κινήματος ενάντια στο κυνήγι που θα συνδέσει τους ΟΠ με ΜΚΟ, ανεξάρτητους πολίτες και την κοινωνία και θα δημιουργήσει τις κατάλληλες συνθήκες, διαμορφώνοντας την κοινή γνώμη και οικοδομώντας συμμαχίες σε μεγάλη κλίμακα. Η χώρα μας χρειάζεται τον φορέα που θα πει ένα ξεκάθαρο όχι στο κυνήγι και θα ηγηθεί της όλης προσπάθειας φέρνοντας τον κόσμο μαζί του και συσπειρώνοντας τις διάφορες δυνάμεις υπέρ της οριστικής κατάργησης του κυνηγιού.

Θεωρούμε ότι η θέση μας υπέρ της οριστικής κατάργησης του κυνηγιού είναι επιβεβλημένη.

*

Εισήγηση Ομάδας Περιβαλλον Προς Πανελλαδικό Συμβούλιο Οικολόγων Πράσινων

Α. Σημεία συμφωνιών και διαφωνιών με την Ομάδα για τα Δικαιώματα των Ζώων

Οι δύο ομάδες συμφωνούν επί της αρχής καθώς είναι και οι δύο ξεκάθαρα ενάντια στο κυνήγι. Συμφωνούν επίσης και στους βασικούς λόγους για τη θέση τους αυτή, δηλαδή στις αρνητικές επιπτώσεις του κυνηγιού. Συγκεκριμένα το κυνήγι:

1. Αφαιρεί τη ζωή ζώων για λόγους αναψυχής και μόνο, πράγμα που αποτελεί ένα ηθικά απαράδεκτο κίνητρο.
2. Διαταράσσει ποικιλοτρόπως τη βιοποικιλότητα και τα οικοσυστήματα.
3. Συμβάλλει στους τραυματισμούς συνανθρώπων μας.
4. Λειτουργεί αποτρεπτικά στην απόλαυση της φύσης από πολίτες μη-κυνηγούς.

Επίσης, και από τις δύο ομάδες αναγνωρίζεται η ανάγκη του να διαμορφωθεί άμεσα θέση των ΟΠ συνολικά πάνω στο θέμα του κυνηγιού. Παρά τις ειλικρινείς προσπάθειες εξεύρεσης κοινά αποδεκτών πολιτικών πρακτικών για την υποστήριξη της κοινής πολιτικής θέσης ενάντια στο κυνήγι, οι δύο ομάδες εξακολουθούν να διαφωνούν. Συγκεκριμένα:

Η Ομάδα για τα Δικαιώματα των Ζώων θεωρεί ότι οι ΟΠ θα πρέπει να υιοθετήσουν μία και μόνο πολιτική πρόταση, αυτή για την άμεση και οριστική κατάργηση του κυνηγιού στην Ελλάδα. Τα κυριότερα επιχειρήματα είναι τα ακόλουθα:

1. Οποιαδήποτε συμμετοχή σε συζήτηση για διαχείριση του κυνηγιού στη χώρα μέσω ελεγχόμενων κυνηγετικών περιοχών είναι συμμετοχή σε «οργανωμένο έγκλημα».
2. Οι πολιτικές διαχείρισης του κυνηγιού που έχουν προταθεί και από ορισμένες ΜΚΟ συμβάλλουν μόνο στην «αειφορική διατήρηση» του κυνηγιού.
3. Πολιτικές προτάσεις στη λογική της διαχείρισης θα απομακρύνουν ψηφοφόρους των ΟΠ που ανήκουν σε φιλοζωικές οργανώσεις και όχι μόνο.
4. Η πολιτική πρόταση υπέρ της κατάργησης του κυνηγιού θα διαφοροποιούσε τους ΟΠ από τα άλλα κόμματα δίνοντας τους έτσι ένα καθαρότερο πολιτικό στίγμα.

Από την άλλη μεριά εμείς θεωρούμε ότι η υιοθέτηση από τους ΟΠ της πρότασης για κατάργηση του κυνηγιού εδώ και τώρα:

1. Είναι αντιρεαλιστική καθώς:

* Η Ευρωπαϊκή Οδηγία για τα Πουλιά (79/409/ΕΟΚ), το έγγραφο κατευθύνσεων για τη θήρα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (2008) και η ελληνική νομοθεσία, αναγνωρίζουν τη νομιμότητα της θήρας αγρίων πτηνών ως μορφή βιώσιμης χρήσης. Επομένως, ενδεχόμενη κατάργηση του κυνηγιού, σήμερα, αντιβαίνει στην ευρωπαϊκή νομοθεσία και συνεπάγεται παραπομπή της χώρας μας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.
* Το κυνήγι είναι μια διαδεδομένη δραστηριότητα στην Ελλάδα, με βαθιές ρίζες στη ελληνική παράδοση.
* Οι κυνηγοί φτάνουν τους 230.000 χωρίς να συνυπολογίζονται οι λαθροκυνηγοί.

1. Θα στερήσει από τους ΟΠ την ευκαιρία ουσιαστικής συμμετοχής σε διάλογο με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς, ενισχύοντας την άποψη που εκφράζεται στα ΜΜΕ από τους κυνηγούς ότι οι οικολόγοι είναι παρωπιδικοί αλλά κυρίως, περιορίζοντας τη δυνατότητα επιρροής στη διαμόρφωση πολιτικών που θα συρρικνώσουν τις αρνητικές επιπτώσεις του κυνηγιού.
2. Έρχεται σε αντίφαση με την αντι-απαγορευτική κουλτούρα των Οικολόγων Πράσινων.

Υποστηρίζουμε ότι το κυνήγι πρέπει να υπόκειται στον κοινωνικό και επιστημονικό έλεγχο, στο πλαίσιο των κανόνων της αειφορίας και της βιωσιμότητας, σαν όλες τις ανθρώπινες δραστηριότητες που καταναλώνουν φυσικούς πόρους, όπως η επαγγελματική αλιεία, η κτηνοτροφία, ή η γεωργία.

Βασικός μας στόχος είναι ο άμεσος και δραστικός περιορισμός των θανάτων ζώων από κυνηγούς, αλλά στρατηγική μας επιδίωξη αποτελεί η αλλαγή συνειδήσεων με στόχο την κοινωνική απαξίωση του κυνηγιού και τελικά την εξάλειψή του μέσα από την συνεχή μείωση του αριθμού των κυνηγών.

Β. Προτάσεις

Με βάση το παραπάνω σκεπτικό, καταθέτουμε την ακόλουθη δέσμη προτάσεων για ριζική επαναρρύθμιση του κυνηγίου σε εντελώς νέα βάση, η αναλυτική και τεκμηριωμένη παρουσίαση των οποίων βρίσκεται στο βασικό, επισυναπτόμενο κείμενο θέσεων. Οι προτάσεις μας όχι μόνο δεν εμποδίζουν στο διηνεκές την οριστική, πολιτισμική κατάργηση του κυνηγίου από το κοινωνικό σύνολο, αλλά κάνουν ορατή και ανοίγουν διάπλατα μια τέτοια προοπτική δίνοντας τον λόγο στη δημοκρατική δράση της κοινωνίας των ενεργών πολιτών. Συγκεκριμένα προτείνουμε:

1. Την κατάρτιση ενός συνολικού Χωροταξικού Σχεδίου Θήρας που θα περιλαμβάνει ελεγχόμενες, φυλασσόμενες, σαφώς οριοθετημένες περιοχές κυνηγετικής δραστηριότητας, με συγκεκριμένες προσβάσεις εισόδου και εξόδου, με εξειδικευμένο προσωπικό και με έσοδα από τα τέλη πρόσβασης, σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα. Σε αυτές τις περιοχές, και ΜΟΝΟ σε αυτές, θα εξασκείται η κυνηγετική δραστηριότητα με όρους αειφορίας, βιοπαρακολούθησης και βιωσιμότητας των ειδών και των αντίστοιχων οικοσυστημάτων.
2. Την κατάργηση των κλιμακωτών ημερομηνιών και τον ορισμό της 31η Ιανουαρίου ως ημερομηνίας λήξης του κυνηγιού για όλα τα είδη.
3. Τη θέσπιση νέου φορέα υπό την εποπτεία του ΥΠΕΚΑ με τις εξής βασικές αρμοδιότητες:

* Τον τακτικό επιστημονικό προσδιορισμό των πληθυσμών κάθε θηρεύσιμου είδους με σκοπό τον καθορισμό ορίων στο επίπεδο της φέρουσας ικανότητας κάθε περιοχής ώστε να διασφαλίζεται η αειφορική διατήρηση του είδους.
* Τον καθορισμό του ανώτατου αριθμού αδειών για κάθε έτος καθώς και της μέγιστης επιτρεπόμενης κάρπωσης κάθε είδους ανά κυνηγό, με βάση τα προαναφερθέντα επιστημονικά ευρήματα. Προτείνεται η κατάργηση της γενικής άδειας κυνηγιού και η έκδοση νέας που να προσδιορίζει τόσο το συγκεκριμένο είδος ή ομάδα ειδών που κυνηγάει κανείς όσο και την περιοχή (π.χ. άδεια κυνηγιού αγριογούρουνου/ λαγού/ πτηνών/ υδροβίων κτλ στην περιοχή αρμοδιότητας του τάδε Δασαρχείου).
* Τη θέσπιση, με βάση επιστημονικά κριτήρια, ρυθμίσεων για προσωρινή ή και οριστική απαγόρευση θήρας συγκεκριμένων ειδών.

1. Τη δημιουργία ενός κρατικού ένστολου σώματος ασφαλείας με αισθητή παρουσία στην ύπαιθρο όλο το εικοσιτετράωρο και ανεξαρτήτως αργιών ή σαββατοκύριακων, με σκοπό την καίρια αντιμετώπιση της λαθροθηρίας, τον έλεγχο και την εφαρμογή του νόμου.
2. Τη δραστική αύξηση των προστίμων για τους λαθροθήρες και καθιέρωση συστήματος αθροιστικών ποινών, οι οποίες σε ιδιαίτερες περιπτώσεις θήρευσης απειλούμενων ειδών ή σε προστατευόμενες περιοχές θα φτάνουν έως τη (μη εξαγοράσιμη) φυλάκιση.
3. Την κατάθεση στη Βουλή αυστηροτέρου νόμου «περί όπλων» που: α) θα επιτρέπει την κατοχή μόνο σε κατόχους αδειών κυνηγιού ή σε μέλη σκοπευτικών συλλόγων, β) θα επιβάλλει τη σφράγιση των κυνηγετικών όπλων μετά την λήξη της κυνηγετικής περιόδου και γ) θα απαγορεύει τη χρήση μολύβδινων σκαγιών.
4. Τη δημιουργία ενός διαφανούς εξεταστικού συστήματος για τους νέους κυνηγούς που θα εξετάζει βασικές γνώσεις ζωολογίας, οικολογίας και διαχείρισης φυσικού περιβάλλοντος και που θα ελέγχει παράλληλα την ψυχολογική αρτιότητα του αιτούντος.
5. Τη δραστική αύξηση του κόστους απόκτησης άδειας κυνηγιού με γνώμονα το πραγματικό κόστος αποκατάστασης του περιβάλλοντος από αυτή τη δραστηριότητα.
6. Την επέκταση των Καταφυγίων Άγριας Ζωής με βάση το πνεύμα του Ν. 2637/98, ώστε να καλύψουν όλες τις περιοχές που έχουν ιδιαίτερη σημασία για την άγρια ζωή (κυρίως την ορνιθοπανίδα) και επηρεάζονται άμεσα από το κυνήγι.
1. Την απαγόρευση του κυνηγιού σε περιαστικούς βιότοπους (όπως δάση και μικροί υγρότοποι) που χρησιμοποιούνται από πλήθος πολιτών ως τόποι αναψυχής.
2. Τη δημιουργία νέων «Κέντρων Περίθαλψης Άγριων Ζώων» σε κάθε περιφέρεια.
3. Τον κεντρικό και αυστηρό έλεγχο διαδικασιών εκτροφής και απελευθέρωσης θηραματικών ειδών από κυνηγετικούς συλλόγους.
4. Τον πλήρη διαχωρισμό της είσπραξης κρατικών τελών για απόκτηση άδειας κυνηγίου, από την οικονομική συνεισφορά των κυνηγών στους κυνηγετικούς τους συλλόγους.
5. Την ενίσχυση με νέο προσωπικό και την εκπαίδευση των υπηρεσιακών παραγόντων στην παράνομη αγοραπωλησία ειδών και σε όλα τα άρθρα της συνθήκης CITES.

Γ. Προτεινόμενες δράσεις

1. Συμμετοχή, με βάση τις παραπάνω προτάσεις, στον εθνικό διάλογο για το κυνήγι που ξεκινά τον Μάρτιο του 2010 υπό την αιγίδα του ΥΠΕΚΑ.
2. Δημιουργία δικτύου πληροφόρησης για νέα σχετιζόμενα με το κυνήγι μέσω συνεργασίας με ΤΠΚ των ΟΠ.
3. Συστηματική παρέμβαση στα τοπικά αλλά και εθνικά ΜΜΕ με κύριο στόχο την προώθηση των παραπάνω θέσεων/προτάσεων για το κυνήγι και τη ρύθμισή του.
4. Σε συνεργασία με τη Θεματική Ομάδα για τα Δικαιώματα των Ζώων, δημιουργία ενημερωτικού υλικού που σχετίζεται με τις αρνητικές επιπτώσεις του κυνηγιού.

πηγή: http://panosz.wordpress.com/2010/04/27/ecogreens-107/

read more “Οι Οικολόγοι Πράσινοι και το κυνήγι”

ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ ή όταν τα μέλη μας, μας κάνουν περήφανους...

ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ - Βραβεία Πύλης Ανάπτυξης

"Τα πουλιά μεταναστεύουν από τον Βορρά στον Νότο. Zω ανάμεσα στον Βορρά και τον Νότο της Ευρώπης. Κάθε φορά που αλλάζω τόπο, και το κάνω συχνά, παθαίνω ένα σοκ. Αυτό με κρατάει ξύπνιο."

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1958. Στην ηλικία των 4 ετών μετακόμισε με την οικογένειά του στην Αγγλία (Οξφόρδη), όπου έζησε για 3 χρόνια. Συνέχισε το σχολείο στο Κολέγιο Αθηνών και άρχισε τις ανώτατες σπουδές του στο Παρίσι, όπου για δύο χρόνια σπούδασε φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Nanterre (ParisX).
Απορρίπτοντας Φιλοσοφία ως υπερβολικά θεωρητική και νοιώθοντας την ανάγκη να κάνει κάτι πιο απτό και πρακτικό στη ζωή, επέστρεψε στην Ελλάδα όπου πέτυχε στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών στην οποία σπούδασε ζωγραφική για 4 χρόνια, στο εργαστήριο του Γιάννη Μόραλη.
Δεν επεδίωξε την καλλιτεχνική ή την ακαδημαϊκή καριέρα ενός φιλοσόφου. Σύντομα ανακάλυψε ότι το πραγματικό ενδιαφέρον του ήταν να δραστηριοποιηθεί στον τομέα της προστασίας της φύσης. Το κίνητρο αυτό ήταν ισχυρότερο από οποιαδήποτε από τα θέματα των σπουδών του. Προσχώρησε στην ιδρυτική ομάδα της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρίας, στις αρχές της δεκαετίας του 80 μια από τις παλαιότερες Μ.Κ.Ο. με αντικείμενο τη φύση και το περιβάλλον.

Η ενασχόληση του με τις εξελίξεις, δράσεις και αγώνες στον τομέα αυτό κατέλαβε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του. Συμμετείχε στις μελέτες που διοργάνωσε το τότε Υφυπουργείο Νέας Γενιάς για το Δέλτα του Έβρου και το Δάσος της Δαδιάς, μελέτη που αργότερα αποτέλεσε τη βάση για την προστασία του Δέλτα και του προγράμματος για τα αρπακτικά της Δαδιάς.
Παράλληλα, ενδιαφέρθηκε για τη μουσική και τη λογοτεχνία και εργάστηκε ως μεταφραστής μυθιστορημάτων από τα γαλλικά και τα αγγλικά στα ελληνικά। Εργάστηκε επίσης και ως μουσικός περιστασιακά.

Μιλάει αγγλικά και γαλλικά, άριστα γραπτά και προφορικά και σήμερα μαθαίνει Φιλανδικά αφού η σύζυγός του είναι Evi Ruso, με την οποία έχει τρία παιδιά, είναι Φιλανδέζα.
Εργάστηκε ως συντονιστής σε μερικά από τα πρώτα προγράμματα της Ε.Ε. για το περιβάλλον στην Ελλάδα για την προστασία των ειδών και βιοτόπων. Ένα από τα πιο σημαντικά ήταν το πρόγραμμα για την προστασία των απειλούμενων ειδών στον υγροτόπο του Αμβρακικού, το οποίο είχε μια μακροπρόθεσμη επιτυχία, ιδιαίτερα για το έργο ευαισθητοποίησης με τους κατοίκους της περιοχής, που βοήθησε αποφασιστικά στην προστασία των Αργυροπελεκάνων.
Αργότερα εκλέχθηκε μέλος και στη συνέχεια πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της ΕΟΕ.

Η ενασχόλησή του με την προστασία της φύσης και με τον διεθνή προσανατολισμό, τον οδήγησαν σε μια σειρά από συνέδρια και επαγγελματικές συναντήσεις σχετικές με τα περιβαλλοντικά ζητήματα σε χώρες όπως η Γαλλία, η Ολλανδία, το Βέλγιο και αλλού.
Ασχολήθηκε προσωπικά για το σχηματισμό του Διεθνούς Συμβουλίου για την προστασία των πτηνών που αργότερα μετεξελίχτηκε στο Birdlife International, σήμερα μια πολύ ισχυρή οργάνωση στον τομέα. Συμμετείχε επίσης στα πρώιμα στάδια της προσαρμογής της ελληνικής νομοθεσίας προς την κοινοτική οδηγία 79/409 με μια μελέτη που εξειδίκευε την ερμηνεία των Ελληνικών συνθηκών και συμμετείχε σε αρκετές συσκέψεις που οργανώθηκαν το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης ως εκπρόσωπος περιβαλλοντικών ΜΚΟ.

Το 1990, πιστεύοντας ότι απαιτείται στην Ελλάδα μια ακόμη πιο ξεκάθαρη εκπαιδευτική προσέγγιση που να βασίζεται σε πράξη και εμπειρία όχι μέσα από τα λόγια, συμμετείχε στην ίδρυση του «Ελληνικό Κέντρο Περίθαλψης Άγριων Ζώων», που τα πρώτα χρόνια της λειτουργίας του φιλοξενήθηκε στο σπίτι της οικογένειάς μου στην Αίγινα. Η νέα αυτή δραστηριότητα, στις αρχές της δεκαετίας του 90 γρήγορα έγινε γνωστή στην Ελλάδα και διεθνώς και αναγνωρίστηκε από την Ακαδημία Αθηνών το 1992 για τη συμβολή της στην περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση ως παράδειγμα αφοσίωσης στο περιβάλλον.

Έλαβε μέρος σε δύο διεθνείς διασκέψεις για το θέμα της αποκατάστασης της άγριας ζωής στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Το 1998, ταξίδεψε ευρέως στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής για αρκετούς μήνες, από το Wisconsin και Μινεσότα στο Τέξας και από εκεί στο Νέο Μεξικό, Καλιφόρνια, το Όρεγκον και Κολοράντο για απόκτηση εμπειρίας, γνώσεων και δικτύωσης στον τομέα προστασίας της Φύσης, Άγριας Ζωής, Μ.Κ.Ο., Προστασίας και Αποκαταστάσης.
Συμμετείχε σε σεμινάριο πρακτικής άσκησης στο Πανεπιστήμιο της Minneapolis, και παρακολούθησε μαθήματα που προσφέρονται από το Διεθνές Συμβούλιο Αποκατάστασης Άγριων Ζώων, σχετικά με την αποκατάσταση της άγριας πανίδας και όλες του τις πτυχές από την εκπαίδευση στην διαχείριση και την συγκέντρωση χρημάτων.

Παρουσίασε την κατάσταση στην Ελλάδα και Ευρώπη στο συνέδριο του Διεθνούς Συμβουλίου Αποκατάστασης Άγριων Ζώων στην Fort Worth, Texas το 1998 και στη συνέχεια είχε ως στόχο να επεκτείνει την ακτίνα δράσης αυτής της διεθνούς οργάνωσης που αντιπροσωπεύει μια τεράστια βάση δεδομένων στην Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή.
Για το σκοπό αυτό, οργάνωσε δύο διεθνή συνέδρια και σεμινάρια για την περίθαλψη άγριων ζώων καλώντας Αμερικανούς ειδικούς του IWRC στην Αθήνα, το 2000 και Άγκυρα, Τουρκία 2002. Στην Αθήνα πραγματοποιήθηκε στην Ελληνοαμερικανική Ένωση και στην Τουρκία στο Πανεπιστήμιο της Άγκυρας, όπου συμμετείχαν ενδιαφερόμενοι και Μ.Κ.Ο. από 11 χώρες συμπεριλαμβανομένων του Λιβάνου, του Ισραήλ, της Παλαιστίνης, το Αζερμπαϊτζάν, Ιράν, Ρουμανίας όπως και όλων των Βαλκανικών χωρών. Και στις δύο περιπτώσεις συμμετείχαν στις οι διασκέψεις προλογίζοντάς τις αρμόδιοι των αντίστοιχων Υπουργείων.

Το 1999, οι Εκδόσεις Ωκεανίδα δημοσίευσε μια συλλογή διηγημάτων του κ. Δραγούμη που ονομάζεται "Ο Ροζ Πελεκάνος και άλλες ιστορίες». Το βιβλίο έτυχε ευνοϊκής υποδοχής τόσο από το κοινό όσο και από κριτικούς. Τα έσοδα του βιβλίου, που γρήγορα εξαντλήθηκε χρησιμοποιήθηκαν για τις δραστηριότητες προστασίας της φύσης.
Από το 1999 έως το 2003, συντόνισε προγράμματα Αναπτυξιακής Βοήθειας Συνεργασίας (DAC) για το περιβάλλον στη Βουλγαρία, τη Σερβία και την Τουρκία μέσω των Ελληνικών Υπουργείων Περιβάλλοντος και Εξωτερικών. Τα αποτελέσματα ήταν εξαιρετικά για την Τουρκία και τη Βουλγαρία, όπου και ξεκίνησαν αυτόνομες δραστηριότητες που λειτουργούν μέχρι σήμερα.

Από το 1997 έως το 2002, ήταν Επιστημονικός Σύμβουλος για προγράμματα της Ε.Ε. που πραγματοποιήθηκαν από την Περιβαλλοντική Οργάνωση της Νομαρχίας Πειραιά. Αυτά ήταν: Η δημιουργία ενός Κέντρου Προστασίας Ειδών στην Αίγινα, διαχείριση και ανάδειξη του υγροβιότοπου της Ψήφτας στην Πελοπόννησο.

Επίσης συνεργάστηκε σε πολλά άλλα περιβαλλοντικά προγράμματα του Υπουργείου Περιβάλλοντος (ΥΠΕΧΩΔΕ) και περιβαλλοντικά προγράμματα εκπαίδευσης του Υπουργείου Παιδείας.
Το 2001, τιμήθηκε με Διεθνές Βραβείο για Εξαιρετική Διεθνή Δράση του IWRC.
Το 2005, η UNESCO Πειραιά και Νήσων, αναγνώρισε τη συμβολή του στον τομέα της οικολογίας και του πρόσφερε βραβείο για την προσφορά μου।

Πρόσφατα, ίδρυσε ένα νέο Διεθνή Οργανισμό, το Δίκτυο «ΜΙΑ ΦΥΣΗ», το οποίο προωθεί τη διεθνή συνεργασία και δικτύωση για την Προστασία της Φύσης τον διεθνή εθελοντισμό, την παροχή βοήθειας και προσανατολισμού σε τοπικές Μ.Κ.Ο. και εθελοντές.
Δίδαξε στο Αρκαδικό Κολέγιο (Ανταλλαγής Φοιτητών Πανεπιστημίου), σε περιβαλλοντικούς ομίλους του Κολέγιου Αθηνών και οργάνωσε εκδρομές και δράσεις για το περιβάλλον με το International School των σχολών Γείτονα.

Από το 2007 δραστηριοποιείται πολιτικά για το περιβάλλον μέσα από τους Οικολόγους Πράσινους και υπήρξε υποψήφιος στο ψηφοδέλτιο επικρατείας στις εθνικές εκλογές του 2007, υποψήφιος Ευρωβουλευτής το 2009, μέλος του Πανελλαδικού Συμβουλίου και συντονιστής της Γραμματείας στο διάστημα των ευρωεκλογών του 2009.

ΣΗΜ.:
Στον κ. Δραγούμη Φίλιππο θα απονεμηθεί το Βραβείο «Συμβολής στο Περιβάλλον», ως ελάχιστη αναγνώριση της προσφοράς του, έπειτα από πρόταση του ιδρυτικού μέλους του Ινστιτούτου Περιφερειακής Ανάπτυξης Καρδιοχειρουργού κ. Παντελή Αργυριάδη.

πηγή: http://www.e-pili.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=907:2010-03-13-11-39-47&catid=47:2009-04-13-17-34-00&Itemid=66

read more “ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ ή όταν τα μέλη μας, μας κάνουν περήφανους...”

Τρίτη δύναμη η Ριζοσπαστική Πρόταση Μηχανικών αφήνει απ' έξω για πρώτη φορά την παράταξη της ΝΔ

Μεγάλη επιτυχία σημείωσε το ψηφοδέλτιο της Ριζοσπαστικής Πρότασης Μηχανικών Δυτικής Ελλάδας στη Ζάκυνθο που καταλαμβάνει μια έδρα στο Νομαρχιακό Συμβούλιο του ΤΕΕ, αφήνοντας απέξω την ΔΚΜ παράταξη που στηρίζεται από την Νέα Δημοκρατία! Υπενθυμίζουμε ότι το ψηφοδέλτιο αυτό εκτός από το ΣΥΝ-Συ.Ριζ.Α στήριξαν και οι Οικολόγοι Πράσινοι Ζακύνθου με την υποψηφιότητα του συντονιστή της ΠΚ Ζακύνθου αρχιτέκτονα Κώστα Κιτσίκη Να ευχαριστήσουμε τους συναδέλφους μηχανικούς για την εμπιστοσύνη που μας έδειξαν και τους διαβεβαιώνουμε ότι θα προσπαθήσουμε με όλες μας τις δυνάμεις σε μια δύσκολη εποχή για τον κλάδο μας, να δικαιώσουμε την επιλογή τους। Δείτε τα τελικά αποτελέσματα και τους σταυρούς της Ρ।Π।Μ στη Ζάκυνθο :

read more “Τρίτη δύναμη η Ριζοσπαστική Πρόταση Μηχανικών αφήνει απ' έξω για πρώτη φορά την παράταξη της ΝΔ”

24 Απριλίου: Παγκόσμια Ημέρα για την κατάργηση των πειραμάτων σε ζώα

«Κανένας σκοπός δεν είναι τόσο υψηλός που να δικαιολογεί τόσο χαμερπείς μεθόδους» (ο Albert Einstein, για τα πειράματα σε ζώα)">
Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα κατά των πειραμάτων σε ζώα, 24 Απριλίου 2010, οι ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ τονίζουν την επικαιρότητα του αγώνα για κατάργηση της χρήσης πειραματόζωων.
12 εκατ. ζώα εκτιμάται ότι βασανίζονται και σκοτώνονται κάθε χρόνο στα ευρωπαϊκά εργαστήρια.
Περίπου 1 εκατομμύριο ζώα χρησιμοποιήθηκαν σε πειράματα στην Ελλάδα το 2005, τελευταία χρονιά για την οποία υπάρχουν επίσημα στοιχεία από εκπαιδευτικά ιδρύματα, ερευνητικά κέντρα, ιατρικά ινστιτούτα και φαρμακευτικές εταιρίες που χρησιμοποιούν σπονδυλωτά για πειράματα.Τα ζώα αυτά ήταν κυρίως ψάρια, αλλά και τρωκτικά, κουνέλια, σκύλοι, γουρούνια, πρόβατα, όρνιθες και αμφίβια που χρησιμοποιήθηκαν για ιατρικά, οδοντιατρικά, κτηνιατρικά προϊόντα και εξοπλισμό καθώς και για έρευνα βιολογικών χαρακτηριστικών.

Πριν από 23 χρόνια, η Ευρωπαϊκή Ένωση εξέδωσε την Οδηγία 86/609/ΕΟΚ για την προστασία των ζώων που χρησιμοποιούνται σε πειράματα. Η Οδηγία αυτή δεν υπήρξε αποτελεσματική, γιατί ουσιαστικά απέτυχε να αποτρέψει την κακομεταχείριση, ενώ δεν προωθούσε ούτε επιστημονικές μεθόδους έρευνας χωρίς χρήση ζώων. Για το λόγο αυτό, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αναγνωρίζοντας τη σημασία του θέματος, εξέφρασε τη πρόθεσή της για ισχυρότερη και αποτελεσματικότερη προστασία των πειραματόζωων και για την προώθηση, διάδοση και τελειοποίηση των επιστημονικών μεθόδων έρευνας χωρίς ζώα.
Ο τελικός στόχος πρέπει να είναι η ολοκληρωτική αντικατάσταση της χρήσης ζώων σε πειράματα.

Θεματική Ομάδα για τα Δικαιώματα των Ζώων – ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ

read more “24 Απριλίου: Παγκόσμια Ημέρα για την κατάργηση των πειραμάτων σε ζώα”

«Η αλληλεγγύη είναι θέμα αρχής»

της ΤΕΤΑΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ tetpapa@otenet.gr

Οι τηλεφωνικές συνεντεύξεις (αν και τις συνηθίζουν οι δημοσιογράφοι) δεν είναι το καλύτερο πράγμα.

Τίποτα δεν αντικαθιστά τη ζωντανή συνομιλία. Ομως ορισμένες φορές δεν υπάρχει άλλος τρόπος· έτσι και στην προκειμένη περίπτωση. Ευτυχώς, στην άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής δεν ήταν απλώς μια «φωνή», αλλά κάποιος που γνωρίζω πολλά χρόνια και παρακολουθώ την πορεία του: ο Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ.

«Τι να κάνουμε;». Αυτόν τον τίτλο έχει το γοητευτικό πολιτικό δοκίμιο του Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ. Μήπως ο τίτλος θυμίζει κάτι; Καμία, μα καμία ομοιότης. Το βιβλίο μόλις κυκλοφόρησε στα ελληνικά, από τις εκδόσεις «Κέδρος», σε μετάφραση -πιστή και με πολύ κέφι- από τη Μελίττα Γκουρτσογιάννη. *


«Τι να κάνουμε;». Δοκίμιο για το μέλλον της Ευρώπης, την πολυπολιτισμική κοινωνία, την οικονομική κρίση. Ο Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ έρχεται στην Αθήνα και θα μιλήσει (28 Απριλίου, στο Μέγαρο) με αφετηρία τα θέματα του βιβλίου του. Αυτή ήταν η αφορμή για την τηλεφωνική συνομιλία μαζί του, από την οποία θα παραθέσω ορισμένα χαρακτηριστικά σημεία.

«Η Ευρώπη» λέει ο Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ «πρέπει να δείξει αλληλεγγύη στην Ελλάδα. Η αλληλεγγύη είναι θέμα αρχής - δεν είναι όμως λευκή επιταγή. Κάθε άλλο. Ασφαλώς, η ελληνική πολιτική ελίτ και η ελληνική κοινωνία έχουν πολύ μεγάλη ευθύνη για την κρίση που αντιμετωπίζει η χώρα. Δεν φταίνε όμως όλοι οι Ελληνες πολίτες. Λέω όχι σε μέτρα τιμωρίας. Ημουν πάντα εναντίον της τιμωρίας στο σχολείο, το ίδιο πιστεύω και για τις χώρες».

Και συνεχίζει με φόρα. Ετσι κι αλλιώς δεν τον διακόπτω.

«Η Ελλάδα χρειάζεται βαθιές μεταρρυθμίσεις. Για να μπορέσουν όμως να γίνουν αυτές οι μεταρρυθμίσεις, οι Ελληνες πρέπει να νιώθουν ότι είναι αποδεκτοί και όχι τιμωρημένοι. Πρώτα πρώτα, πρέπει να αλλάξει η σχέση τους με το κράτος· ούτε μπαμπάς ούτε μπαμπούλας. Πάνω από όλα, ωστόσο, χρειάζεται ριζική αλλαγή του τρόπου σκέψης· αυτό είναι το πιο δύσκολο».

Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ. Συν-πρόεδρος της Ομάδας των Πρασίνων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Εκλέγεται ευρωβουλευτής από το 1994, δύο φορές με τους Γάλλους και δύο με τους Γερμανούς Πράσινους. Πολέμιος κάθε μορφής ολοκληρωτισμού. Οραματιστής. Υπέρμαχος μιας πολιτικά ενιαίας Ευρώπης.

Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ. Από τον Μάη του '68 (ήταν η ηγετική φυσιογνωμία του) έως τώρα, ενοχλεί τις τακτοποιημένες ισορροπίες και τις βεβαιότητες πολλών· ιδίως στον χώρο της ευρύτερης Αριστεράς. Πολιτικός που δεν χωρά σε καλούπια. Και δεν παίζει με ταμπέλες. Ανατρέπει δεδομένα, όπως π.χ. στις τελευταίες ευρωεκλογές (Ιούνιος 2009). Ηταν επικεφαλής και εμψυχωτής τού γαλλικού ευρωψηφοδελτίου «Ευρώπη-Οικολογία», το οποίο συγκέντρωσε 16,28%. Μεγάλη νίκη με σφραγίδα «Ντάνυ», που ούτε στο πιο τρελό όνειρό τους τη φαντάζονταν οι Γάλλοι οικολόγοι.

Ο Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ αναγνωρίζει τη συμβολή που είχε ο Κορνήλιος Καστοριάδης στη διαμόρφωση της πολιτικής του σκέψης. Τον βοήθησε να ξεφύγει μια και καλή από την «κομμουνιστικο-ολοκληρωτική ιδεολογία» αλλά και να αποφύγει τους «αριστερίστικους αρχαϊσμούς».

Πώς φαντάζεται την Ευρώπη, εφόσον βέβαια βγει από την τωρινή βαθιά κρίση;

«Με έναν πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Ενωσης εκλεγμένο με καθολική ψηφοφορία, δηλαδή πραγματικό πρόεδρο. Με ένα σημαντικό ποσοστό των ευρωβουλευτών να εκλέγονται από υπερ-εθνικές λίστες· αυτό θα σήμαινε υποχρεωτικά προεκλογική εκστρατεία των υποψηφίων σε όλες τις χώρες-μέλη».

Τον ρωτώ για την «εθνική οπτική» σε σχέση με την Ευρώπη.

«Είναι στάση πολύ εγωιστική. Η Ελλάδα το έχει κάνει κατά κόρον, αλλά όχι μόνον αυτή. Ολοι βάζουν τη δική τους "εθνική οπτική", το δικό τους "εθνικό συμφέρον" πάνω από το γενικό ευρωπαϊκό συμφέρον. Η Ευρώπη δεν μπορεί να προχωρήσει έτσι. Το ευρωπαϊκό γενικό συμφέρον δεν είναι το άθροισμα των επί μέρους εθνικών συμφερόντων».

Επί χρόνια και μέχρι πρότινος, το όνομα του Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ συγκέντρωνε κυρίως επικριτικά σχόλια στον ελληνικό Τύπο. Τώρα, τις επικρίσεις τις διαδέχθηκαν έπαινοι και εγκώμια. Ο λόγος; Οι παρεμβάσεις του στο θέμα της ευρωπαϊκής στήριξης στην Ελλάδα. Ο Κον-Μπεντίτ, πάντως, δεν άλλαξε πολιτικές αρχές. Εμείς, απλώς, ξέρετε... τα καλά και συμφέροντα. Δείτε τι λέει ο ίδιος για αυτό.

«Ημουν κατά του Μιλόσεβιτς, υπέρ των Βοσνίων, υπέρ της επέμβασης στο Κόσοβο κ।λπ. Το ξέρω ότι στα ελληνικά μέσα ενημέρωσης αυτές οι θέσεις μου δεν άρεσαν καθόλου. Δεν πειράζει. Τώρα που υποστηρίζω ότι η Ελλάδα πρέπει να βοηθηθεί από την Ευρωπαϊκή Ενωση, αρέσουν. Ετσι είναι η ζωή».

Αυτά ως πρόγευση από τον Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ. Τα υπόλοιπα και πολλά άλλα με τον ερχομό και την ομιλία του στην Αθήνα.

πηγή Ελευθεροτυπία

read more “«Η αλληλεγγύη είναι θέμα αρχής»”

Η πρόταση των Οικολόγων Πράσινων για τις εκλογές του ΤΕΕ στη Ζάκυνθο

read more “Η πρόταση των Οικολόγων Πράσινων για τις εκλογές του ΤΕΕ στη Ζάκυνθο”

Η κρίση δεν έχει ιθαγένεια

Οι Οικολόγοι Πράσινοι Ζακύνθου συμμετέχουν στην απεργιακή κινητοποίηση που έχει οργανώση η ομάδα «Πρόταση Αντίστασης» για αύριο Πέμπτη τo πρωί 22 Απριλίου ημέρα πανελλαδικής Απεργίας της ΑΔΕΔΥ ενάντια στα εξουθενωτικά μέτρα της κυβέρνησης .
Καλούμε όλα τα μέλη και τους φίλους των ΟΠ στην απεργιακή συγκέντρωση το πρωί της Πέμπτης ώρα 11 μ.μ. στη Νομαρχία για να διαμαρτυρηθούμε ενάντια στα ληστρικά μέτρα της κυβέρνησης και την επερχόμενη λαίλαπα του Δ.Ν.Τ.
Σας καλούμε επίσης το ίδιο βράδυ ώρα 8.30 μ.μ. στην Πλατεία του Αγ.Μάρκου στην αντιρατσιστική συγκέντρωση – συναυλία με τη συμμετοχή τοπικών μουσικών συγκροτημάτων.

read more “Η κρίση δεν έχει ιθαγένεια”

Γιατί κτύπησαν τα γραφεία μας στη Θεσσαλονίκη;

Πριν μερικές μέρες μεταξύ άλλων στόχων και το γραφείο των Ο.Π. Θεσσαλονίκης δέχθηκε επίθεση με γκαζάκια. Τα γραφεία μας καταστράφηκαν και από θάυμα γλυτώσαμε τα χειρότερα. Σήμερα κυκλοφόρησε στο indymedia κείμενο ανάληψης ευθύνης της τρομοκρατικής αυτής ενέργειας।

Θέτουμε στην κρίση σας το τμήμα της προκήρυξης που μας αφορά:

Το πρότυπο του οικολογικά ευαισθητοποιημένου αστού

Το ότι ο καπιταλισμός από την φύση του αποδεικνύεται αυτοκαταστροφικός δεν βρίσκει εξήγηση μόνο στο ότι γεννά αντιφάσεις, απόγνωση και απληστία. Αλλά πριν απʼ όλα στο ότι λόγω του τελευταίου καταστρέφει και χρησιμοποιεί την χλωρίδα και την πανίδα του πλανήτη προς όφελος του δυτικού κόσμου με ρυθμούς που μας επιτρέπουν να προβλέψουμε με σιγουριά την κατάρρευση που ο ίδιος επιταχύνει. Ακόμα κι αν πλάι του καταρρεύσει και η οικο-ισορροπία του πλανήτη.

Σε πρώτο βαθμό τα πιο ανεπτυγμένα κράτη και οι οικονομικοί κολοσσοί που έχουν από πίσω τους, αδιαφόρησαν εξαιτίας του δέλεαρ της ολοένα και μεγαλύτερης συσσώρευσης εξουσίας, κεφαλαίου και επιρροής μέσα στην διεθνή και διακρατική ανταγωνιστικότητα. Αντιλαμβανόμενοι όμως και οι ίδιοι την νομοτελειακή πορεία που είχαν χαράξει προς τον απόλυτο ζόφο που θα βυθιζόταν το σύστημα που εξυπηρετούν και τους εξυπηρετεί, εφηύραν το ιδεολόγημα του πράσινου καπιταλισμού. Όχι από καλοσύνη και φιλανθρωπία, μα υποκινούμενοι από το στοίχημα της –όσο παραπάνω αντέχεται- αναπαραγωγής της θέσης τους και αυτής των απογόνων τους μέσω της διαιώνισης του ίδιου του κοινωνικού συστήματος. Αλλά και για να μετριάσουν τις καταστρεπτικές συνέπειες των επιλογών τους, αλλά και την εξίσου καταστρεπτική προς αυτούς δράση όσων τις υπόκεινται μίλησαν με θράσος για την ίση ευθύνη όλων απέναντι σʼ αυτήν την κατάσταση. Τα σκουπίδια μπήκαν στο ίδιο καζάνι με τα απόβλητα, και τα καυσαέρια των αυτοκινήτων με αυτά των εργοστασίων. Δεν θα υπερασπιστούμε ούτε την καταναλωτική μανία του πληθυσμού, ούτε εν τέλει την «αθωότητα» του, σε μια συνθήκη που αφού δεν αντιστέκεται έμπρακτα με κριτική και αυτοκριτική, συναινεί. Απλά θέλουμε να ερμηνεύσουμε το κάτω από ποιες ανάγκες και με ποιους τρόπους ιδρύθηκαν τα ουδέτερα με την πολιτική κόμματα και οργανώσεις των όπου γης οικολόγων. Με ακτιβιστικές δράσεις και αγωνιστικό προσωπείο, έρχονται να πάρουν μαζί τους όσους από βαρεμάρα ή επιλογή δεν ασχολούνται με την πολιτική αλλά δυστυχώς ούτε με την καταστροφή της και έτσι προσπαθούν να μαζέψουν τα ασυμμάζευτα ενός κόσμου μετέωρου, αμβλύνοντας την οργή και πραγματώνοντας τις επιταγές των ισχυρών.
Με δυο λόγια προτείνουν: «Δράσε για την σωτηρία του κόσμου κάνοντας μια δενδροφύτευση» μα μην επιτεθείς σε όσους ευθύνονται για τις απογυμνωμένες εκτάσεις».
Στην ελλάδα το κόμμα οικολόγοι- πράσινοι ήρθε ως μία ακόμα εναλλακτική λύση στο εκλογικό ζήτημα. Είναι ένα επιτυχημένο πείραμα, καθώς όπως προαναφέραμε μετατράπηκε μια πιθανή κοινωνική σύγκρουση σε ενδοσυστημικό καβγαδάκι. Προτάσσουν μια ποιοτική ζωή με σεβασμό στην ποικιλότητα και την κοινωνική δικαιοσύνη, μιλάνε για την ειρήνη και την αγάπη για την φύση μέσα σʼ ένα πλαίσιο φιλελεύθερης δημοκρατίας.
Οι πράσινοι ως πολιτικοί εκφραστές του προοδευτικού ευαισθητοποιημένου «ριζοσπαστικού» κινήματος, εισπράττουν πολιτική υπεραξία από το παραπάνω ζήτημα που απασχολεί μερίδα του πληθυσμού, τοπικές κοινωνίες αλλά και ειλικρινείς τουλάχιστον σε επίπεδο διαθέσεων, ανθρώπους.
Γινόμαστε μάρτυρες λοιπόν της γέννησης ενός νέου μοντέλου αστού του προβληματισμένου και ενεργού πολίτη. Στήνοντας πανηγύρια όπως «παγκόσμια ημέρα ΣΒΗΣΤΕ ΤΑ ΦΩΤΑ» το εν λόγω άτομο βλέπει τον εαυτό του ως υποκείμενο που δρα και βάζει το λιθαράκι του στην σωτηρία της γης, ουσιαστικά ενισχύοντας την σωτηρία του συστήματος της διαχείρισης της ακόμα κι αν αυτό δεν προέκυψε μέσω μιας συλλογικοποιημένης μα από τα πάνω ορισμένης, εξατομικευμένης μορφής αντίδρασης. Εν κατακλείδι, οι οικολόγοι-πράσινοι παρουσιάζουν την οικολογική συνείδηση ως κατεκτημένη και δεδομένη στην αντίληψη του κόσμου (πράγμα που δεν ισχύει) και απομυζώντας από ένα κατά φαντασία και αναγκαίο για την διατήρηση της κοινωνικής ισορροπίας ψέμα, διαιωνίζουν το σύστημα, του προσφέρουν λύσεις και με την σειρά τους λειτουργούν ως το πιο αγωνιστικό δεκανίκι του. Οι ίδιοι, τα όσα λεν και κάνουν θα καταρρεύσουν πλάι πλάι μαζί με τον παλιό κόσμο που τους γέννησε και χρησιμοποιεί όχι λόγω της μαθηματικά προβλέψιμης αυτοδιάλυσης του, μα υπό της συνειδητής άρνησης και της διαρκούς επανάστασης εναντίον του.
Ο ντόπιος κύριος εκφραστής τους, ο Μιχάλης Τρεμόπουλος (ο οποίος αγωνίζεται για το συλλογικό συμφέρον όπως δηλώνει) έχει αρκετές δίκες μα καμία καταδίκη (καθόλου περίεργο) και έχει ιδρύσει ή συμμετάσχει σε αρκετές ΜΚΟ, οικολογικές οργανώσεις, συμμαχίες και κόμματα. Έχοντας παρουσιάσει εκπομπές για την οικολογία σε κρατικό κανάλι με παχυλό μισθό και έχοντας αρθρογραφήσει σε τοπικές φυλλάδες για ανάλογα θέματα, είναι το ιδανικό πλουσιόπαιδο με ευαισθησίες για να καλύψει του προτύπου που αφιέρωση την ζωή του «στην μη βία και την οικολογία».

Αντί σχολίου μεταφέρω ευχαριστήρια επιστολή μέλους μας από τη Θεσσαλονίκη προς τις "Ομάδες Διάχυσης Επαναστατικής Θεωρίας και Πράξης" για την επαναστατική τους πράξη:

"Η Ελληνική Αστυνομία, το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, ο Καπιταλισμός, η Βία, η Καταστολή και ο Εθνικισμός ευχαριστούν θερμά τις "Ομάδες Διάχυσης Επαναστατικής Θεωρίας και Πράξης" για την επίθεση με εκρηκτικό μηχανισμό στα γραφεία των Οικολόγων Πράσινων στη Θεσσαλονίκη! Χάρη σ' αυτήν, οι Πράσινοι θα αναγκαστούν να δεχθούν την ύπαρξη αστυνομικού φρουρού στα γραφεία τους (που την είχαν αρνηθεί τον Ιούνιο του 2009), για να νιώθουν ασφάλεια οι γονείς των παιδιών του φροντιστηρίου γαλλικών που ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΣΤΗ ΔΙΠΛΑΝΗ ΠΟΡΤΑ και τα οποία είχαν κινδυνεύσει από την έκρηξη που σημειώθηκε στις 14 Απριλίου 2010 στις 12.30 το μεσημέρι! "

όλο το κείμενο της προκήρυξης εδώ: http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=en&article_id=1156057

read more “Γιατί κτύπησαν τα γραφεία μας στη Θεσσαλονίκη;”

Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα των μνημείων που γιορτάζουμε σήμερα

Στροφάδια ένα μνημείο της φύσης


πηγή

read more “Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα των μνημείων που γιορτάζουμε σήμερα”

Η πολιτιστική κληρονομιά είναι και των ΑΜΕA

Τη λένε Αντόνια Πονς Λασάντα. Είναι Ισπανίδα φιλόλογος, παθιασμένη φιλελληνίστρια. Ήρθε στη χώρα μας, για να επισκεφτεί τα μουσεία, να νιώσει με το άγγιγμα της ψυχής της, το μεγαλείο της αρχαιοελληνικής τέχνης. Η προσπάθεια της αυτή, είναι συγκινητική και διδαχτική. Γιατί η εν λόγω τουρίστρια, είναι δυστυχώς τυφλή! Ο πόθος της για την Ελλάδα, γεννήθηκε μέσα από τις ατέλειωτες αναγνώσεις της, με το σύστημα Braille, εκείνο με τις σημαδιακές κουκίδες.

Συνοδός σ' αυτό το δύσκολο έργο της, στην ξενάγηση στα μουσεία ανά την Ελλάδα, είναι ο μονάκριβός της σκύλος, ειδικευμένος να οδηγεί τυφλούς. Πήγε σε αρκετές περιοχές στην χώρα μας. Από την Πέλλα και τη Βεργίνα, μέχρι τους Δελφούς και τις Μυκήνες.

Κι όμως το ταξίδι της, παρέα με το σκύλο, φύλακα άγγελό της, σταμάτησε στις πόρτες του Μουσείου της Ακρόπολης! Δεν της επέτρεψαν να τις διαβεί, με τον ειδικό της σκύλο! Απαγορεύεται, της διαμήνυσαν. Μπορεί να προκαλέσει ο σκύλος αναταραχή στους επισκέπτες (;) και να προκαλέσει ζημιά!

Επακολούθησαν διαμεσολαβήσεις, για να μπει η τυφλή επισκέπτρια, ως κινητικά ανάπηρη με καροτσάκι (!) στο Μουσείο, με τη συνοδεία ξεναγού. Αυτή αρνήθηκε, ν' αποχωριστεί το μονάκριβό της σύντροφο. Τελικά μπροστά στ' αδιέξοδο κι έχοντας πιθανή την οριστική της απαγόρευση, δέσανε το σκύλο σ' ένα παραπλήσιο χώρο και πέρασε μέσα.

Η Θεματική Ομάδα Πολιτισμού των Οικολόγων Πράσινων καταγγέλλει τον αναχρονιστικό κανονισμό του Μουσείου της Ακρόπολης, που απαγορεύει την είσοδο στον εν λόγω χώρο σκύλων, ειδικά εκπαιδευμένων για τη συνοδεία τυφλών. Ο απαράδεχτος κανονισμός του αντιβαίνει στις διεθνείς προδιαγραφές ανάλογων Μουσείων, που έχει θεσπιστεί με τον κώδικα του 2000 (www.euroblind.org/.../dogsaccess.htm).

Ενώ το εν λόγω Μουσείο θα έπρεπε να είναι στην πρωτοπορία, με ειδικά προγράμματα για ΑΜΕΑ, όπως γίνεται πλέον σ' όλα τ' αναπτυγμένα Μουσεία του κόσμου ( Βατικανό, Λούβρου, Βρετανικό, Περγάμου,κλπ.) δεν έχει προβλέψει τίποτε για τους τυφλούς - φυλλάδια, επιγραφές κλπ. Το περιστατικό που συνέβη στο Μουσείο της Ακρόπολης είναι ενδεικτικό. Όπως ενδεικτικό, ως προς την σχέση μας με τα ΑΜΕΑ, είναι ότι αυτή την εποχή κινδυνεύει με «λουκέτο» η Σχολή Τυφλών Θεσσαλονίκης καθώς τα χρέη πλησιάζουν το ένα εκατομμύριο ευρώ, οι εργαζόμενοι έχουν να πληρωθούν τέσσερις μήνες, ενώ βρίσκονται κυριολεκτικά «στον αέρα» περισσότερα από 300 άτομα με προβλήματα όρασης



Θεματική Ομάδαα Πολιτισμού Οικολόγων Πράσινων

read more “Η πολιτιστική κληρονομιά είναι και των ΑΜΕA”